Pakikipag-usap Novels & Stories

Tanong ko sa kanya para may pag-usapan kami. " Kumpotable ka bang i-share sa akin? " " Tinatanong kita. Huwag mo akong sagotin ng tanong din. " Ako na nga ang gumawa ng paraan para may pag-usapan kami tapos isang salita ko lang tinapos na niya agad ang usapan. Ang galing niya talaga. Kainis siya. " Okay. Kung gusto mong pag-usapan makikinig ako. "

Hindi na nito kailangan pang mag salita para malaman niya kung bakit. "We just talk. Tsaka may girlfriend na si Carl ah? K-kayo ba? O-okay na ba kayo? I mean, sana hindi kayo tuluyang nagkagulo, naiintindihan kong medyo nag over react si Carl noon, pero pamangkin mo pa rin naman siya eh." "We're cool. Nothing has changed." Sagot nito. Kung saan-saan pa napunta ang usapan nila, kadalasan naman salitan ang usapan nila tungkol sa isa't-isa. Mag tatanong ito at mag tatanong rin siya.

Damn it! "Ano'ng gusto mong pag-usapan natin? Please lang, Ms. Gomez. Kung mag-aaway rin lang naman tayo ay mas mabuti pang huwag na lamang tayong mag-usap. It's just only wasting our time tapos mauuwi lang din naman sa walang kwentang bagay."

Ayaw pa ring tapusin ang topic na iyon. “Soffi, nakipagkita ako sa ‘yo hindi para pag-usapan ang bagay na ‘yan. I just want to see you. I mean, I need someone to talk to. Pero hindi ito ang gusto kong pag-usapan natin,” medyo naiinis ko nang saad. “Eh, ano nga ang pag-uusapan natin? Bakit? May problema ka ba?”

Chapter 42 Ang pag-uusap ay hindi natuloy. Bukas na lang daw dahil buong araw ay nasa bahay naman ito. Kung gusto nya pa nga raw, ay magbabakasyon sila para magkaroon naman siya ng bagong paligid. Ang pag-uusap ay nauwi sa usapan sa kama.

seryosong wika nito sa akin "NO need! Uuwi naman ako eh at sa pag-uwi ko, mag-usap tayo." yamot ko ding sagot. "Tsaka, nagsa-shopping ako ngayun kaya huwag kang asungot." dagdag ko pa at pagkatapos noon, tuluyan ko nang tinapos ang pakikipag-usap dito

Mukhang viral na naman ako nito mamaya. Hindi naman kasi ako papayag na mas mayabang pa sa akin si Taba kaya nilapitan ko na siya. Hindi ko na tinanong si Taba kung ano ba problema niya. Kapag may gulo, hindi ko ugali magtanong. Mahirap dinadaan sa usapan ang init ng ulo. Kapag dinaan sa usapan ay nagiging maayos. Sa ganitong sitwasyon ay mas masaya kapag hindi maayos. Hindi ko kailanman ginustong maging maayos ang mga ganitong usapin. Kung sa isla lang ito ay magkakaroon ng bagong kalaro ang mga alaga ko.

“Pasensya na, hindi ko nasabi sa 'yo kanina. Uuwi ako agad pagkaya ko, okay?” Kinagat ko ang labi ko, habang kumakain ng duda ang isip ko. “Okay. Basta... umuwi ka agad. Kailangan nating mag-usap.” May sandaling katahimikan sa kabilang linya, at halos marinig ko ang pagkakunot ng kanyang noo. “May problema ba?” Pilit akong ngumiti habang nagsasalita. “Wala naman. Miss lang kita.”

Bakit ka nakaupo sa tabi niya? Hindi ko siya binigyan ng pansin. Nakaupo siya sa tapat namin, malinaw na nagagalit. Halos tagos na sa akin ang titig niya. Sa mga oras na iyon, itinaas ni Vincent ang baso niya at nagsalita siya. “Ang kamakailan lang na masayang okasyon ng pamilya natin ay pinaguusapan ng buong Sicily.

“Paano natin maiiwasan ang pag-aaway?” “Ang mahalaga ay ang paraan ng pag-usapan natin ang mga bagay,” sagot ni Nikolo, ang kanyang tono ay puno ng tiwala. “Minsan, ang mga hindi pagkakaintindihan ay nagiging paraan para mas makilala natin ang isa’t isa. Hindi ito nangangahulugan na nagtatapos ang lahat.”