Pangalan Ng Halaman の小説・ストーリー

Parang Garden of Eden lang na pagmamay-ari nila Cael ngunit mas maganda ang Garden of Eden dahil maraming mga iba't ibang uri ng mga bulaklak na nakapaligid. "Yes, andito na raw siya. Pasok na tayo," sagot sa akin ni Jeno at kumatok na. Maging sa bintana ng bahay ay mayroong halaman din, mukhang isa ata sa mga plantito si Anjo. Well, sa pagkatanda ko ay mahilig na talaga magtanim si Anjo noong nasa bahay ampunan pa kami. Siya nga itong nag aalaga talaga sa mga halaman na nakatanim sa bahay ampunan noon.

Nagmamalaking sabi ni Aragon. "Pramis? Iyong bahay kubo kahit munti, ang halaman doon ay sari-sari. Singakamas at talong, sigarilyas at kangkong ganoon?" Sikmat naman ni Alamo sa kapatid na si Aragon. Sa kanilang tatlo kasi ay ito ang umaapaw ang mga pangako pero ito rin ang walang gana na pumasok sa childhood development center. "Iyon mismo."

( Janine POV's ) Napakaganda sa labas. Puno ng iba't-ibang bulaklaking halaman. Ang lamig at sariwa ang hangin dahil sa nagtataasan na mga puno. Habang naglalakad ako papunta sa likod ng bahay. May natanaw ako di kalayuan. May parang bahay na gawa sa salamin. Yun yata ang tinutukoy nilang greenhouse.

Alora's POV Dahan-dahang naglakad si Azrael papasok sa building at dahil hawak niya ang kamay ko ay kusa akong sumunod sa kanya. Pagbukas ng pinto ay nagulat agad ako. Walang kahit ano sa paligid— upuan, lamesa o kahit anong furniture, pahaba rin ang porma ng building kaya ang tanging makikita mo lang ay ang kung anong nasa harap mo. Kapag binuksan ang pinto ay bubungad agad sa kahit sinong papasok ang nakasulat sa pader na 'Alcazar's Generations' at sa likod nito ay ilan pang pader na nakatayo pero may pagitan sa bawat isa. Sa bawat pader na iyon ay may nakasabit na pangalan at litrato.

Isa pala itong scorpion grasses o mas kilala sa pangalan na forget-me-not. Timing din, e. Nasakto pa na ganoon ang pangalan nito. Mukhang hindi na rin kasi ako makakalimutan ni Dasha dahil sa ginawa ko sa halaman niya. Kaya saktong-sakto ang halamang bulaklak ibibigay ko pala sa kaniya. Forget-me-not.

“O-opo.” “Salamat na lang, pero ayoko.” ********* KINABUKASAN, hindi ako nainip dahil sa telescope na galing kay Marco. Mula sa pagitan ng mga halaman sa balkonahe, pinanood ko ang mga abot ng matatanaw ko mula sa malayo. Sa Villasin, mas magandang mag parkour sa pagitan ng mga building at magpalipat-lipat sa mga itaas ng bahay at gusali lalo na kapag kalat na ang dilim. Pero dito, wala man lang akong kapitbahay na malapit. Puro punong-kahoy na prominente ng niyog, mangga, Narra at Acacia.

Until now, ayaw ko pa rin nang mag-isa kaya pinabalik niya si manang dito dahil gusto niyang may makasama ako habang wala siya. “Lady Lay, saan ito?” tanong ni manang habang bitbit ang dalawang Ficus lyrata o Fiddle-leaf fig (Ficus lyrata). Isa itong uri ng indoor plants. Gusto ko kasing lagyan ng pananim ang loob ng bahay para refreshing tignan. “Diyan na lang po manang,” sabi ko at itinuro ang bakanteng space sa gilid. “Sige po lady Lay,” napangiwi ako nang tawagin na niya naman akong Lady Lay. Actually, pati mga bodyguard sa labas ay ganoon na rin ang tawag sa ‘kin.

"You love lilies and exotic indoor plants, not unless ang mga halaman sa paligid, sabagay, hindi naman mailalagay ang mga iyon kung walang pahintulot mo. You even have a Hindu Rope plant in your pantry, Bromeliads, too. Rare tropical plants with special handling technique. I can tell, you love them." "Wow, you know a lot." Tiningnan niya ako gamit ang gilid ng mga mata nang may ngiti sa labi. Mayabang akong ngumiti, "l am named after— "Cassandra, a beautiful lily." "Si Calista naman, named after the cloverleaf, our mother was a sucker for plants. Sayang, magkakasundo sana kayo." I uttered but I dismissed the thought.

Dahan-dahan at wala sa sarili niyang binuksan ang pintuan sa tabi niya habang hindi natatanggal ang mga mata sa palasyo. Maya-maya pa ay tuluyan na nga siyang namangha kasabay ng pagkalaglag ng panga. Nakatingala siya sa matayog at makulay na nagsusumigaw ng salaping palasyo. Mula sa kung saan siya ay tanaw na tanaw na niya ang isang napakalawak na hardin sa may bandang kaliwang gilid ng palasyo. Puno iyon ng mga sari-saring klaseng mga gulay at prutas katulad ng pechay, pinya at kastanyas.

Halos sabay naming tanong nang makaalis si ama. Bumuntong hininga ako. “Oo, burda ko ito.” Pagtukoy ko sa aking hawak na tela. Dinisenyuhan ko ito ng iba’t ibang uri ng halaman. Tulad ng rosas, sampaguita at santan. Madalas ko silang makita sa Los Banos. Tumango-tango si Isagani. “Maganda. Napunta ako rito dahil pinilit ako ng aking ama na bisitahin ka.”