Ill Intentions Novels & Stories

Bumaling siya sa monitor na nasa harapan niya. Agad naman akong napangisi. Nothing really beats with questioning a man’s intention. "And stop smiling. If you want this job, take it seriously." "Sungit," bulong ko na narinig niya ata dahil umangat ulit ang tingin niya sa akin. I automatically smiled sweetly at him pero agad ko ring binura 'yon sa aking mukha nang maalala ang unang sinabi niya. "And stop making unnecessary remarks. Be professional."

dagdag ni Mara. “And direction,” sabi ni Elian, “becomes intention.” Ang salitang iyon—intention—ang nagdala ng bigat sa buong silid. Dahil kung ang kanilang kinakaharap ay may intention, nangangahulugan ito na ang system ay hindi na lamang tumutugon sa kanila. Ito ay may sariling layunin na maaaring magpatuloy kahit wala sila.

Napaiyak siya ng bigla ito'ng humugot ng baril at itinutok sa kanyang nuo. "Sabihin mong kasabwat Ka ni Mr. Cordero,!" nanlilisik ang mata nito sa galit habang ang baril nitong bumaon sa kanyang nuo. "Ano bang pinagsasabi mo Wala akong alam, hindi ko alam yang pinagsasabi mo Illias maawa Ka baka makalabit moyang baril, Illias maniwala Ka, wala akong İntention na ganyan,!" paki usap niya ngunit tila ba nawala na ito sa katinuan at napa igik nalang siya ng bigla nitong hinampas ang baril sa kanyang nuo dahilan upang mawalan siya ng Malay.

Doon niya lang tuluyang naintindihan ang tunay nitong intensyon, na ayaw nitong aminin sa iba na may asawa na ito at gustong magmukhang single palagi. Nang lalo siyang lumapit. Lumingon si Brandon sa kanyang direksyon. Hindi man lang ito nagulat na makita siya roon. Mabilis na naisip ni Elle na alam naman nito na kasama ang Intellicare sa listahan ng mga bisita para sa programa, kaya natural lang na alam nitong darating siya rito. Kaya naman...

he looks angry. "Jared, I can explain. Wala akong masamang intensyon. Maniwala ka, hindi ko rin kasi alam na matatanggap ako rito. Ang totoo niyan, nang malaman ko na si Adrian pala ang mag-iinterview sa akin noong araw na yon, binalak ko talagang mag-back out. Alam ko kasi na isang tulad ko ay hindi matatanggap dito. Ang tulad kong minsan nang naging bayaran. Kaya noong araw din na iyon ay naisip kong papangitin ang aking sarili sa pamamagitan ng make up. Akala ko kapag ginawa ko yon ay hindi ako matatanggap dito kaya laking gulat ko nang tanggapin ako ni Adrian. Kailangan din kasi ng pamilya ko ng pera kaya pinangatawan ko na ang pagiging pangit. Isa pa ay gusto ko rin mapalapit sa 'yo. yu

"I'm apologizing right now because I knew you were hurt for what happened. I'm really sorry because I couldn't tell you right now my real intention towards my actions..." Lumambot ang ekspresyon ng mukha nito. "But soon you will know everything. Sa ngayon ay tatanggapin ko at hahayaan ko kung anuman ang iisipin mo tungkol sa akin. Ibintang mo na ang lahat sa akin..." Nilagay ni Zandro sa kanyang kamay ang isang supot na naglalaman ng pagkain na ngayon lamang niya napansin na hawak pala nito. "Hindi naman mababago ng bintang mo ang tunay kong intensyon sa'yo." Ani Zandro bago siya tinalikuran. Naiwan siyang naguguluhan sa mga sinabi nito.

Kaya nga lang, natuklasan ni Jillian na pinaibig lang ito ni Lance para makaganti sa kanya. Nakaramdam din siya ng matinding galit kay Lance at gusto rin niyang pagsusuntukin ito para malaman nito kung gaanong sakit ang ginawa nito kay Jillian pero pinigilan siya ni Jillian. Sabi nito'y mas maigi pang hindi malaman ni Lance na nabuking na nila ang tunay nitong intensyon. Kaya ang plano ni Lance ay nag-backfire din sa kanya.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 14 SHE FELT SUCH a sense of relief after she said everything she wanted to say to North. Tila malaking tinik ang natanggal sa dibdib niya matapos ang pag-uusap nila ni North. They both agreed to call off their wedding and she didn't feel any regret nor hatred about it. She felt satisfied and relief, in fact.

Kabanata 27 Intention Napansin niyang may hawak akong litrato kaya kinuha niya ito sa kamay ko. Narinig ko pang napamura siya nang mabasa ang nakasulat sa likod ng litrato. "Umalis na tayo rito," usal niya sabay hinawakan ang braso ko para itayo ng maayos. Nasa labas na rin kami at hawak niya ang isang kamay ko ngayon.

“I trust you, because you are a kind man.” Tumawa siya. “Hindi ako mabuting tao. I have done a lot of evil things, something that’s unforgivable. Matanda na ako, gusto ko na bago ako mamatay ay mawala ang lahat ng guilt sa’kin. Ngunit sa tingin ko ay imposible iyon…” “Kaya ba ako ang pinili mo? Babaeng alipin at walang patutunguhan ang buhay, kaya ba ako ang pinili mo dahil naaawa ka sa’kin?”