Pangakong Iibigin Ka Novels & Stories

PAK PAK PAK PAK Hindi lang isang samp*l o dalawa at tatlo ang aking ginawa kundi apat sa magkabilaan niyang pisngi. nakita kong namula ito sa lakas kaya naman sobra siyang nagalit at akma niya akong susugurin ng masagi niya sarili niya at ayun natumba ang t*nga. "Ow! ... is there a frog? ...please let me help you kahit galit ka sakin without reason" pandidiin ko habang nakatingin sa amin mga bisita.

nagmamakaawa nitong wika. "Hayyy naku! HInd ako expert pagdating diyan. Kita mo ngang 'BIGO' din ako pagdating sa pag-ibig! Kaya tigilan mo na iyan. Focus ka na lang muna sa ibang bagay at huwag kay Kuya Christian para hind ka maagang masaktan." sagot ko dito tsaka muling lumangoy palayo sa kanya.

sabay pitik pa sa noo ko "A--aray naman po nakasanayan ko na po kasi eh" "Isa pa iyan 'PO' na iyan ganun na ba ako katanda sayo hmm?" "Heheh Oo na, hindi na nga 'PO' oo nga pala kunti lang pala ang tanda mo saakin" napangisi pa ako Bumusangot na lang ito' ang cute lang ehh "Iniiba mo naman na ang usapan natin ehh"

“Then don't lie to me. Don't promise something you can't give. Don't act like the fact that you might lose me means you get to decide how I spend my life.” “Hindi ko gagawin iyon.” “Good. That's a rule.” “Lia.” “What?” “Hindi ka dapat umibig sa akin.” Huminto ang mundo ko nang isang segundo. Hindi dahil sinabi niya ang salitang “umibig,” kundi dahil sa paraan ng pagkakasabi niya—parang matagal niyang pinipigilan ang pangungusap at ngayon lang siya napagod sa paghawak nito.

𝘽𝙞𝙜𝙡𝙖 𝙖𝙠𝙤𝙣𝙜 𝙣𝙖𝙥𝙖𝙝𝙞𝙮𝙖. 𝙋𝙖𝙧𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙖𝙗𝙖𝙮-𝙨𝙖𝙗𝙖𝙮 𝙣𝙖 𝙪𝙢𝙖𝙠𝙮𝙖𝙩 𝙖𝙣𝙜 𝙞𝙣𝙞𝙩 𝙨𝙖 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙢𝙪𝙠𝙝𝙖. 𝙉𝙖𝙢𝙪𝙡𝙖 𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙥𝙞𝙨𝙣� �𝙞 𝙠𝙖𝙮𝙖 𝙖𝙜𝙖𝙙 𝙖𝙠𝙤𝙣𝙜 𝙮𝙪𝙢𝙪𝙠𝙤, 𝙝𝙞𝙣𝙖𝙮𝙖𝙖𝙣 𝙠𝙤𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙩𝙖𝙠𝙥𝙖𝙣 𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙗𝙪𝙝𝙤𝙠 𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙢𝙪𝙠𝙝𝙖.

"Pangit! Bumaba ka diyan." Aba. Matigas 'tong lalaking 'to! "Argh! Sabihin mo munang maganda ako.Bababa ako dito." Anong akala niya. Ganun na lang yon? No way! Baka Bella to! Hindi 'to papatalo! Sabihan ba naman akong pangit!! "Ayoko. Bumaba ka diy—" "ARGHH!!! SABIHIN M—" "Ano ba?! Nakakabingi ka!"

Muli niyang iginala ang kanyang mga mata sa paligid bago nagsalita ng malakas. “Magandang hapon sa inyong lahat mga kapatid. Paumanhin sa aming panghihimasok sa inyong bayan. Ngunit kami ay pagod na pagod na at uhaw na uhaw, dala ng walang hanggang paglalakbay. Ito ang unang bayan na aming natagpuan. Kung kayat naisipan naming magbakasakaling humingi ng tulong mula inyo, at makiusap na rin kung mayroon kayong paupahang maaari naming matutuluyan dito mamayang gabi. Nais sana naming ipahinga ang aming mga pagal na katawan kahit na sa ilang oras man lamang.” Paliwanag niya sa lahat ng naroon.

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

nag sign of the cross pa itong abnormal na lalaking 'to "Gagi ka. Kapag ikaw talaga narinig nun." Kumportable na ako sakanila kahit kahapon lang kami nagkakilakilala. Nakikipag biruan na rin ako sakanila parang nagkaroon ako ng instant squad dahil sakanila.

Bakit sa akin pa nangyari 'to? "Naiintindihan kong hirap kang makaipon ng pera at nauunawaan ko rin na kailangan mo ng PANGGASTOS para sa KAPATID mong may DIPERENSYA! If you need money, you can ask me at pahihiramin kita! Hindi 'yong pagnanakawan mo ako! Hayop ka!" "Maniwala ka, biktima lang ako rito! I was set up! Please!"