Palang Novels & Stories

Hindi ako pwedeng magkamali. Ang stall na iyon... sa ilalim ng mga pulang lantern... may isang malaking banner na nakasabit na sobrang out of place sa Japan. KING HOTDOG - FREE TASTE.

Sinara ko ang bibig niya dahil baka pasukin ng insekto. “Ay wow, yun lang pala yun.” Sabi niya at nagpatuloy sa pag kain. “Tsaka alam mo naman kapag sa Pilipinas ka nakatira, ang mga palayaw karamihan inuulit o di kaya ang layo ng palayaw sa totoong pangalan. Halimbawa na lang sa kapitbahay namin noon, ang ganda ng pangalan niya, Jonalyn. Ang palayaw, tilapya. Yung isa naman, Jovit tapos kapag tinawag nila, betlôg. Asan naman ang hustisya dun?”

naiiyak na sambit ng bata at dali-daling niresponde ang kaawa-awang palaka. Palaka ba iyan o pinaghalong uri ng palaka, isda at aso? Anong tawag sa nilalang na iyan? Nadamay pa tuloy sa kalokohan ng dalawang damuhong ginawang pagbati ang basagan ng bungo. Bigla namang umihip ang malamig na hangin. Napatigil ako sa panonood kina Raid at Glade. What's with this chill?

Tss. Bakit kasi sumama pa ako? Pwede naman atang tumangi. “Please follow us Young Miss.” Sumunod ako sa kanila. Paglabas namin nasaan ako? Yung bandila. Kulay blue na may mga puting butuin, star ba yun? Parang bulaklak na at may pang Uk flag ang dating. Tipong red cross tapos ekis. Hahaha, ang galing ko mag describe ng flag asaan ba talaga ako?

Chansen Nagsimula nang mag-ikot ang pamilya Palanca. Isa-isa nilang nilalapitan ang bawat mesa, may kasamang formal smile at practiced greetings habang ipinapakilala ang kanilang bunsong anak.

Ramdam niya ang lakas ng hangin. Nakaupo si Liana sa tapat niya, nakakrus ang mga binti, nakatitig sa kanya ng masama. Nabawasan ng husto ang timbang niya simula ng makulong, at kita sa mga mata niya ang bigat ng lahat ng ininda niya. Sa likod niya ay lalakeng 70% niyang kamukha, nakasuot ng plaid shirt at mas bata tignan. Naisip ni Gwyneth na siya ang kapatid niya, si Hugh Quayle.

🟦 Ang Pagmamakaawa ng Nilalang Doon lang naka-react ang asul balat na nilalang. Punô ng pagkabahala ang mga mata niya. Tinitigan niya si Juan na may galit na nakatago, sabay turo sa espada at sumigaw ng ilang salita. Napatigil si Juan. At sa sandaling iyon— mula sa bolang liwanag ay lumabas ang isang paos na tinig. “Kaibigang bata… huwag kang padalos-dalos. Wala akong masamang hangarin. Ako ang panginoon ng taong nasa labas…”

[Ang Paghihiganti] Ang pulang tuldok ng laser sa dibdib ni Paola ay tila isang mantsa ng dugo sa gitna ng kadiliman. Sa labas, ang mga sirena ng Generalova estate ay humihiyaw, nakikipagpaligsahan sa dagundong ng mga pagsabog na yumaon sa pundasyon ng palasyo. Ngunit sa loob ng kwartong iyon, ang hangin ay tila naging yelo.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Nang masiguro na ligtas ay saka lamang siya pinalabas. Mahaba at malawak ang pasilyo. Hindi katulad nang naunang palapag, dito ay napakalawak at maluwag. Tila isang ekslusibong palapag lamang ito. Nang makarating sa pinaka-maindoor ng palapag ay agad na pinindot ng dalawang lalaki ang magkabilang button sa magkabilang gilid.