Butterfly In Tagalog Novels & Stories

Nauna na akong lumakad sa kanya at siya na ngayon ang nasa likod ko. "Dapat hinalikan mo 'yung palaka." "Huh?!" Pagtataka niya. Napatigil siya saglit. "Frog princess 'yun. Sa tuwing may nakikita kaming palaka ni Angelo, frog princess ang tawag namin." Sagot ko at naramdaman kong sumusunod na siya sakin. "Kapag nakakita naman kami ng snail ang tawag namin ay snail princess tapos kapag butterfly naman Queen butter."

Tinanong ko siya kung bakit paru-paro at sabi niya, para raw kasing ako lalo na noong lumabas akong may makapal na make up. “Do you know that butterflies cannot see their wings? They cannot see and they don’t know how beautiful their wings but people around them see how beautiful they are. Parang ikaw, iniisip mo na hindi ka maganda, hindi mo nakikita ‘yong sarili mong ganda, pero hindi mo alam na ang mga tao sa paligid mo ay alam kung gaano ka kaganda. Hindi lang sa panlabas kundi mas importante ay sa panloob na ugali.” Aniya. Natulala ako sa kanya habang sinasabi niya sa akin ‘yon. At ito na naman ang tibok ng puso ko. Nakangiti lang siya sa akin habang nakatingin ako sa kanya.

The butterflies no man could ever awake other than him. Nakita niyang hindi ako umangal. He leaned closer again and kiss me on the lips. At first he wasnt moving but later on, I felt his lips moved. Kaagad na sumabay sa galaw niya ang labi ko. It's like it have its own mind. Hindi ko na napigilan gumalaw ng kusa.

naka-irap kong sabi nang mapansin ko naman ang huli niyang Instagram post. “September 14, 2017 pa ito a,” sabi ko saka binasa ang translation ng caption na nakasulat sa Korean ng larawang paruparo na itsurang naglalaho. “She’s like a butterfly. She’ll leave and won’t stay long.” Pero mali pala ako. Hindi lang siya ang mga nasa litrato, kung hindi may isang babae siyang palaging kasama.

Ito ay talagang isang magandang butterfly. Makulay ang mga pakpak nito. Ikinumpas nito ang kanyang mga pakpak, at nagniningning ang mga ito pagkatapos na i-refracte ang sikat ng araw sa madaling araw. Iyon ang simbolo ng buhay at pagsilang ng isang magandang buhay. Lumipad palayo, butterfly!

Ngumiti s'ya. 'What the hell? he never fails to make my heart flutter' Ngumiti ako at napatawa ng very light lang naman, kinikilig ako e. I opened the box, it's a gold necklace with gold butterfly pendant. "Para saan ang butterfly?" tanong ko "Fly high?" pagbibiro n'ya na ikinatawa ko naman. "Seryoso?" He twisted his lips and look at me "Just because you're like a butterfly,for me...it reminds me of you since then". He sincerely said.

KNIGHT Batanes, Rakuh a Payaman Napakaganda ng Batanes, ang mga burol ay malawak na pastulan ng mga hayop, mga kalabaw, at mga kabayo. Nag-aalok ito ng isang perpektong tanawin kung saan ang lupa, dagat, at kalangitan ay para bang malapit sa isa’t-isa. Napapikit ako ng aking mata at dinama ang sariwang hangin.

Naalala ko na na mahilig si Andrea sa butterfly at tuwing nakakakita si Eros ng ganitong paru-paro, naaalala niya si Andeng. It's that one time during 2nd year college when the three of us decided to go to a farm in batangas and went to the butterfly farm. The place looks magical with the trees, plants and the dewy scent and feeling of a botanical garden. Andrea fell in love with the butterfly with broken wings. Ang sabi ng caretaker, pagkapanganak pa lang niya'y ganoon na ang kondisyon niya. I wonder if she was emphatic with the buttetfly when she knew that she's also sick like that creature?

(sabay baba ng phone) »»» "i like your eyes (deep voice) "i like yours eyes too (bulong ko namang saad habang nakatingin sa mga mata nito. "isang pang yayare ang lagi kung napapanaginipan na araw araw nalang Malabo ang itsura ng lalaking kasama ko. "natatakot ako.

sagot ni kuya Darwin. "Thanks, Kuya" sagot ko rito. "Always" ani nito saka tumingin sa pinsan n'ya. Ha? Anong meron? "By the way guys, hanggang bukas na lamang ako dito. Bukas rin ng gabi ay lilipad na ako papunta sa Batangas. You know, baka may makahalata dahil pawala-wala ako, which is unusual" si Kuya Darwin muli.