Pangalan Ng Halaman の小説・ストーリー

Pero alam ko lang, sa unang beses sa matagal na panahon—pakiramdam ko, hindi ako hinuhusgahan. Napatingin ako sa gilid ng mesa niya. Isang halaman. Fern na may maliit na name tag: Fernandina. Wow. Pati halaman may pangalan. May identity pa. May personality. Natawa ako sa loob-loob ko.

Hindi gusto ni Donya Linda na narito siya, kaya lumapit siya at sinabi sa kanya. "Yuna may ilang nakapaso na halaman doon na nakaharang sa daan para sa mga bisita. Pumunta at ilipat sila sa bakuran. ang mga nakapaso na halaman sa pinto"utos nito. Sinulyapan ni Yuna ang mga paso malapit sa pintuan na sinasabi nito at nakita ni Yuna na ang mga iyon ay nang mga wild lilies.

"Ano 'yan?" tanong ko, habang pinagmamasdan ang hawak niya. "Blue pine. It is an air purifier. Actually, lahat naman ng halaman ay air purifier. Also, this one is for you." Ipinakita pa niya sa akin ang isa pang klase ng halaman. Kung kanina ay kulay asul, ngayon naman ay kulay berde. "This is a lemon pine, a mosquito repellent; para hindi ka lamukin at isa pa, this smells good."

Nagmamalaking sabi ni Aragon. "Pramis? Iyong bahay kubo kahit munti, ang halaman doon ay sari-sari. Singakamas at talong, sigarilyas at kangkong ganoon?" Sikmat naman ni Alamo sa kapatid na si Aragon. Sa kanilang tatlo kasi ay ito ang umaapaw ang mga pangako pero ito rin ang walang gana na pumasok sa childhood development center. "Iyon mismo."

Magalang kung tugon. Ininat niya ang kanyang leeg bago napatingin sa bintana, nilignan nito ang mga halaman niya. Totoo naman talaga, wala akong alam kung sino ang nagdidilig ng halaman. Nililinisan ko ang likod at harap ng bakuran ngunit hindi ko naman nadidiligan. “Diligan mo lahat ng halaman. Back yard and front hard.”