Paano Maihi Ng Mabilis Novels & Stories

mas traffic. Mabuti na lang unti lang ang tao sa platform pag-akyat ko. Mabilis lang ring dumating ang tren kaya kampante akong makakasakay ako kaagad. At sakto namang pagbukas nito ay siya kaagad ang unang bumungad sakin. Si Euphie na mukhang papunta kung saan.

Mahina kong saglit Naupo sya sa tabing upuan ng kama ko, "What do you want? Water o pagkain?" Ikaw....... "Water" mahina kong sambit Nag salin sya ng tubig sa baso at tinulungan nya akong makaupo para makainom "Salamat" sambit ko pagkainom ko ng tubig Ibinaba nya ang basong pinaginuman ko at naupo ulit sa upuan katabi ng kama ko

Mamaya gahasahin ako ng lalaking manyak, kahit sumigaw ako rito walang sasaklolo sa akin. Osige kapag may ginagawa na siyang kalapastanganan sasakay ako sa speedboat at iiwan siya. Oo tama magandang plano iyon. "Hope?" "Ay manyak!" "The heck?" "Bakit ka kasi nang gugulat?!" "Baby, kanina pa kita tinatawag pero hindi ka sumasagot what's the problem?" "Gahasai- I mean, w-wala naglagay lang ako ng sunblock."

Agad namang sumugod ang babaeng ito sa kaniya. Pareho silang magaling, mabilis umiwas, mabilis kumilos at isa pa napaka kagaling tumira sa isa’t isa. Maya maya pa ay napaluhod si Tracy at nakita kong dumudugo ang kaniyang labi.

Pag ganoon, makakaalis ako kaagad. -wish11:11- "Ameee! Late na akoooo!" Napamulat ako ng mata dahil sa malakas na sigaw na iyon. Kasabay nito ay ang pag-uga ng kama dahil sa pagmamadali niyang makababa. Naupo ako at sinundan siya ng tingin na nagkukumahog na makapasok sa banyo dala ang ilang gamit. Napahikab pa ako matapos iyon.

sigaw n'ya "Ready ka na ba?" dugtong pa n'ya na hindi man lang kinakabahan. "Go!" maikli kong sagot. Sinimulan n'ya ng mag drive. Nung una ay medyo may pa gewang gewang pa kami pero kalaunan ay nagamay n'ya na ang pagmamaneho. Mabagal lang s'yang mag-drive dahil sinasanay n'ya pa ang sarili n'ya pero matapos ang ilang minuto ay pabilis na s'ya ng pabilis.

wika niya sa kanyang sarili. So she move the gear and hit the accelerator to increase the speed and power. Ngunit pilit na humahabol ang sasakyang kanyang kasunod. Mclaren ang gamit niya at alam niyang hindi pa ito ang pinakamabilis nito. Kaya agad siyang kumilos at pinabilis pa niya ang andar nito.

Medyo malayo-layo rin ang hinakbang ko para lang makahinga ako ng maluwang. Sa katunayan ay dalawang beses muna akong nag-inhale at exhale para lang maiba naman ang hangin na malalanghap ko. Nag-spray pa nga ako ng alcohol sa buong katawan ko just to make sure na walang kumapit saakin na amoy ni Mr. Cojuangco. Kaya naman sa sobrang pagka-busy ko ay hindi ko namalayan na naputol pala ang tawag ni Mr. President bago ko pa man iyon nagawang sagutin.

Hindi ko yun napasin the first time dahil my head was occupied on running and trying to save myself. But if you look back, we did run very fast and sobrang daming alley doon. Breaking a fast momentum to turn into another way is very hard! It’s very hard to stop a moving object with great speed. And for that he was even dragging me, na sobrahang hina kung tumakbo.

Napaupo ako sa sahig. "Guys!!" mas nilakasan ko pa ang pagsigaw. Nahihilo na ako sa sobrang bilis ng pagtakbo nila. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Nag-akma akong tumayo at tatakbo, pero may biglang sumakal sa akin. Ang higpit ng pagkakahawak niya sa leeg ko. "Argh! P-Please." nauubo kong sabi.