Pat Your Head Novels & Stories

Umawang ang labi nito at nanlaki ang mata. "And I'm Meggay." Ngumisi ako, tumayo ako sa swivel chair at lumapit sa kanya. Lumayo siya nang lumayo kaya natawa ako nang malakas. "'Wag kang lalapit! Sa'kin pa rin si Patricio!" asik nito at napahawak sa ulo. Hinila ko ang buhok niya at itinulak sa lamesa, kalaunan ay bumagsak naman siya sa sahig.

I sighed deeply, "Tumawag kasi si Zam sa kanya at alam mo na." Napatawa naman siya at bahagyang ginulo pa ang buhok ko, "Argh! Patrick! Huwag ang buhok ko." "Sige na. Nakauwi na rin pala si Patricia kaya ako lang mag-isa. Timing at pwede ka ng umangkas sa motor ko. So, saan mo pala gustong pumunta?" "Nagugutom ako e. Ikaw na bahala kahit restaurant or fast-food chain din," sabi ko naman.

Kaya ang ginawa ko ay mabilis akong kumilos, umangat ang isa kung kamay at walang pagdadalawang isip na sinabunutan ang unang babaeng nanghamak sa akin. "Ahhh!" napasigaw ito sa gulat ng hilain ko ang buhok nito at talagang hinila ko iyon pababa. "Bitawan mo si Patrice." sabi naman ng isang babae at akma akong susugurin pero mabilis kong iniharang ang kasama nila sa pagitan namin. "Sige, subukan mong gumawa ng hindi ko magustuhan, makakalbo ang kasama niyo." galit na pagbabanta ko at hinigpitan pa ang pagkakasabunot ko ng buhok nito.

“Siya si Patricia, ang pinsan kong may brain tumor.” Mabilis na nangilid ang luha ko nang makita ko si Patricia. May nakabalot sa kanyang ulo na benda, payat na payat ang kanyang katawan, may nakakabit na oxygen sa kanya, malalim ang mga mata at nanunuyo ang labi. “Hello…” bati niya sa amin ni Gavril. “Iwan ko muna kayo para makapag-usap kayo hanapin ko lang din si Tita.” Paalam sa amin ng pinsan niya.

Sabay-sabay namang pumuwesto ang mga alagad niya—kumabayo ang mga paa, naka-spread wide, parang gumagawa ng mahabang “dog tunnel.” Umangat pa lalo ang baba ni Patricia, proud na proud sa sarili. “Your mom is a dog, and you’re a little dog. Alam mo na dapat kung anong gagawin. Crawl ka na. Hindi ko na kailangan pang turuan ka.”

Mukhang iyong una ang sinabi ni Paige at dahil may pagka-ewan nga itong babae na ito ay iba na naman ang nasagap. She cutely pursed her lips and then smiled. “Aren’t the words the same?” Umiling ako at natawa na lang sa kaniya. Napasimangot na siya at humarap na muli sa mga peacocks. “What’s funny, Patricio?” she asked while giving me her side glances again. “Kanina may pa-’my Patricio’ ka, ngayon Patricio na lang…” I chuckled more.