Pakikipag-usap Mga Nobela at Kwento

Chandler May kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap. Mag-uusap daw kami.

Pigil hininga ko siyang pinigilan, “s-sandali lang, Darius. Pwede ba tayong mag-usap saglit?” Kinakabahan at nahihiya kong tanong, medyo nagtataka naman siyang tumingin sa akin pero tumango at bumalik malapit sa akin, naupo siya sa isang upuan sa harapan ko. “Anong pag-uusapan natin, may problema ba?” Umiling ako, “W-Walang problema, pero gusto kong hingiin ang opinion mo… Tungkol kay Daniel, gusto ko ng sabihin sa kaniya ang totoo.”

pakiusap ko, umaasang mabasag ang katahimikan. Sa isang sandaling katahimikan, humugot ako ng malalim na hininga at nagpatuloy. "Shuen, gusto ko lang naman na mag-usap tayo ng maayos. Alam kong hindi madali na bumalik sa dati nating pag-uusap, pero sana huwag mo akong tratuhin na parang hindi mo kilala. Gusto kong ayusin ang nasa pagitan natin," sabi ko nang tapat.

"Pakiusap." Hindi siya bumagal o lumingon man lang. Isinara ang mga p***o sa kaniyang likuran nang may tahimik na pinalidad. Isang malinis na pagtatapos, tulad ng pagsasara ng isang libro. Sa loob ng silid, muling humaba ang katahimikan, makapal at hindi komportable. Bumalanse si Lauren sa kaniyang upuan at inayos ang kaniyang tindig, habang ang isang mabagal na ngiti ay kumakalat sa kaniyang mukha na parang pagsikat ng araw.

“Aish! ‘wag na nga natin ‘yung pag-usapan. Nagpunta nga ako rito para iwas problema tapos siya rin naman pala ang pag-uusapan natin dito.” “Kaaayos niyo lang tapos may away na agad. Kausapin mo para matapos na kung ano mang problema meron kayo.” “O, ba’t ako?! Ba’t hindi siya? Siya ‘tong bigla-biglang nagagalit tapos iiwas.” “So, sino palang kikilos? Ako? E, hindi naman ako involve sa away niyo. Kung ayaw niya, edi, ikaw ang lumapit. Kausapin mo, makipag-ayos ka.”

hindi magkandauga na pagsasalita ng babae. Lihim s'yang naririndi sa boses ng babaeng kaharap. Napakalas nitong magsalita na parang armalite ang bibig. "Nasaan ang mga kasama mo?" "Wala nga akong kasama, mag-isa lang ako na sumakay sa banana boat. Napunta ako sa gitna at biglang inanod ng alon ang banana boat na sinasakyan ko. Muntik na nga akong malunod at mamatay eh, tapos may baby octopus pa na pumasok sa aking bikini. Aray ko! Teka lang, huwag mong s******n, nakikiliti ako!" paliwanag nito sabay pasok ng kamay sa suot nitong bikini at napatalon-talon pa sa buhangin na parang may kumakagat na ano sa paa.

Shit ang pera ko nga pala may natira kaya kagabi? “Hindi ka na uuwi—” “Ano?” “Yeah, ikakasal ka sa ‘kin,” “Teka lang ha? Paladesisyon ka nag-usap na ba tayo tungkol sa sinasabi mo?”

pakiusap niya, humakbang pasulong. Pagkatapos ay maaari tayong umupo at pag-usapan ito. Kung ano man iyon, maaari nating ayusin ito. Hindi na kailangan para dito. “ "Gusto mo mag-usap tayo?” Tanong ni Alex na nakataas ang kilay. Napatingin siya kay Michael. “ Sa tingin mo ba ay may sasabihin siya ng anumang bagay na nararapat pakinggan?”

ikaw na ang kusang lumalapit. Sa tuwing may report akong ibinibigay, binabasa mo agad. Kapag tapos na ang usapan...may panibago ka na namang tanong. Kung minsan, wala namang saysay ang itinatanong mo. Para bang naghahanap ka lang ng dahilan para hindi pa matapos ang usapan.

Napasinghap ito habang humihinga ng malalim habang umiiling at nag-iisip. "Alam mo pareho kayo ng ugali! Pareho kayong matigas ang ulo at hindi marunong makinig sa sinasabi ng iba sa inyo. Ano bang problema sa inyong dalawa bakit hindi kayo makapag-usap? Anong problema mo? Ano bang problema at para sa iyo hindi mo siya mabigyan ng pagkakataon makapag paliwanag sayo? wala naman 'di ba? Bakit mo pa pinapahirapan ang sarili mo? Maging siya?"