Him 소설 & 이야기

Is he mad? ***

look at him now, hindi siya mapakali. One point for Amber!

ALIPIN C34 JENNY POV Minulat ko ang aking mga mata at nakita si Mommy at Daddy na nasa aking tabi. “How are you Hija? May masakit bas a ‘yo? Ayos ka lang ba?” Tanong sa akin ni Mommy habang hinawakan ang aking noo. Umiling ako sa kanya dahil wala naman akong nararamdaman na sakit. Kahit ang ulo ko ay hindi na rin ito sumasakit.

Si Hunter naman nakasandal lang din sa tabi nito na todo kain ng hawak nitong Kkochi na nilagay sa isang meal box na itim. Pagtingin niya kay Mahalia na umiiyak nakita niya ang lalaki na nakatingin rin dito at napahinto pa sa pagnguya. "Bakit mo naman sinisisi ang Korea, kasalanan ng Timothy na yun, kasi asshole siya. Tsaka yung mishap ibig sabihin tulad ng nangyayari sayo ngayon. Nagkamali ka ng tiwala sa isang tao."

hihihi*^^* votes and comments guys*^^* tnx*^^*

Hmp, mas lalo akong nahuhulog sa ngiti mo, hiro. Narinig ko ang malakas na buntong hininga niya, tapos tumingin siya sa view ng dagat habang naglalakad kami, ako naman nakatingin lang sa direction niya, ang swerte talaga ni thea sakaniya. Frm the first time I saw hiro, he is good looking guy, hindi ko lang tiningnan yung beyond sa pagka tao niya, ang dami kong walang alam tungkol sakaniya, at the end of the day... He is actually a good person.

Agad ko naman na inistalk ang account at nanlaki ang mga matang tumingin sa lalaki na nasa harapan ko habang nakahalukipkip. "Hugo Vonx Mercedez?" bulong kong salita. "A famous car Racer in Italy? And a president of HVM Incorp." OMG!! OMG!! Ang tanga ko. "I am sorry, sir..." Nahihiya kong sabi sa lalaki at yumuko upang mag-sorry. Sira na career ko nito. Sikat na Car Raicer? Dudumugin ako sa mga fans nito. At President pa ng HVM INCORP.

Ang tanging narinig ko lang ay ‘yung mahina niyang paghinga, parang sinasalo niya lahat ng sakit na ibinato ko. “Sage…” mahina niyang sabi. Pero hindi ko siya pinatapos. “Hindi ko kailangan ng awa. Hindi rin kita sinusumbatan. Gusto ko lang maintindihan mo bakit ako ganito.” Lumapit siya nang isang hakbang, mabagal, parang natatakot na baka lumayo ako ulit. “I’m not him,” aniya, halos pabulong. “I hope you know that.”

O baka naman nananamantala ang gwapong mamang ito? Nanlilisik ang mga mata ng muling bumaling sa kanya. His eyes are still close. Ang malalantik na pilik-mata ay mas lalong nadedepina dahil nakapikit. Ang matangos na ilong ay bahagyang namumula. He was wearing a white sando with his cotton short. Lantad ang nagsusumiksik na muscles sa kanyang braso, ang pinong balahibo sa hita ay tanaw dahil hindi siya gumamit ng kumot. Napakaputi at kinis ng lalaking ito. He's more like a mestizo. Naglakbay ang aking mga mata. Ngayon nasa kanyang mukha na. Ang buhok niya ay medyo magulo pero nakadagdag lamang ito sa kagwapuhang taglay. He was like a model taking a photo shoot from his bed.

Tanong ko na tinaasan siya ng kilay. "I said let's go!" Pag uulit niya. Hindi naman na ako naka-imik at tumayo na ako at kinuha lang phone ko sa table at lumapit na sa kaniya, if you'll wondering who he is, he is Zander Na he's half pilipino half Korean and he's the owner of this company. Nakakagulat lang bakit andito siya ngayon dahil nalalagi na ito sa Korea kaya naman nakakapag-taka na andito siya ngayon sa harap ko at pina-gagalitan ako.