Nais kong magsimula sa isang simpleng katotohanan: ang ating mundo ay puno ng mga pagkakaiba-iba. Sa ilalim ng makulay na pandaigdig ng social media, maraming tao ang nagbabahagi ng kanilang mga saloobin at damdamin, mula sa masaya hanggang sa hindi makatulog. Isa sa mga dahilan kung bakit may mga taong nagtatanong ng 'pangit ba ako' ay ang matinding pressure na dala ng mga inaasahan sa lipunan. Sa panahon ngayon, tila isang pamantayan na ang mga tao ay dapat magmukhang perpekto, na nagbibigay ng takot sa mga hindi nakakatugon sa mga 'ideal' na pamantayan. Kaya't hindi nakapagtataka na may mga indibidwal na umuusok ang puso sa kakaisip ng kanilang hitsura.
Isa pang aspeto ay ang epekto ng anumang uri ng feedback. Sa bawat click at like na natatanggap natin, may pag-asam na tanggapin. Ngunit sa pag-aalala ng ibang tao sa mga komento, ang pagdududa sa kanilang kaanyuan ay nagiging katanungan. Minsan, ang social media ay nagiging isang komunidad na puno ng kritisismo sa halip na suporta, kaya't nagiging natural na magtanong ang isang tao kung paano sila nakikita ng iba. Kung iisipin, bawat tao ay may kanya-kanyang mga insecurities, lalo na kapag ito ay tungkol sa panlabas na anyo.
Sa huli, ang cyberbullying at toxic na kapaligiran online ay nag-aambag sa ganitong uri ng pag-uugali. Kapag ang mga tao ay naubos ng negatibong komento, nagiging mas mahirap kumawala sa kanilang mga kadena ng self-doubt. Ang mga tao na patuloy na nagtatanong ng 'pangit ba ako' sa social media ay hindi lamang naghahanap ng kumpirmasyon kundi naghahanap ng suporta at pagmamahal. Kaya mahalaga ang pagbuo ng isang komunidad na nagtutulungan sa halip na humuhusga, kasi lahat tayo ay may mga pagdududa, pero hindi tayo nag-iisa.