Wild Passion Fruit In Tagalog Novels & Stories

Galit ka dapat! “Nakakamangha nga. Sana all ginagawang pahingahan lang 'tong Isla” Natawa ako sa pag sana all ni Samantha dahil sa akin niya iyon natutunan. Madami na silang alam na salita kagaya na lang ng etneb na ang ibig sabihin ay bente, Petmalu means malupit. “Lodi talaga! Sana mapansin ako nun balang araw para naman umahon ako sa kahirapan.” Sabay namin siyang pinag hahampas.

“‘Diba ‘to ‘yong gusto mo sa lalaki?” “Pipiliin ko pang makipag-date sa mga bampira kesa sa’yo kung ang hanap ko lang din naman ay maputi,” pabiro kong banat at padabog na isinara ang pinto. Naramdaman ko naman ang mga gabok na nagsilaglagan sa aking balikat.

Hindi puwedeng mangyari ‘to. As the music played, more people came out from behind the trees and stalls – some carrying candles, some holding signs with messages written in Tagalog: “Yna, mahal ka kita!”, “Ikaw lang ang para sa akin! Tanggapin mo pa ba ako sa buhay mo?!” Yna felt her legs getting weak, tears streaming down her face as she realized what was happening.

“Okay, eh ano nga ang favorite fruits mo?” Kuminang ang mga mata ni Marigold nang maalala na niya kung ano ang tawag ng ina sa prutas na iyon. “The smelly one, that’s my favorite!” “Smelly one? Smelly fruit?” nalilitong tanong ni Uno na biglang kinabahan sa sinabi ng bata sa kanya. “You mean—” “Durian, Tito Angeluz. That’s my favorite. Lagi naming kinakain iyon ni Mommy lalo kapag nasa Malaysia kami. That was my favorite fruit. Sa next na kita natin, bibigyan mo ba ako noon as you promise?”

Muling pakiusap ni Gabriel. Napapikit ng mata ang dalaga sa inis na nararamdaman. "Hindi ko kayang gawin ang hinihingi mo, Gab! Mahal ko ang sarili ko kaya di ko rin hahayaan na lumagay ako sa alanganin. Pasensya ka na, di kita matutulungan diyan. Ibang babae na lang, ok?"

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Hindi nagtagal, natanggal na rin ang damit niya at pareho na silang nakahiga sa kulay abong higaan niya. Napasinghap si Javier nang magising. Agad na bumuklat ang mga mata niya at napatitig siya sa madilim na kisame ng kanyang walang ilaw na kwarto. Mabilis ang tibok ng puso niya at masakit ang kanyang p*********i. Ipinatong niya ang kanyang kamay sa boxers, sa ibabaw ng kanyang nakamamangha na handang p*********i. Napasinghap siya dahil sa parehong sarap at sakit na naramdaman. “Fuck!” he growled out of frustration and annoyance. “Goddamn it!”

Sari-saring prutas ang laman katulad ng saging, hinog na papaya, mangga, dalandan, mansanas at iba pa. "Naku at nag-abala ka pa. Presensya mo ay sapat na pagka't natutuwa akong makita ka iho. Mabuti at napadalaw ka. Kumusta ang iyong mama't papa? Hindi na kami nakakadalaw ng Villa dahil abala rin kami ni Ramon."

"Nag blend ako ng prutas para kahit papaano ay may lakas ka." I closed my eyes tightly as I savor the taste of blended fruits. It was a mixture of apple, banana, and strawberries, kahit papaano ay naibsan ang gutom na nadarama ko. Nang wala na akong masipsip ay hinugot ni Ara ang straw bago nagsuot ulit ng panibago.