Filipino Trait Mga Nobela at Kwento

Kabanata 100 “Mommy, Ice cream! Ice cream!” Hila-hila ako ni Felecity patungo sa isang ice cream shop dito sa San Pedro. Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang anak ko. Napangiti na lamang ako at nagpahila sa kanya. Pareho kaming naka-dress, parehong design at kulay. Pareho rin kami ng buhok, naka-bun.

At dahil hindi naman ako sanay uminom nang ganoon karami, ramdam ko na ang init sa katawan ko. Maya-maya pa ay nag-umpisa na ring magsipaghiritan ang lahat ng mga nakakatawang jokes. Pati si Camille ay tuwang-tuwa sa amin. “Filipino culture is really heartwarming.” “Of course, we also know how to have fun.” “But not like this, this is crazy,” masayang kuwento ni Camille. “Don’t worry Boss, patikim pa lang ito.”

Nagliwanag ang mga mata ni Malleah sa tuwa habang nagkukuwento tungkol sa pagkain, saka nagreklamo kay Sapphire, "Dapat kumain ka nang marami habang nandito ka sa Pilipinas. Ang Filipino food sa ibang bansa hindi authentic, kahit pa domestic chef ang kunin mo. Iba pa rin ang luto dito." Napangiti si Sapphire at naalala ang kasunduan nila ni Malleah. Tumawa siya bago sumagot, "Sige, may itatanong din ako sa'yo." "Aba, mahal kong disipulo, pamilya na ang turing natin sa isa’t isa, tapos ganyan ka pa makipag-usap sa akin? Kapag masyado ka pang pormal, talagang mag-aaway tayo. Makipag usap ka sa akin, na parang humahanga ka.. ayon sa nabasa ko, ganoon ang karakter ng mga babaeng taga sunod."

Ayaw niyang magtalo sila at magiging dahilan ng pagiging palpak ng mga plano niya. They arrived at Apo Larry's house. His house is not that big but all of his family live here. They really value the old Filipino traits, the strong family ties. That's a unique Filipino culture that can be observed only in the Philippines. Also Filipinos are well-known for being hospitable. "Pasok na kayo, pagpasensyahan niyo na ang bahay ko, maliit lamang ito pero masaya kami," anang Apo Larry.

Kaya kung tutuusin, nalahian na ang mga ninuno ko ng mga taong nanakop at naligaw sa bayan ni Juan Dela Cruz. Noong 19th century, ang tawag nga daw ng mga Europeans sa mga Pilipino ay short-statured, kapareho ng mga bansa sa Southeast Asia. Pero bakit bothered ako kapag sa bibig ng lalaking yon lumalabas ang panunukso? Hindi ko naman gustong maging perpekto sa paningin niya kahit kailan.

Shein na maayos ang kalagayan nito. “Thank you for everything Shein,” ani ni Smith na nakipagkamay pa sa kaniya. “Thank you for taking care of them,” lumingon si Smith kila Jelen. “I’m good to them because Jelen is a Filipino. I was adopted by a Filipino woman who stand as my mother. She’s good and caring that’s why I have soft spot to Filipinos.” Ani ni Smith sa seryosong tono. That’s the time that Mr. Shein concluded na Smith is a not the bad guy after all. Maaaring nanananakot ito, ngunit sa nakikita niya ngayon, alam niyang mabait ito.

In-relationship na ang lalaki at babae. Pilipina siya. Filipino si Damien. Kapwa sila Pilipino, kahit sabihin na kalahati ng dugo ay banyaga. Naniniwala siyang naghahari pa rin sa mga dugo at kaugatan ang pagiging Pilipino. Kapwa pilipino ang kanilang mga ina. Hindi naman porket lumaki ito rito sa Russia ‘e kakalimutan na nito ang tradition ng mga Pilipino. Gusto niya lang naman maranasan ang ligawan talaga.

Bukod sa hirap ng kalooban dahil malayo sa kanilang pamilya, naroon rin ang pasakit ng pag titiis at pang iinsulto ng kanyang amo sa kanya. Ang mga Pilipino ay hinahamak at tinuturing na mababang uri sa ibang Bansa.

Tahimik siyang tumingin sa kanya, habang nakatingin ito sa kanya na may pinakakomplikadong ekspresyon. "No, Tristan. You are wrong. I just think lately that you are not worth any risks at all. Hindi ko naman sinabing pagmamahal na 'yan, 'gusto' lang kita, isang bagay na maglalaho at mawawala rin sa huli. Siguro, ng tunay na dahilan kung bakit nasabi ko lang ang lahat ng iyon ay dahil hinahayaan ko lang na mangibabaw ang aking pagnanasa para sa iyo."

tudyo niya sa asawa. Napailing si Federico at natawa rin. “They are naturally arrogant. Ang dad ko lang ang humble. Kaya minsan ayaw kong dumalo sa family reunion kasi payabangan sila. Nahihiya akong maglapag ng network dahil alam kong kakantiyawan nila. Minamaliit kasi nila ang investment ko sa Pilipinas. They were aware that the Philippines was not as wealthy as the European countries.”