Liham Pasasalamat の小説・ストーリー

She cant even breathe. Hinimas na lamang niya ang likod nito. " It will be okay Sir Liam..." " I am h-happy...to see you happy." he whispered but she just smiled. Sa kaibuturan nga pala ng puso ni Sir Liam ay may nakatagong sugat na hindi pa lubusang magaling. 1316

Hindi niya na alam ang nararamdaman ng kanyang sarili nang sandaling iyon—tuwa, pasasalamat at nakahinga na rin nang maluwag lalopa’t nandito na siya, ang halimaw na magliligtas sa kanya sa mga pangit na impaktong ito. Ibinaling ni Kenji ang kanyang tingin kay Leigh dahilan para mapaatras ang mga luha ng dalaga at matahimik ito. Mahirap na lalopa’t mabilis magbago ang mood ng halimaw na ito—magbago pa isip nito at hindi na magawang iligtas siya kaya behave muna siya hangga’t hindi pa siya tuluyang naililigtas nito. Sa ngayon, nagpapasalamat na lang muna siya dahil hindi masasayang ang buhay niya sa mga kamay ng mga pangit na ‘to. Thanks God! Hindi niyo hinayaang masayang ang buhay ko sa mga

Text message Honey (Liam): May kasama kaming babae at tinataboy nila sa akin ayaw papigil kahit iniiwas ng tropa. Napangiti ako sa text ng asawa ko at hindi ko pa rin pinapansin ang nangungulit sa amin kaagad ako nag-reply sa asawa ko. Text message Yang Xu Yuan (Barbie): Good, meron din sa amin napapansin mo ba? Honey (Liam): Yeah, dyan na lang ako. Yang Xu Yuan (Barbie): No, Liam iwasan na lang natin lalo ka na, ingat ka.

seryosong litanya ni Liam. "H-How? Ang hirap kaya." "Love somebody else or focus on yourself." "Tama! Tama siya! Amaccanna ka na rin girl! You did your best. Maski ako naiinis nasa kanya. Apakapakipot. Kahit na pogi siya kung wala ka naman talagang mapapala, eh, wag mo ng pahirapan sarili mo. Ang daming lalaki sa earth. Malay mo hindi talaga siya para sa'yo. Kaya move on na!" halos pasigaw pang sabi ni Peachy na mukhang malakas na ang tama.

hindi marahas, hindi desperado, kundi isang halik na puno ng pasasalamat at pangako. Ngayon lubusan ng napatunayan ni Andrea na hindi siya, nag iisa.

sinabi ni Liam na may malasakit sa boses. Naramdaman ni Kairah ang mga salitang iyon at napangiti siya kahit na sa gitna ng mga alalahanin. “Salamat, Liam. Alam mo ba, hindi ko kayang mag-isa sa lahat ng to.” “Basta't magkasama tayo, walang imposible,” sagot ni Liam. ---

Niyakap ko siya ng mahigpit at walang tigil na nagpasalamat. “You’re a blessing from above, Kai. Thank you so much.” Buong puso akong nagpasalamat kay Kai habang nakayakap pa rin sa kanya. Nang yakapin na rin niya ako pabalik.

“Papagorin kita.” Hinampas ko ang balikat niya. “Tumahimik ka nga, Liam. Umiiral na naman ang kapilyohan mo!” “I love you,” he whispered. Nilingon ako kay Max. Nakangiti siya habang nakatakip ang dalawa niyang kamay sa bibig niya. Binuhat siya ni Liam. “I love you, too,” bulong ko. Napangiti kaming dalawa nang biglang lumakas ang pagtili ni Max.

Pasasalamat Sa lahat ng sumubaybay sa mahaba at puno ng pagsubok na paglalakbay ni Brayan Brilliones at ng kanyang pamilya, mula sa kanilang pagiging makapangyarihan, sa kanilang pagbagsak sa kahirapan, hanggang sa kanilang muling pagbangon at huling sakripisyo para sa sanlibutan—isang taos-pusong pasasalamat.

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.