Pakikipag-usap Mga Nobela at Kwento

madiing wika nito Mariing napa pikit na lang ako hindi pinansin ang sakit sa puso ko dahil sa paraan ng pakikipag usap nito sa'kin "I-I'm Sorry..." mahinang usal ko bago tuluyang lamunin ng dilim Nagising akong muli ng maramdaman ang mahinang tapik sa pisngi ko "Kumain ka muna saka uminom ng gamot." walang emosyong wika ni Kuya Zyair

Parang isang simpleng observation lang, pero may kakaibang impact iyon sa akin. "Hindi pa ako nakakaroon ng ganitong usapan sa isang babae," dagdag niya, tila nagtatapat ng isang lihim. "Hindi ganito, kung saan pwede nating pag-usapan ang kahit ano, nang hindi nararamdaman na pilit o mababaw."

pakiusap ko, umaasang mabasag ang katahimikan. Sa isang sandaling katahimikan, humugot ako ng malalim na hininga at nagpatuloy. "Shuen, gusto ko lang naman na mag-usap tayo ng maayos. Alam kong hindi madali na bumalik sa dati nating pag-uusap, pero sana huwag mo akong tratuhin na parang hindi mo kilala. Gusto kong ayusin ang nasa pagitan natin," sabi ko nang tapat.

Saka, mga adult lang dapat ang may ganung klaseng mga usapan. “Ang sabi ni Mommy mag-stay kami doon ng one week, gusto ko ngang one month.” kwento nitong parang normal lang sa kanila ang mag-usap mga bagay na tungkol doon, “Ang ibig sabihin lang ay makikita ka namin dito palagi?”

nakangiti niyang sagot sa mga ito “Haysst, ayos lang. Kahit na magtagal ka pa sa bansang iyun..may mga social media naman. Pwede pa rin naman tayong mag-communicate sa pamamagitan noon diba?” nakangiting sagot naman ni Vanilla “Oo naman! Iba na ang mundo ngayun. Kapag gusto natin mag-usap, isang pindot lang at makakapag-usap kaagad tayo.” Nakangiting sagot niya.

Nasa likuran lang siya ng magkapatid habang sila ay nag-uusap. Ganoon naman talaga dapat. Hindi dapat nakikialam o nakikisabat sa usapan ng mga matatanda ang mga katulad mo. Liban na lang kung tinatanong siya o sinabihang magsalita. Idagdag pang ang seryuso ng usapan ng dalawa. Sa ibang terms, it's a family thing. Haha.

Chandler May kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap. Mag-uusap daw kami.

Wala ni isa sa kanila ang nagpasimulang magbukas ng usapan. Dahil sa kagandahang-asal, nagpasya si Ella na siya na ang magsimulang magsalita. Nilinaw niya ang lalamunan, isang simpleng paraan upang masimulan ang usapan, at nagtanong, “May gusto po ba kayong pag-usapan?”

Pigil hininga ko siyang pinigilan, “s-sandali lang, Darius. Pwede ba tayong mag-usap saglit?” Kinakabahan at nahihiya kong tanong, medyo nagtataka naman siyang tumingin sa akin pero tumango at bumalik malapit sa akin, naupo siya sa isang upuan sa harapan ko. “Anong pag-uusapan natin, may problema ba?” Umiling ako, “W-Walang problema, pero gusto kong hingiin ang opinion mo… Tungkol kay Daniel, gusto ko ng sabihin sa kaniya ang totoo.”

Napasinghap ito habang humihinga ng malalim habang umiiling at nag-iisip. "Alam mo pareho kayo ng ugali! Pareho kayong matigas ang ulo at hindi marunong makinig sa sinasabi ng iba sa inyo. Ano bang problema sa inyong dalawa bakit hindi kayo makapag-usap? Anong problema mo? Ano bang problema at para sa iyo hindi mo siya mabigyan ng pagkakataon makapag paliwanag sayo? wala naman 'di ba? Bakit mo pa pinapahirapan ang sarili mo? Maging siya?"