Palang Novels & Stories

naiiyak na sambit ng bata at dali-daling niresponde ang kaawa-awang palaka. Palaka ba iyan o pinaghalong uri ng palaka, isda at aso? Anong tawag sa nilalang na iyan? Nadamay pa tuloy sa kalokohan ng dalawang damuhong ginawang pagbati ang basagan ng bungo. Bigla namang umihip ang malamig na hangin. Napatigil ako sa panonood kina Raid at Glade. What's with this chill?

Tss. Bakit kasi sumama pa ako? Pwede naman atang tumangi. “Please follow us Young Miss.” Sumunod ako sa kanila. Paglabas namin nasaan ako? Yung bandila. Kulay blue na may mga puting butuin, star ba yun? Parang bulaklak na at may pang Uk flag ang dating. Tipong red cross tapos ekis. Hahaha, ang galing ko mag describe ng flag asaan ba talaga ako?

Bumunga ako ng marahas na hangin dahil hindi na “One!” Everyone say. Naglakad ako palayo ng ilang metro sa asawa ko hawak ang baseball bat habang siya naman ang may hawak ng baseball na titirahin ko. Dalawang kulay lang ang maaring resulta ng pagkabasag ng bola, whether it blue or pink. “Two!” Blue stand for Boy and Pink stand for girl. “Tagalan mo pa ikaw na ang hahampasin ko nito!” Banta ko kay Kenneth dahilan para magtawanan ang mga tao.

Chansen Nagsimula nang mag-ikot ang pamilya Palanca. Isa-isa nilang nilalapitan ang bawat mesa, may kasamang formal smile at practiced greetings habang ipinapakilala ang kanilang bunsong anak.

Puso ng Palengke Sabado, 7:00 ng umaga. Ang Palengke ng Nayon ay abalang-abala na. Ang sigawan ng mga tinderong nag-aalok ng kanilang paninda, ang tunog ng mga taga na tumatama sa sangkalan, at ang halimuyak ng bagong lutong pandesal ay naghahalo-halo sa hangin. Ito ang mundong kinalakihan ni Celle.

Dahil may ebidensiya silang hindi maitatanggi na sinubukan niyang lasunin ang 60 katao, sinabi ng mga pulis na maaari niyang kaharapin ang life imprisonment. Bumigay ang mga binti ni Asher, umiling-iling siya ng natataranta. “Hindi! Hindi ko nilason ang pagkain. Pagkain lang ng pamilya Lauder at pamilya Payne ang pinakielaman ko. At hindi naman ito lason—laxative lang.”

🟦 Ang Pagmamakaawa ng Nilalang Doon lang naka-react ang asul balat na nilalang. Punô ng pagkabahala ang mga mata niya. Tinitigan niya si Juan na may galit na nakatago, sabay turo sa espada at sumigaw ng ilang salita. Napatigil si Juan. At sa sandaling iyon— mula sa bolang liwanag ay lumabas ang isang paos na tinig. “Kaibigang bata… huwag kang padalos-dalos. Wala akong masamang hangarin. Ako ang panginoon ng taong nasa labas…”

[Ang Paghihiganti] Ang pulang tuldok ng laser sa dibdib ni Paola ay tila isang mantsa ng dugo sa gitna ng kadiliman. Sa labas, ang mga sirena ng Generalova estate ay humihiyaw, nakikipagpaligsahan sa dagundong ng mga pagsabog na yumaon sa pundasyon ng palasyo. Ngunit sa loob ng kwartong iyon, ang hangin ay tila naging yelo.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Nang masiguro na ligtas ay saka lamang siya pinalabas. Mahaba at malawak ang pasilyo. Hindi katulad nang naunang palapag, dito ay napakalawak at maluwag. Tila isang ekslusibong palapag lamang ito. Nang makarating sa pinaka-maindoor ng palapag ay agad na pinindot ng dalawang lalaki ang magkabilang button sa magkabilang gilid.