Paggawa Ng Liham Mga Nobela at Kwento

Ang satellite phone ay nag-vibrate. Ito ay mula kay Lia. Hindi isang tawag, kundi isang mahabang text message—isang Digital Love Letter na parang encrypted transmission ng kanilang walang-hanggang gabi. Ang pangako ni Lia—tatlong linggo—ay nagbago sa ritmo ng trabaho ni Rafael. Ang pagmamadali ay nagbalik, ngunit hindi ito ang Corporate Rush na lumilikha ng bagyo. Ito ay ang Passionate Rush na lumilikha ng Infrastructure of Desire.

Sa loob ng tahimik kong unit, ang tanging nararamdaman ko ay ang pag-asa para sa mas marami pang umagang katulad nito. Inayos ko ang lamesa at nagsimulang kumain. Bukas, panibagong araw na naman. Panibagong kabanata para sa Vanderberg Manila. At sa unang pagkakataon, ramdam ko na talagang lumalaki na ang aming munting pangarap. Isang huling message ang pumasok mula kay Liam. "Nakalimutan mo uli 'yung payong mo sa office. Bukas na lang."

Hindi naging maganda ang dating sa kaniya ng naging reaksyon nito. “So? Sinasabi mo ba sa ’kin na mali ang pagkakaintindi ko sa sinabi ni Liam? Sige nga, paano mo ipaliliwanag ang nangyari pagpapatahimik sa kaniya? Liam was killed, at isa lamang ang dahilan noon. Pinipigilan siya ng kung sino mang ponsyopilato na magsalita patungkol sa mga nalalaman niya!”

"You don't have to apologize. Tell me what's wrong. Do you have a fever? Masama ba ang pakiramdam mo?" Pumikit si Lia nang mariin. Gustung-gusto niyang sabihin ang katotohanan. Gustong-gusto niyang sabihin na magiging tatay na ito. Gusto niyang sabihin na ang dahilan ng kanyang pagkahilo at pagduwal kaninang umaga ay dahil nagdadalang-tao siya.

Maganda ang pagkakagawa. “Relax ka lang, hindi masakit. Parang kagat lang ng langgam,” sabi ni Liam at kinintalan siya ng mabilis na halik sa labi. Napakagat labi siya at napakapit sa braso ni Liam. Kaya naman niyang tiisin ang hapdi.

Pagkatapos, umalis si Lina papunta sa itaas. Nagtago ako sa ilalim ng mga kumot, nire-replay ang mga kakaibang pangyayari nitong mga nakaraang araw. Ang kaligayahan ay isang pagpapanggap lamang sa pamilyang ito. Lahat ay nagtatago ng sikreto.

Hindi siya nagtatanong kung papayag ba ako o hindi dahil para sa kanya, iyon ang paraan para iparamdam sa akin ang galit na hindi niya kayang sabihin nang harapan. At alam kong bawat paglapit niya sa akin sa gabi… hindi iyon tungkol sa pagmamahal. Hindi iyon tungkol sa pagnanasa. Kundi isang tahimik na parusa na araw-araw niyang inuukit sa pagitan naming dalawa. Tulad nalang ng gabing iyon. Nang masigurado kong mahimbing nang natutulog si Liam,

sagot ko At para na din nauunawaan ni Faith ang lahat, inilahad ko sa kanya ang mga pangyayari na naging dahilan kung bakit hindi kami natuloy sa Sagada. She was shocked at nagulat ako nung bigla siyang napaiyak. “Oh my God, Babe! Paano ko ba nagawa ang bagay na yun. Malubha ang sakit ni Liam pero nakuha ko pang pagselosan siya.” sagot niya sa akin “Huwag kang mag-alala, Babe, dahil naiintindihan ko yun! Normal na reaction na yan at kung ako din siguro ang nasa kalagayan mo, ganun din ang nararamdaman ko!”

"Pangangalagaan ko po ito magpakailanman. Pangako po!" Pinanoor siya ni Diana nang tahimik, habang ang emosyon ay umaapaw sa kaniyang dibdib sa mga alon: pasasalamat, pagmamahal, at isang bagay na mas malalim, isang bagay na tulad ng paggaling.

Hindi ako sumagot nang ilang sandali. I licked my lips. “Dahil sa trabahong pinilit mo sa akin, alam nila na binu bugaw mo ako. Hindi pangungutya ang mararanasan ko, kung hindi awa dahil mismong nanay ko ang nag bubugaw sa akin para sa kakarampot na pera,” mapait kong sagot sa kanya. “Kakarampot na pera na bumuhay sa’yo? Ang kapal ng mukha mong babae ka!”