Patawa Jokes Tagalog Novels & Stories

SHY DELA TORRE "Patay na sya 3 yrs ago"napaawang naman ang labi ko "P-paanong?"Bigla naman syang sumeryoso "Lumabas kana hindi ka pwede dito"Sabe nya at tinalikuran ako samantalang ako nakaawang paren ang labi at hindi makapaniwala sa nalamn "LABAS NA!"Napapitlag naman ako dahil sa gulat at Dali-daling umalis sa kwartong yun Habang iniisip parin ang mga nalaman ko

"Bait talaga ng best friend ko." "Hoy may bayad yan," pabiro nitong sabi. "Ouch," kunwari ay nag sad face siya at pumungay ng mata. "Baliw. Joke lang. Sige na kainin mo na yan. Samahan mo na 'ko dito manood."

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.

Kanda utal niyang tanong “Actually kanina pa kaya nga kitang kita ko ang pagpulupot n'yo sa isat isa na parang sawa." Sagot nito na sinadya pang diinan ang salitang sawa at saka tumingin sa walang imik na si Jaycee

Which is a wrong move. “May problema ba Maliyah?” My Papa asked worriedly, umiling ako at pilit na ngumiti sa kanya. “Wa–wala po Papa, soya lang po ako” pagbibiro ko sa kanya, para lang maitago ko ang nararamdaman ko. Kumunot ang noo ni Papa nag tataka siguro sa joke na hindi niya maintindihan. Hindi ko na mapigilan tumawa dahil lukot na ang mukha ni Papa.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Humagalpak sa tawa ang dalawa na kinaigtad ko. "I'm not joking here! Hey, I'm not a jester! I'm just asking the brand!" Nataranta kong pangangatwiran. Patuloy lang sila sa pagtawa na lalo kong kinaiinisan. Pinaghahampas ko sila hanggang sa tumakbo sila palayo. Parang nanay ako na hinahabol ang anak niya kapag may ginawang mali.

"Wala lang po, nakikita ko kasi sa mga palabas pag may pa ganon nag de-date eh?" "Edi nagde-date tayo." patawa niyang sagot na rason para magulat ako. "Joke lang kumain ka nalang dami mong alam." Patawa tawa niyang sabi. Ang angas angas ko at matalino naman ako pero bigla akong nagiging bobo pag kaharap ko si tito eh. "Ano ba tong nangyayari sa akin?" tanong ko sa isipan ko.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

sagot niya "Gagi joke lamang. Hindi ko pwedeng iwan si mama alam mo naman iyon." Patatawa kong sagot sa kaniya habang nagaayos ng papeles. "Naniwala ka naman agad. Suus, masyado kang mabait talaga" dagdag ko pa habang tinitingnan siya ng mapang asar "Wag mo akong binobola. Tsk" pagsusungit niya