Petals In Tagalog Novels & Stories

ANGELA POV PABILING-BILING si Angela, sa higaan niya. Pawis na pawis na siya kahit naka-aircon naman ang kwarto niya at hindi naman mainit. " 'W-wag!" bulalas niya na nakapikit ang mga mata. Ang alam niya ay mahimbing na siyang natutulog pero bakit parang nasa huswisyo siya ngayon. Parang nasa ibang mundo siya at may iba siyang nakikita.

Nang makatapak sa buhangin ay nakaramdam ako ng ginhawa. Habang papalapit ay may nakita akong mga petals ng mga rosas patungo sa likod ng rest house, hindi ko na mapigilan mapa-iyak. He never failed to amaze me. Siya ang may birthday pero siya ang nag-effort na gawin ito para sa amin. Habang papalapit ay nakakarinig na ako ng boses, at kilalang-kilala ko kung kanino ito. "She's coming, bro. I know that," rinig ko. "It's been 3 hours since you're waiting there, man! Sa tingin mo ba pupunta pa 'yon?" sabi ng kausap niya.

I-I-I love you. Now Playing : The one that got away by Katy Perry May kung anong kirot sa puso ko ng makita ang luha niyang tumulo habang sinasabi iyon. I can't let her go. "Mas mahal na mahal kita Elle." sabi ko at hinalikan ang kamay niya at noo niya. Inulit-ulit ko pa iyon. Kailangan kong lakasan ang loob ko. Kailangan kong maging matibay sa harap niya.

I'm just practicing for the vows tomorrow. Natatawang ibinaba niya ang mangga at dinampot naman ang orange. I'M SORRY, LOVE. HINDI NA MAUULIT ANG NAKITA MO KANINA. I LOVE YOU... Ang ibang mga notes ay naglalaman ng iba't ibang emoticons. Nakatawa ng malaki. THIS IS ME WHEN I'M WITH YOU. Umiiyak. THIS IS ME WHEN I'M NOT. Naghuhugis-puso ang mga mata. THIS IS ME WHEN WE MADE LOVE. Nahihilo at namumutla. THIS IS ME MISSING YOU.

Pero 'di pa rin nawawala ang pangamba na panandalian lang ang lahat ng ito, na hindi magtatagal iiwanan rin siya nito. Inilapag nito sa gilid ng kama ang tray saka siya hinalikan sa labi. Dinampot nito ang isang stem ng pink roses na sigurado siyang isa 'yon sa mga tanim ni 'Nay Caring sa labas. "For my lovely wife," malambing na sabi nito. Para namang lumobo ang puso niya sa sinabi nito. Inabot niya 'yon at inilapit sa ilong. "T-thanks..."

Hindi nga pala nito alam ang salitang iyon. “Miss! Ibig sabihin...a-ano...espesyal ka. Ganoon,” napaiwas ng tingin si Celeste at pinahid ang luha. “At saka tears of joy ‘to! Maligayang pagbabalik!” “Tears of joy? Ano naman ‘yon?” Napakamot naman sa ulo si Tsuyu. “Ayusin mo naman. Hindi kita maintindihan,” dagdag pa nito.

Isang back-to back na lang at panalo na kami. “Entrance!” “In!” they said. I smiled as I hopped while passing the first line. The tagger was so cute with his small arms trying to catch my teammates. When I was on the second line, I bait myself so my teammates can pass the tagger. Kunyare ay tatawid ako kaya naman lumipat sa harap ko ‘yung taya. I watched as my teammates pass the line. Nang nakalusot na silang lahat ay saka ako mabilis na tumakbo patungong dulo at agad na tumawid.

There's a ribbon in the sky Painting rivers on the moonlight Moving pictures say the words Of a story that begins I'll hold your hand and wipe your tears We'll laugh until we run out of years Ng nasa dulo na ako ay mga petals naman ang naroon. May ideya na ako kung anong nang yayari pero ayokong umasa. Nasa harap na ako ng isang pinto. Huminga muna ako ng malalim bago ko ito binuksan ng dahan dahan.

Isa-isa kong nilagyan ng iba’t ibang tags ang mga sundalo depende sa pinsala na natamo nila—red tag para sa mga taong may malubhang kalagayan at kailangan ng agarang lunas at atensyon ng doctor; yellow tag para sa mga taong kailangan obserbahan at second priority sa pagbibigyan ng lunas; green tags para sa maaaring makapaghintay at wala sa bingit ng kapahamakan at black tags para sa mga malabo ng maisalba at mababa ang tyansa na mabuhay. Inuna ko muna ang mga may mga malulubhang pinsala at binigyan muna ito ng mga paunang lunas. Tumawag ako ng dalawang sundalo para ihanda ang pagsasagawaan ng operasyon. “Ihanda niyo rin ang kakailanganin kong mga gamit para sa mga ooperahan,” utos ko. Ngunit

, SAYA ang dahilan kung kaya wala itong tigil sa pagkabog at pagsipa sa labis na kaligayahan. Kumalas ako ng marahan sa yakap, inangat ko ang aking mga braso at hinuli ang kanyang perpektong mukha, tinitigan niya ako na tila nagtatanong sa biglaan kong kilos, she opened her mouth and was about to utter words but before she utter the words she wanted to say, my lips already touches hers, i claim her lips as my tears begin to fall down from my eyes dahil sa labis na saya at galak, hindi na yata nakayanan ng puso ko ang nag uumapaw na galak dahil sa aking mga narinig, kusa na lamang naglalagan ang mga luha ko., my eyes automatically got shut the moment my lips touches hers feeling how soft and