Paano Tumaba Ang Mukha の小説・ストーリー

Ang mukha ng dalaga ay tuluyan nang namula. Sa kalagitnaan ng kanyang pag-iisip ay nakarinig siya ng isang vibration. Agad siyang nahiga sa sobrang pagkabalisa. Ang kanyang mamula-mulang mukha kanina ay napaltan ng kaputlaan sa kaba. Bumangon ang matangkad na lalaki mula sa pagkakahiga habang sapo ang kanyang noo, lumakad siya patungo sa mesa at sinagot ang tawag sa kanyang smartphone.

Hinawakan niya ang mukha nito. Nakapikit ito habang nakatapat ang mukha nito sa mukha niya. Tinitigan niya ang noo nito. Pababa sa kilay nito na makapa at bumagay lang sa maganda nitong mga mata. Ang ilong naman nito ang sunod na tiningnan niya. Matangos iyon na bumagay naman sa hugis ng mukha nito. Hanggang bumaba ang tingin niya sa mga labi nito na mapupula at mukhang napaka lambot.

Itinutok niya ito sa puso ko. “Madeline! Anong ginawa mo kay Leonardo? Bakit siya biglaang obsessed sa iyo ulit? Ako dapat ang pakakasalan niya! At ngayong gusto niyang sirain ang engagement namin!” Puno ng kabaliwan at pagkamuhi ang mga sigaw niya. Nasira ang makeup niya sa luha at galit. Mukhang nakakatakot na maskara ang mukha niya. “Bakit? Bakit kahit sa buhay na ito, hindi pa din kita matalo talo?”

Mukha siyang isang ordinaryong lalaking nagpapahinga sa tabi ng babaeng. Babaeng ano? Napalunok ako. Mabilis kong iniwaksi ang isiping iyon bago pa man ito mabuo sa utak ko. Pilit kong inalis ang braso niya para sana bumangon, ngunit mas lalo lang niya itong hinigpitan. Isang paos at malalim na ungol ang kumawala mula sa kaniyang lalamunan. Iminulat niya ang kaniyang madidilim na mata at diretsong tumitig sa akin.

Wala man lang siyang makitang pores sa mukha nito, tuloy wala siyang mahanap na mailalait dito. She suppressed herself to squeal dahil sa labis na kilig ng bumaba pa ang tingin niya sa labi nito. Kay sarap pagmasdan nʼon na tila ba inaanyayahan siyang tikman ang labi nito. Napapangising tinakpan niya ang mukha gamit ang dalawang palad niya.

Ang mga mata niya ay namumula maging ang kanyang mukha. Kitang-kita ko rin kung paano magtaas baba ang kaniyang adams apple habang nakatitig sa akin. Lumunok ako, hindi na ako bata para hindi malaman kung ano ang ginagawa ko. Isa pa ay pinakiramdaman ko rin ang sarili ko at mukha namang gusto rin niya. Huminga ako ng malalim, nandito na ako at kailangan ko pa bang makaramdam ng hiya?

Isinahod niya ang katawan ni Liam sa lagaslas ng tubig para maibsan ang init na nararamdaman nito. Ngunit ang mga kamay nito ay unti-unting humahaplos sa kanyang mga mukha. Hinila ni Liam ang kanyang mukha papalapit sa mukha nito at walang gatol na hinalikan ang kanyang mga labi. As familiar as it is, napakainit ng mga labing iyon na tumutupok sa kanyang mga labi.

Umiwas ito sa tanong ng binata. Oo nga pala maputi siya syempre mapapansin niya yung paano mamumula ang mukha niya. "Masyado marami kang napapansin sa akin noh?" napailing ang binata sa pagiging mahiyain ng dalaga. "Wala lang di naman masama mapansin yung mukha mo at yung kinikilos mo" Napaiwas ito ng tingin at itunuon ang atensyon sa paghuhugas ng plato.

Ngunit mukha namang hindi nagpasa ang pisnging nasaktan niya. Kumuha siya ng tuwalya at binasa iyon ng maligamgam na tubig saka pinunasan ang mukha nito. Manaka-naka siyang napapatitig sa maamo nitong mukha habang ginagawa iyon. Parang may mga paru-parung lumabas mula sa kanyang tiyan nang magmulat ito ng mga mata at nagtama ang kanilang mga paningin. Damn. Para tuloy siyang may ginawang masama at biglang nahuli nito. Nataranta siya, mabilis niyang iniiwas ang tingin dito. Hey, what is this all about? Tanong ng utak niya sa sarili niya saka umayos ng upo at pilit na pinakalma ang sarili. Bakit nga ba kailangan niyang magpanic? Hell.

Paano ay sobrang lapit talaga ng mga mukha nila sa isa't isa. Umangat ang mga mata niya sa mga mata nito. Mas dumiin ang pagkakakagat niya sa ibabang labi nang mapansing maging ito ay titig na titig sa kanya. Halos mapadugo na niya ang ibabang labi.