Pangakong Iibigin Ka Novels & Stories

“Nasaan ba talaga tayo? Bakit ang ganda naman yata dito?” “We’re here in our hotel in Pampanga. Do you like the view?” Nakangiting tumango ako. “Oo. Hindi halata pero mahilig ako sa mga matataas na lugar.” Tumingin ako sa ibaba kung saan kitang-kita ang naggagandahang mga bulaklak. “Kapag nasa taas ka kasi pwede kang sumigaw ng malakas ng hindi ka nakikita ng iba. Pwede ka ring umiyak, pwede kang tumawa at pwede kang mangarap.” Nahiya ako bigla ng makitang nakatitig ito sa aking mukha. “Pasensya ka na. Wag mo na lang pansinin ang mga sinabi ko. Tara kumain na tayo.”

Parang double meaning? Bago pa ako makapagsabi ng kung ano, sinakop na niya ang labi ko. Buong puso kong tinanggap ang mainit niyang halik. Iniyapos ko sa kanyang leeg ang magkabilang braso ko habang nakikipaghalikan sa kanya. "Ahh...."

Pangalawa ay dahil mabilis siyang magtiwala sa mga tao, isang bagay na pagtatrabahuan ko kapag nagpakasal na kami pagkatapos nito. “Makinig ka, ayos lang ako tingin ko lang kasi bagay 'yung mask sa suot ko” Tumango lang siya at wala nang nasabi pa kaya nagpatuloy ako. “Gusto ko lang malaman kung bakit hindi mo man lang inisip kung ano ang nakalaan ko para sa'yo, ang ibig kong sabihin ay pwede mo pa rin namang baguhin ang isip mo ngayon at...”

Masakit na humigpit ang dibdib. Nagsimulang malabo ang paningin. Sa sandaling nagsisimulang gumapang ang kadiliman sa gilid ng paningin, hinila siya pataas. Sumabog siya mula sa tubig, desperadong humihingal, marahas na umuubo habang sinusubukang s******p ng sapat na hangin ang baga. “Tulong!” paos na iyak, raw at nababasag ang boses. “Tulungan ninyo ako!”

Umiyak ako—hindi para sa aking sarili, kundi para sa aking anak. 𝑃𝑎𝑝𝑎, 𝑎𝑛𝑜𝑛𝑔 𝑔𝑢𝑙𝑜 𝑏𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑝𝑖𝑛𝑎𝑠𝑜𝑘 𝑚𝑜? 𝐺𝑎𝑎𝑛𝑜 𝑏𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑎𝑙𝑖𝑚 𝑎𝑛𝑔 𝑚𝑔𝑎 𝑠𝑖𝑘𝑟𝑒𝑡𝑜𝑛𝑔 𝑘𝑎𝑖𝑙𝑎𝑛𝑔𝑎𝑛𝑔 𝑖𝑏𝑎𝑜𝑛 𝑠𝑎 𝑙𝑖𝑚𝑜� � 𝑝𝑎𝑟𝑎 𝑝𝑎𝑔𝑏𝑎𝑛𝑡𝑎𝑎𝑛 𝑎𝑘𝑜 𝑛𝑎𝑛𝑔 𝑔𝑎𝑛𝑖𝑡𝑜? "Ayaw mo naman sigurong magaya sa ama mo, hindi ba?"

Kung nais niyang makaligtas sa kapahamakan, utak ang dapat niyang gamitin. "Mahal kita kaya gusto ko sanang pakasalan ka. Handa akong maghintay basta mahalin mo lang ako." Nang una ay maamong-maamo ang pagkakasabi ni Benjamin sa mga salitang iyon pero pagkaraan ng ilang sandali ay dahan dahan ding nagbabago ang hitsura nito. Ngayon nga'y mabagsik na mabaksik. "Kaya hindi ko matatanggap na kay Zak ka pa rin babagsak."

Pangasar na tanong ni chad He smirked " of course i do ! And its f*cking easy." Bilib sa sariling sabi nya. " look ? Wala pa kong ginagawa, gusto nya na agad ako ? Haha !" Pangaasar nya na tumingin pa talaga sakin. T*ngna lang ! Pigilan nyo ko ! Di talaga to makakapasok bukas ng walang bangas ang muka T*ngna ! Bang yabang

Third Person's POV "So, paano ba 'yan? Mauna na 'ko," wika ng binata na ngayon ay nakatayo na sa harapan ng kotse niya. Madilim na ang paligid at lumalamig na din sa labas. Isang araw na naman ang natapos. Bahagya siyang yumuko upang mapantayan si Marga. Madungis na ito at maasim na ang amoy. Masyado kasing nag-enjoy sa paglalaro niya kanina kasama ang ibang bata.

Muntik nang malaglag ang mga panga namin sa inakto nya. 'Diba umiiyak to kanikanina lang?' "Di ko pa pala nasasabi sa inyo, magaling ako sa acting bleee naisahan ko kayo!" Sabay tawa pa nito ng malakas. (End of flashback)

"Sinabing ayoko! Ang pangit mo. Ayaw kita makita!" Nangunot ang noo nito. "Ano?" Bahagya siyang dumukwang at suminghot-singhot. Mabilis niyang natakpan ang ilong ng mabahuan sa pabangong gamit nito. "Tsaka ang baho-baho mo!" Inamoy-amoy naman nito ang sarili. "Ako mabaho? Hindi naman ah!" "Basta ang baho mo!" Kung dati gusto niya ang amoy nito, ngayon nababahuan na siya at nasusuka sa pabangong gamit nito.