Philippines Myths And Legends Mga Nobela at Kwento

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

masayang kuwento ni mommy sa akin. "Sinasabi ko naman po 'yon sa 'yo, mommy. Hindi po 'yon ninakaw. Na-misplaced o nandito lang 'yon sa loob ng mansion natin. Hindi nga po ako nagkamali sa sinasabi ko sa 'yo. Nandito lang po talaga 'yon sa mansion natin. Nasa kuwarto n'yo lang pala ni daddy," sabi ko sa kanya. "Masaya po akong nahanap mo na ito. Hindi mo na sana pinahanap 'yon sa lahat ng mga pawnshops dito sa Maynila."

Ayon kay Phillian ay ginagamit iyon for back up; mas mabilis daw ang takbo niyon kaysa sa malalaking bangka. Matapos i-check ni Phillian ang kondisyon ng maliit na bangka ay dinala na nito iyon sa dagat. Bilib siya sa lakas nitong hilahin iyon mag-isa. He was a strong man--at tulala lang siya kanina habang sinusundan ito ng tingin. She wouldn't be surprised if Phillian told her that he was Hercules; a Greek divine hero famous for his strength. Nang nasa tubig na ang bangka ay nag-umpisa na itong maghubad ng suot na sapatos. Makalipas ang ilang sandali ay inalalayan na siya nitong makasamba sa bangka.

May nagawa silang masama para isumpa ang angkan namin sa loob ng mahigit 300 na taon. Dian Masalanta Nakaukit sa ibabaw ng marmol na puntod nila at katabi nito ang isang statue ng babaeng buntis na nakahawak sa tiyan nito. "Sino naman siya?" Tanong ko kay Gio. "Hindi mo siya kilala?" "Itatanong ko ba kung kilala ko?" Balik tanong ko sa kanya. Sandaling nanahimik si Gio, ganyan kasi 'yan kapag nasusungitan ko. "Siya ang goddess of love, conception, and childbirth, and the protector of lovers ng Philippine mythology." Sagot nito.

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas

What if may malaking tao sa likod nila? "Hindi kita maaaring iwan dito," nakangiting sabi ni Lino kaya napatingin ako sa kanya at napansin ko rin na dumarami na ang mga fireflies. "Ang paniniwala ng ilang Pilipino, kapag may gamu-gamo sa paligid, ibig sabihin, may tikbalang," dagdag niya dahilan para kilabutan ako. Napalunok na lang ako sa kaba. Jusmiyo naman, hindi ako naniniwala sa kanila pero the fact that I am here gives me the idea that some creatures are real.

Tahimik sa loob, at tanging tunog ng mga hakbang namin ang naririnig ko. Pagkaupo namin, biglang nagsalita si Sir Corvus, “Alam mo ba ang mga kuwento tungkol sa mga tagapagtanggol ng mga tao laban sa mga demonyo dito sa Pilipinas?” Napakunot ang noo ko. Oo, alam ko ang mga kuwentong iyon. Madalas akong makarinig ng mga alamat tungkol sa mga mandirigmang lumalaban sa mga nilalang mula sa dilim para protektahan ang mga tao. May mga kuwento pa ngang naglalaman ng mga kwento ng mga tagapagtanggol na hindi nakikita ng ordinaryong mata, mga bayani na naglilingkod nang palihim, pero hindi ko inasahang maririnig ko ang tungkol dito mula kay Sir Corvus mismo.

Parang sinususpetyahan niya ako sa pag tingin niya sa 'kin mula ulo hanggang paa. "Remember that there are things that can not be long hidden; Ang araw, buwan, at katotohanan," he reminded me. "You are seeing the truth. I am the truth. That is the tuest truth," I convinced him, at tinuro ko ang akimg sarili Now I just noticed his white mustache. He looks like he is from the character of Ibong Adarna during the Spanish era. This amazing folklore is about love, sacrifice and fantasy. I love to sacrifice my fantasy.

"Really? Mabuti at hindi ka na nono. Alam mo ang dewende?" "Yeah. The small persons," aniya at natawa na ako habang kinukurot siya kaya napapa talon siya at napapa aray. "Anong small persons ah?" "E ano ba?" "Ewan ko sa 'yo, Rod. Dewendes are one of the famous urban legend here in the Philippines. They are not just a small people you said. They are tiny creatures na nakatira sa punso. They have powers and iyon nga, kapag nadisturbo mo sila, some parts of your body ay mamamaga."