Him Novels & Stories

Nahala naman ito ng lalaki at tinanong ako kong okay lang ba ako. “Are you okay? You look uncomfortable” “a-ahm hindi n-naman sir” Utal kong sabi. Panay ang tingin nito sakin habang nagmamaneho. Namumula ang mukha nito dahil siguro sa alak na ininum nito kanina. “C-congrats po pala sir”

“What do you mean?” “Jeg er en heteroseksuel person, Emory. Jeg lod, som om jeg var bøsse, så jeg kunne være sammen med dig. Jeg er ked af, at jeg løj. Jeg håber, du stadig kan tilgive mig.” Hinawakan nito ang kanyang kamay nang mahigpit. “Og der er også en anden ting, jeg gerne vil fortælle dig.” [trans: I'm a straight person, Emory. I pretended to be gay just so I can be with you. I'm so sorry for lying. I hope you can still forgive me. And there's also another thing I'd like to tell you.]

ALIPIN C34 JENNY POV Minulat ko ang aking mga mata at nakita si Mommy at Daddy na nasa aking tabi. “How are you Hija? May masakit bas a ‘yo? Ayos ka lang ba?” Tanong sa akin ni Mommy habang hinawakan ang aking noo. Umiling ako sa kanya dahil wala naman akong nararamdaman na sakit. Kahit ang ulo ko ay hindi na rin ito sumasakit.

Si Hunter naman nakasandal lang din sa tabi nito na todo kain ng hawak nitong Kkochi na nilagay sa isang meal box na itim. Pagtingin niya kay Mahalia na umiiyak nakita niya ang lalaki na nakatingin rin dito at napahinto pa sa pagnguya. "Bakit mo naman sinisisi ang Korea, kasalanan ng Timothy na yun, kasi asshole siya. Tsaka yung mishap ibig sabihin tulad ng nangyayari sayo ngayon. Nagkamali ka ng tiwala sa isang tao."

Agad ko naman na inistalk ang account at nanlaki ang mga matang tumingin sa lalaki na nasa harapan ko habang nakahalukipkip. "Hugo Vonx Mercedez?" bulong kong salita. "A famous car Racer in Italy? And a president of HVM Incorp." OMG!! OMG!! Ang tanga ko. "I am sorry, sir..." Nahihiya kong sabi sa lalaki at yumuko upang mag-sorry. Sira na career ko nito. Sikat na Car Raicer? Dudumugin ako sa mga fans nito. At President pa ng HVM INCORP.

Ang tanging narinig ko lang ay ‘yung mahina niyang paghinga, parang sinasalo niya lahat ng sakit na ibinato ko. “Sage…” mahina niyang sabi. Pero hindi ko siya pinatapos. “Hindi ko kailangan ng awa. Hindi rin kita sinusumbatan. Gusto ko lang maintindihan mo bakit ako ganito.” Lumapit siya nang isang hakbang, mabagal, parang natatakot na baka lumayo ako ulit. “I’m not him,” aniya, halos pabulong. “I hope you know that.”

Hindi ko naman sila pag-aari pero bakit labis ang hinanakit sa pakikipaghiwalay sa kanya? I'm a nobody.. an impostor.. "At ang mga bata?" Yumuko ako. Bahala na.. Lumapit pa ako. His large frame blocked my reflection from the mirror, ang kanyang imahe na lamang ang nakikita ngayon. Him with his towel. Dapat maasiwa ako pero hindi nakaramdam ni katiting nito. Paghanga lamang sa lalaking nagmamahal ng labis para sa mga anak.

Tanong ko na tinaasan siya ng kilay. "I said let's go!" Pag uulit niya. Hindi naman na ako naka-imik at tumayo na ako at kinuha lang phone ko sa table at lumapit na sa kaniya, if you'll wondering who he is, he is Zander Na he's half pilipino half Korean and he's the owner of this company. Nakakagulat lang bakit andito siya ngayon dahil nalalagi na ito sa Korea kaya naman nakakapag-taka na andito siya ngayon sa harap ko at pina-gagalitan ako.

sambit niya. Sumeryoso ang mukha ni Hiro habang nanatili ang tingin sa kaniya. "Sigurado ka ba sa pinasok mo? He's not the guy you're thinking he is. He's cold, heartless at wala siyang pakialam sa ibang tao and do you think you can stand still with his attitude?"

tanong ulit ng lalaking naka-upo sa driver seat. "Mari Demia Lagdameo," anang matandang lalaki.