Mythology Examples In The Philippines Novels & Stories

Kaswal na saad ni Helena habang hinuhugasan ng tubig ang kanyang sugat. This girl is full of surprises. Talagang willing siyang saktan ang sarili niya just to prove a point. How courageous. Naglibot pa kami sa lugar at patuloy lang akong namamangha sa mga nadidiskubre ko. Maganda pala ang kultura ng Pilipinas. Paano kaya kung hindi sila sinakop ng kahit ni isang bansa at napanatili ang kultura nila? Anong klase kaya ng bansa ang Pilipinas ngayon?

Hindi kasi halata lalo na’t mukha siyang foreigner. “S-Si Mama po ang nagbigay ng pangalan na po iyan sa akin. . . N-No’ng ipinagbubuntis po niya ako sa kaniyang sinapupunan ay gandang-ganda po siya sa buwan at lagi po niyang tinitigan habang hinihimas po ang kaniyang bilugang tiyan. . . A-At saka gustung-gusto po talaga niya ang pangalang Artemis na isang Goddess of the Moon and Hunt sa Greek Mythology. . .” nauutal at paos kong pagkukuwento habang nakangiti.

Mapait ang ngiting pumunit sa mga labi ni Andrew sa huling naisip. Nauunawaan niya ang kaniyang ama. Dahil siya man ay binalak na rin niyang pakasalan sa Pilipinas ang isang babae na sa hindi inaasahang pagkakataon ay binawi sa kanya ng biglaan dahil sa pakikialam ng kamatayan. Mabilis na ipinilig ni Andrew ang ulo saka iwinala sa isipan ang mapait na alaalang iyon.

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

Masaya akong naglalakad sa palengke habang pumipili ng mga kasangkapan para sa iluluto namin ni nanay. Balak naming mag ginisang gulay lamang at ginamos. Kahit na simple lamang ang ulam namin di talaga maiwasang matatakam ka. Lalo na pag may ginamos kung tawagin nila. Pinanganak ako sa Isla ng Siargao. Isang simpleng manininda ang nanay ko ng banana cue habang ang ama ko ay hardinero sa isang hacienda dito ng mga Castillo.

Thaddeus effortlessly answered the difficult questions about Philippine mythology, showcasing a deep understanding and knowledge in that area. While Greek mythology had always been my forte, seeing Thaddeus excel in Philippine mythology made me realize his strengths and expertise in a different cultural context. It was impressive to witness how he confidently navigated through topics that were outside my comfort zone. Kaya nanalo kami. Sa sobrang tuwa ko ay napayakap pa ako kay Thaddeus, pero kaagad ding napabitaw nang marinig ang pangangantyaw nila Eros. Damn it.

Karga karga ko pa ang batang lalaking ito na hindi pa rin matahimik sa pag iyak. Kung hawak nila ang anak anakan kong si Ada, ay dapat kukunin ko rin ang kahinaan nila, ang nag-iisang kahinaan ni Helena Kelandra Morata. Napangisi pa ako nang tuluyan ko nang maisakay ang sarili sa bihikulong iyon. Iisa lang din ang lugar na pwede kong pagtaguan sa Pilipinas. Ang Davao. Ang isla ng Samal.

May mga dala din silang mga baril at ang atensyon nila ay nasa pagbabantay ng seguridad ng buong lugar. Halo-halong lahi na ang nakikita ko, may purong Pilipino na siyang may pinakamababang antas sa lipunan, tinatawag din silang Indio. At sa aking pagkakaalam ay pwede ring makapangasawa ang isang Pilipino ng isang Kastila, at ang kanilang anak ay matatawag na Mestizo. May mga Insulares at Peninsulares din akong nakikita sa lugar na ito. Kumpara saming kasuotan, ang sakanila ay binabalot na halos ang kanilang katawan.

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.