Permaisuri/kaisar นิยาย & เรื่องราว

Tuwang-tuwa ako kapag pinag-uusapan si 'Kaminari' dahil parang siya ang tipong bida na hindi mo agad sinusubukan ilagay sa isang kahon. Sa maraming kuwento, ang pangunahing tauhan ay o sobra ang talino o sobrang lakas — pero si 'Kaminari' iba ang dating: may pagkatao, may hangganan ang kapangyarihan, at may mga sandaling nakakatawa pero nakakahulog rin ng loob. Hindi siya perpektong bayani; madalas siyang nagkakamali, nahuhulog sa trapik ng sariling emosyon, at kailangan ng tulong ng mga kaibigan para makaahon. Ito ang nagbibigay-diwa sa kanya at nagpaparamdam na tunay siyang tao sa gitna ng mga eksenang puno ng aksyon.

Mas gusto kong tingnan ang kanyang kakaibang kombinasyon ng pagiging comic relief at pagiging seryosong karakter nang sabay. Marami sa mga kapwa bida ay tinutukan ang kanilang backstory para gawing 'epic' ang kanilang dahilan, pero kay 'Kaminari', ang paglago niya ay mas nakasentro sa araw-araw na pakikipagsapalaran at sa maliit na tagumpay — pagharap sa takot, pag-aaral humawak ng kapangyarihan nang hindi sinasaktan ang sarili o ang iba, at ang pagpili ng tama kahit mahirap. Ang kanyang powerset, temang musikal o bagyo (depende sa representasyon), at mga visual cue ay nakakabit sa kanyang pagkatao, kaya hindi lang siya nakakabilib sa eksena ng labanan kundi sa mga quiet moments rin.

Personal na, marami akong tanong at teorya na sinusulat sa journal at sketchbook tuwing may bagong chapter o episode na lumalabas. Nakakatuwang makita kung paano gumagalaw ang kwento kapag ang bida mo ay hindi perfection, kundi isang taong tumutuklas at natututo. Sa huli, si 'Kaminari' ang tipo ng karakter na pinapahalagahan ko dahil nagmumukha siyang posible, hindi imposible — isang dahilan kung bakit laging may bagong nakita akong appreciation sa bawat rewatch o reread ko ng kuwento niya.