Pakay Novels & Stories

"Sobrang weird ba na magkaroon ng dalawang number? Bakit hindi mo na lang tawagan at itanong?" Nang makita ng tatlo niyang kasama na lumalaban ako, sabay-sabay silang sumugod para bugbugin ako, halatang gusto nilang magpasikat. "Kerida ka lang, tapos umaasta kang ikaw ang asawa! Ang kapal ng mukha mong saktan si Darcy! Siya ang magiging Mrs. Palmer. Talagang gusto mong masaktan!" "Pumili ka lang ng random na number at sinasabi mong kay Mr. Palmer iyon? Gaano ka kabobo?"

Hindi ako sure sa pangalan dahil walang naka lagay pero parang nakita ko na yung ganitong pagkain sa mga nakikita kong korean foods sa internet. "Tikman mo lang, para ma-try mo." Pamimilit saakin ni Elkayne at saka inilapit saakin ang biniling prutas na candy. Meron itong strawberry tapos green na grapes, tapos alternate yung pag kaka-tusok ang ganda tuloy sa mata.

dagdag kopa ""𝗮𝗵~𝗮𝗻𝗼?! 𝘀𝗶 𝗱𝗿𝗮𝗸𝗲?! 𝗽𝗮𝗽𝗮𝗻𝗼𝗻𝗴 𝗻𝗮𝗽𝘂𝗻𝘁𝗮 𝘆𝘂𝗻 𝗱𝗶𝘁𝗼~𝗽𝗮𝗽𝗮𝗻𝗼𝗴 𝗺𝗮𝗴𝗸𝗮𝘀𝗮𝗺𝗮 𝘀𝗶𝗹𝗮 𝘀𝗶 𝗿𝗮𝗶𝗻𝗲?"he asked i dont know maski ako di alam batsila magkasama at papano sila nagkakilala

May nakahilera ngang limang malalaking unan. Sobrang kapal. Sobrang taas. Napangiti si Tina habang pinagmamasdan iyon. "Señorito..." "Hmm?" "Parang hindi na po ito border." Napatingin si Rhylle. "Bakit?" "Parang pader na." Napailing ang binata. "Ikaw ang nagsabing lagyan ng maraming unan." "Opo." "Tapos ngayon..."

Maya-maya, isang halakhak mula sa aming likuran ang pumaibabaw sa sasakyan. Manakit-nakit ang tiyan ni Pete sa katatawa. "Hahahahahaha... ang laki ng phobia natin sa aso ah...," pang-aasar ni Pete sa amin. Napabuntong hininga na lang kaming apat sa unahan niya nang mapagtanto namin na wala lang iyon. Nakampante kami dahil kung maka-elemento ang asong iyon, marahil hindi makukuha ni Pete na mapatawa.

Amaryllis Kaye POV Amoy Alikabok, Pawis, at Pekeng Pabango Kung may award ang pinakapangit na gabi ng buhay ko, siguradong panalo na ako. Nakatayo ako sa loob ng isang glass case sa gitna ng isang entabladong parang galing sa bangungot. Transparent na kahon, malamig ang ilaw, at ramdam ko ang bawat titig ng mga lalaking nasa paligid. Mga matatanda sila. Mga lalaking amoy mamahaling pabango pero mukhang bangkay na tinapalan lang ng pera. Yung iba may tungkod, yung iba may batang babaeng akay, pero lahat pare pareho ang mata. Gutom. Malagkit. Nakakadiri.

Ito ay isang pangakong tinutupad araw-araw. WAKAS ❤️

Nakasuot ito ng pambalabal na abot hanggang sakong ang haba, ito ay hinabi sa tela ng enkahe na may iba't-ibang uri ng disenyo sa laylayan, makikita rin ang mga binurdang bulaklak na may maliliit na palamuti sa gitna nito, ganun din ay makikita ang isang gintong kulindang na nuoy humulma sa kurbada ng kanyang bewang. Nakasuot sya ng panyapak na hinugis mula sa mamahaling kahoy,may nakaukit ditong talulot ng sampaguita upang maging kabuuan nitong disenyo. Ang panyapak na ito ay kilala sa pangalang "BAKYA".

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

May isang babae na gumabay sa kanila patungo sa isang lamesa. "Dito ang puwesto ng mga kasambahay at mga trabahador ni Mr. Montenegro." Hinawakan siya ni Maribel at saka naupo sa upuan. Tahimik niyang pinalibot ang kaniyang paningin sa paligid. May isang lamesa na napakaraming pagkain. May limang letchong baboy ang naroroon. Iba't-ibang putahe ang nakahain sa lamesa. Maraming prutas din ang nakahanda. Ang mga bisita ay may kaniya-kaniyang hawak na goblet kung saan may laman itong wine.