Paano Tumaba Ang Mukha Novels & Stories

ako at inirapan siya. He looks confused. "Seryoso ka ba? Hindi mo nakikilala ang mukhang 'to" Sabay turo sa mukha niya. "Hindi nga sabi, eh! Paulit-ulit?! Wala akong kilalang mukhang..." Ako at sinipat ang mukha niya. "Mukhang ano? Mukhang gwa-" pinutol ko ang sasabihin niya. "Mukhang gorilla" ako.

"'Tsaka pwede bang bawas-bawasan mo 'yang pagtataray mo?" "Oh? Bakit? Anong gagawin mo kung magtaray ako?" hamon ko at nilapit din ang mukha ko sa kanya. Hindi siya kumurap at nanatiling nakatitig sa akin. Para naman akong nabuhusan ng malamig na tubig nang dahan-dahang gumapang pababa ang mga mata niya sa nakaawang kong bibig. Tumaas ang kilay niya at nanliit ang mga mata.

2nd Year College- Business Management Tinitigan kong muli ang mukha niya sa I.D. Nakaangat ang ulo nito at bahagyang nakatagilid pa. His thick brows were placed properly, complementing his whole face. His eyes are dark but his grin is telling otherwise, showing some portion of his white teeth. Making his dimples on the right cheek appear deeply.

Gusto kong singhalan at batukan ito pero nang makita ko ang peaceful nitong mukha habang natutulog, parang nahabag ang kalooban ko at mas bumilis ang tibok ng puso ko na halos lumabas na sa ribcage ko. Nilapitan ko ito at dito ko napagmasadan ang sobrang gwapo nitong mukha, para talaga siyang mga Turkish Version. Long nose, thick eyebrow, Hearshaped lips, long lashes at kapag dilat ang mata ay sobrang ganda ng grayish nitong mga mata na may halong blue.

I bent forth toward the mirror and took a close look at my face. I don’t see any print or mark of my torn flesh but the thread of pain on my cheeks was still there. I massaged my cheeks in a circular motion. Then, I filled my mouth with air and pursed my lips puffing my cheeks. I transferred the air from the other side of my cheek then to another. The process stretched my flesh and somehow reduced the soreness. The door of the cubicle opened and it belched Mr. Murray.

Ang kapal naman pala ng mukha. "Sinong may sabing gusto kitang makatabi? In your face," sambit ko nang hindi tumitingin sa kaniya. Napairap ako't ibinaling ang tingin sa labas. Nakakainis. "Tss. Kunwari pa pero grabe naman kung makatitig," pagpaparinig pa niya. Hindi ako makapaniwalang nagagawa niyang magparinig sa akin. Ang lakas ng tama ng lalaking 'to. Saan niya nakukuha ang kakapalan ng mukha niya?

Lalo pa't si Paul pa talaga ang nakasaksi ng kabaliwan ko. Napakamot na lang ako sa aking ulo at mabibigat ang hakbang na tinungo ko ang banyo upang maligo na. Halos kalahating oras din akong naligo. At pagkatapos ay aligaga akong nag-ayos ng aking sarili.Light make-up na lang ang inilagay ko sa aking mukha para mas mapabilis ang kilos ko. Nagmamadaling binitbit ko na ang aking bag. Paglabas ko ng pinto ay napasigaw ako nang pagbukas ko nito ay naroon pa rin si kupal.

Nang lumipat ang tingin ko kay Iris ay iniwas niya ang tingin. “May dumi ba ako sa mukha?” Ah tanga. Mali pala ang tanong ko. “I mean, ano bang meron sa mukha ko?” parang lalo lang akong nahirapan sabayan ang dalawa. Lalo lang silang napaiwas ng tingin at parang takot na takot. Ah. Nevermind. Kung ayaw nila akong kausapin, edi wag. Kailangan talaga manlilimos muna ako ng atensyon nila para pansinin ako?