Personality Of Filipino Mga Nobela at Kwento

WALANG manners, no etiquette, wala man lang itinatagong kahinhinan sa katawan. Sa tagal ni Ibrahim na naninirahan sa Pilipinas alam niyang kilala ang mga Filipina sa pagiging malambing at mahinhin, bukod sa pagiging maasikaso. Pero heto at kaharap niya ang isang babaeng basta na lang nambabato, at wala man lang galang na basta na lang siya tinalikuran kasabay ang pagsagot sa phone.

“I know! I didn’t know what to say. I still don’t.” “So, what are you feeling right now?” Ashley lowered the pillow, her expression conflicted. “I don’t even know. Parang... I should be scared. Or at least worried. He’s my boss. This could be a career suicide kind of situation. But also... there’s something about him. ‘Yung version ng sarili niya na pinapakita niya sa akin? It’s so different. He’s real. Vulnerable, even.” Chinky gave her a soft look. “And you like that version of him?”

Bakit nga pala hindi niya naisip iyon noong una, pero wala talaga siyang ideya dahil nga nakilala niya lang naman ito sa isang bar at kahit kailan ay hindi naman siya nagka- interes na kilalanin o alamin ang ibang impormasyo tungkol rito dahil hindi naman siya interesado. Ito lang naman talaga ang sobrang nagkainteres sa kaniya at hindi niya alam kung bakit. Oo gwapo siya pero kung tutuusin nga ay mas gwapo pa sa kaniya si Finn pero siya pa talaga ang napili nito. Nagagalit siya rito dahil sa napaka- spoiled brat nito. Talagang hindi ito pumayag na hindi nito nakuha ang gusto. Napaka- selfish.

"Alam ko, pero do you think he'll fall for me?" "Oh, well of course!" she proudly said. "you're the daughter of Galvez family. Chanky eyes, pink natural thin lips, small and pointed nose. And you're tall, sexy. Plus your chinese beauty just perfectly suit to your Filipino beauty! Literal na asian beauty ang peg mo!"

"Sabi ko sa 'yo, 'di ba? Hihi." Kahit nakadiin na ang unan sa kaniyang teynga at mukha, dinig na dinig pa rin niya ang boses ng mga kasama niyang naghaharutan. "Isa kaya siyang Filipino? Mukha siyang foreigner." "Mukha siyang future husband ko!" malanding sagot ng kaniyang kaibigan. "Mukha rin siyang maging tatay ng mga anak ko. Yiiehhh!"

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

They almost have the same height at parehong hindi makakaila ang kakisigan nilang pareho, pero kahit hindi ko man isipin ay si Jayden pa din ang pipiliin ko. Agad naman akong napailing ng dahil sa tumatakbo sa isipan ko, gusto ko na ngang sipain ang sarili ko dahil sa patuloy kong pag-iisip sa kanya gayong siya mismo ang dahilan kung bakit ako nagpasyang bumalik sa Manila at umalis sa Davao.

Walang kahirap-hirap kong pagsisinungaling. Naglakad ako pabalik kay Felicia. Siguro dapat sundin ko ang sarili kong advice at maghanap ng iba, tulad ng ginagawa ni Eliana. I thought. Ang makasama si Felicia ay hindi isang bagay na aasahan kong gagawin ko pang muli. Masyado siyang halata, masyadong touchy, at maingay. She was a good fuck though. Siguro pwede naming simulan muli ang dati.

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

I mumbled. Ano na ang mangyayari pagkarating ko sa Pilipinas? Iniisip ko pa lang ay parang ayaw ko nang umalis. Hindi ako sanay na wala masyadong ginagawa. Without a mission, everything feels pointless, and I think that something is lacking in my personality. Damn that woman, whoever she is! She's going to disrupt my peaceful life. I'm going to leave New York for a bit to get away from the people who are attempting to hurt me. In the Philippines, I'm not sure what will happen to me. I'm praying that nothing goes wrong in the Philippines while I'm there.