Novel & Cerita Pakikipagsapalaran

Walang itulak kabigin sa kanya kung hitsura ang pag-uusapan "Kambal eh kaya magkamukha kami! By the way, kaya ako lumapit dahil gusto kitang i-congratulate! Sa wakas, may bumihag na din sa puso ng pinsan ko at mababawasan na din ang mga babaero sa lipunan!" halata ang pagbibiro sa boses niya habang sinasabi ang katagang iyun kaya hindi ko na napigilan ang matawa!

paalam nito. "Salamat" kinuha niya ang mac book saka naupo. Siguro hiwalay na kayo o nag aaway kayo ngayon. Iyak siguro ng iyak ang babaeng yun.. hahaha buti nga sayo. Humanap ka na lang kasi ng iba kung gusto mo pang mabuhay ng matagal.. Sabi niya sa sarili. Hinanap niya ang article para malaman kung nakailang share and like na ito. Unang search.. unknown. Pangalawang search, no found.

Baka hindi ko mapigilan ang sarili at masasampal ko ito. "Mabuti na man kung ganoon. Pag-usapan ng maayos ang problema, hindi iyong may pride kayo kapwa sa isa't isa. Walang magandang maidudulot 'yan. Ugaliin niyong manatili ang pag-ibig sa gitna ninyo. Para ang kapayapaan sa sambahayan ninyo ay siyang manatili."

halos hindi kona makilala ang sarili ko dahil sa subrang galit na bumabalot sa akin ngayun "pak! itong sampal sa paninira mo sa pag kakaibigan natin!, pak! at ito naman sa pag-agaw mo sa boyfriend ko!, pak! itong sampal ganti sa kakat*han mo!" tatlong sampal ang ginawad ko sa kanya, atras siya ng atras habang ako galit na galit at palapit ng palapit sa kanya "pak, pak at itong dalawang sampal ay para sa ginagawa mo ngayun! dahil nahuli ako sa klase dahil sayo!" mag asawang sampal ang ginawad ko sa kanya, tuloy sa pagbagsak ang mga luha sa mata niya at kitang kita ko ang takot sa mga mata niya "K-kiey t-tama!" pakiki usap niya habang patuloy sa pag atras "tama naaa!" malakas niyang sigaw ng

] dagdag pa nito. Napailing ako saka natatawa. Ibang klase talaga si Prince Patrick makabasag trip. Parang nakakatampo. [You are eight prince of the Royalties and then you are telling like you are scared to die… alam mo naman na kakambal na natin ang kamatayan once na nasa hilera ka ng Royalties.Kaya huwag mong ipaparinig sa akin na parang hindi ka karapat-dapat sa puwesto mong ‘yan.] “Hi-hindi naman sa ganoon ang ibig kong sabihin, Prince Patrick! Aish! Ang hirap naman nito!” maktol kong wika pero natahimik din agad sa bago niyang sinabi.

gatol ko sa kanya "Hindi.. basta halika na sumama kana sa akin, kasama naman si Kim at hindi naman lang tayo magkakape don girls talk din naman.. halika na, wag lagi naka-subsub sa pag-aaral hangouts naman minsan teh" sabay tawa ito Tama naman siya lagi nalang ako naka-subsub sa pagaaral talo ko pa dean lister ito. Halos hindi ko na bigyan ng saya yung sarili ko.

pasigaw na pagpupumiglas n'ya sa pinsan dahil niyakap s'ya nito ng dalawang braso mula sa likod kaya hindi s'ya makagalaw. "You need to calm down first and stop what you are doing," matigas na utos ng pinsan sa kan'ya. Lumapit na din ang iba pa nilang mga pinsan at lahat ng mga ito ay seryoso ang tingin na ibinigay sa kan'ya. He knows something wrong by seeing their serious faces.

Paglilinaw ko tapos hihilain na sana paalis si Saji kung hindi lang ako hinawakan ni Mila sa braso. "What?" "I can't let you past." Galit niyang sabi ngunit halos pumikit ako ng mariin upang pigilan ang pagtawa dahil yung kasama ko mamatay matay na kakahampas sa sarili niyang dibdib dahil nauubo ubo pa. "Spell?" "Past yung P.A.S.T. like pasta without a," naiinis niyang explain kaya naman sumama ang mukha ko at hinila na ng tuluyan si Saji papaalis sa harap ng babaeng yon.

Napasingap ako “Omg” sabi ko na may bahid na kahihiyan. Napatitig lang siya sa akin. “Im sorry, I'm really sorry about kahapon. I-I'm sorry about Lee, I'm sorry if ever the media is disturbing you...” pagpatuloy ko na nataranta. Mukhang nagulat din siya sa inasal ko. “I'm really sorry” sabi ko pa. Seryoso parin siyang nakatitig sa akin. “You can just deny the issue or do whatever you want... I-I mean maniniwala naman siguro ata sila diba if ikaw magsasabi” suggest ko. Nahihiya tuloy akong magsalita. Makasalanan ka talaga na kaibigan Lee, walang hiya ka humanda ka talaga sa akin. “No.”

Hays, bakit ko pa ba kasi inaalala? “Hey,” rinig ko sa boses niya pero nagkunwari akong marami akong ginagawa. Bahala ka sa buhay mo, sorry your face. Kita ko ang paglapit niya kahit na hindi ako nakatingin sa kaniya. Bakit ba kasi ako naaapektuhan ng presensya niya? Siya ang nagkamali sa aming dalawa kaya dapat siya ang mahiya. “I know you’re mad and I’m really sorry for what I did yesterday. I didn’t mean it, you’re right anyway. I’m selfish, sarili ko lang ang inisip ko ng mga oras na yun at hindi na inisip kung anong mararamdaman mo.” napakunot na lang ako ng noo saka siya tiningnan pero iniwas ko rin ang paningin ko.