Good Night Enemy Novels & Stories

parang walang anumang sabi nito. “Enemy tayo, hindi ba?” Marahang tawa ang pinawalan nito. “Sa pagkakaalam ko, kami ni Mark Wayne ang magkalaban.” “Well, bestfriend ako ni Mark Wayne. Ang kalaban niya, kalaban ko rin,” mayabang niyang sabi. “Anyway, thank you.” “Sa treat?” Umiling siya. “Na nandun ka nu’ng madurog ang puso ko. Masyado akong na-in love kay My Wayne.”

'In this world we're living because of enemy, we're strong because of enemy, we're still fighting because of enemy and now we need to be a strong and strong and strong to defeat the enemy and to achieve the victory. Pagkatapos kong makuha ang mga kakailanganin ko sa laban na to ay agad akong lumabas para makisali sa night battle nila. "She's is part of the night blue?" "Oh my! For real?" "Sino kaya ang kakalaban sa kanya?" Bulongan ng mga maarting bampira. Hindi ko akalain na pati dito ay may makikita kang maaarte na akala mo lang ay sa mga normal na school lang meron tsk.

Maliit na utos lamang iyon pero malaking bagay na iyon sa akin. "So what if I'm dating André Roble Coleman?" "Have you lost your mind? Why are you dating our enemy?" Hinampas ni daddy ang lamesa. Katahimikan ang bumalot sa mga taong naroon. Pumikit lamang ang mommy ni Clyde at si tito naman ay umiling. "Enemy? Paano mo siya naging kaaway, Sige nga? Hindi ba nakipag deal sila? Hindi ba may deal kayo sa mga armas?" tanong ko.

off. "Nah, you're just really good with taking pictures." I answered shortly. Nagawa ng mahina ang lalaki at bahagya pang napakamot sa kaniyang batok bago nito inilahad ang kanang kamay sa akin. "I'm Tenuu, but you can call me Ten. And uhm, are you free tonight?" He was smiling widely, but his eyes looked hopeful. I sighed. I slightly raised my right brow. Tinanggap ko ang kamay nito at bahagya itong inalog bago binitawan. Ramdam ko pang ayaw nitong bitawan ang kamay ko pero wala nang nagawa nong bumitaw na ako.

Kumunot ang noo ko sa pagtataka kaya nagtanong na ako sa kaniya. "A-ano 'yang mga pulang dot?" tanong ko. "Enemies," sagot niya. "Enemies? Bakit ka nila hinahabol? Anong kasalanan mo sa kanila?" tanong kong muli. "Who knows? But I have this feeling for those enemies are differents than before. Hindi sila 'yong mga kalaban namin dati noong agent pa ako o baka nag-iba na ang patakaran nila. I don't know, I haven't any idea for that. I will make a move to figure it out of what's the meaning of these sh*ts! Basta ang akin lang. I will protect my family and my important friends including you! I will protect you. So, if they're trying to hurt you then. I promise that I will kill them in one shot,"

"Light... Elizalde?" Parang nawalan siya ng hangin. "Hindi..." Napahawak siya sa ulo. "Damn it!" Ngayon lang niya naalala. Magkambal nga pala sina Light at Blight. Hindi niya man lang naipakita sa mga tauhan niya kung sino talaga ang target. Galit niyang pinatay ang telebisyon at ibinato ang remote sa pader. "Mga inutil kayo!"

Asik ni Azier na sandaling lumingon kay Alli. Halos hindi mapalagay si Azier sa pagmamanehol dahil sa d***g ni Alli na umaagaw sa attention ni Azier. Ilang minuto lang naman ay nakatanggap si Alli ng tawag mula sa mommy nito. Nakikinig lang naman si Azier sa usapan ng mag ina habang nag mamaneho nito. "Yes, momma... Nope mom, sa bahay ako nila Zia matutulog tonight, mommy... I will mom, goodnight po"

The transition from the pitch-black sanctuary of the private lounge to the harsh, bright morning light of the executive penthouse office was jarring. Elena stood by the floor-to-ceiling glass windows, wrapping a silk robe tightly around her body as she looked down at the sprawling, chaotic skyline of Manila. The marks on her skin from Zachary’s savage possession the night before were still burning, a silent, indelible testament to the absolute control he held over her. Yet, looking out at the city, the heavy fog of submission in her mind began to lift, replaced by a cold, sharp clarity.

Napahinga siya ng malalim. "La muerte terminarà este juego, fifteen." ___ "SEPTEMBER, GOOD Morning." bati siya sa dalaga na kakapasok lang sa opisina. Ngumiti naman agad ito sa kaniya bilang pagtugon. "Morning, Ein. Nakatulog ka ba ng maayos?" bati rin nito at nagtanong pa. He nod. "Yeah." He was busy to be honest last night. Malalim na ang gabi pero gising parin siya nun at wala sa bahay. He was just in the corner, wandering around the place.

“Tulog na nga tayo–” Agad na naputol ang pagsasalita ko nang biglang tumunog ang cellphone nito na hindi niya personal na cellphone. Ibig-sabihin ay para iyon sa trabaho kaya naman tinignan ko siya at nakita ko a kunot ang noo nito na nakatingin doon. Marahan niyang kinuha iyon at sinagot na pinindot ang loud speaker. “Boss, the enemy is having a transaction tonight. Ngayon lang sila ulit kumilos simula ng magkagulo sa grupong iyon. Anong gusto ninyong gawin namin?”