Pier Angeli นิยาย & เรื่องราว

Anghel talaga siya sa paningin ng lahat, maski ang mga nanonood sa mga screen at sa mga private booth sa mga hotel na nakapalibot sa beach. Suot ni Angelica ang isang white turtle neck gown, nakapaa at tanging isang itim na necklace lang ang kaniyang accessory sa katawan. I can make you mad I can make you scream I can make you cry I can make leave I can make you hate me For everything But I can't make you Come to me

gigil niyang sabi. “Pasaway ka. Wala, kasi mabait na siya at sana tuloy-tuloy na ganun si Kier. Para naman tanggapin na siya ni San Pedro,” pabiro kong saad sa bestfriend ko. “Hallelujah! Sana, sana, sapian si Kier ng Angel para magka pakpak,” “Oo ipagdasal mo baka tumalab iyang orasyon mo.”

"Naman, bakit ngayon ko lang nalaman na may kakaiba sa sinabi ng tindera." Di niya talaga napansin ang sinabi ng tindera, akala niya kasi siya pa rin si Angelo Ian Diano ang isa sa pinakagwapo at pinakamatchong lalaki sa balat ng daigdig. Babae na pala siya ngayon at hindi man lang siya nagduda kung bakit alam ng tindera na lalaki siya, kahit na nasa katawan siya ng isang babae. "Nagmana talaga si Angelus sa akin. Pareho kaming bopols" Tumakbo nang mabilis si Angelo papunta sa flower shop.

“No updates on our end, Ms. Geri. I think the d’Angelos are keeping the tragedy to themselves for a while. Aside from the island, Rafael’s attack also cost the family their new projects in Dubai and Malta.” Napabuga ng marahang hininga ang dalaga. She suddenly found it hard to breathe. It was chaos after chaos after chaos out there. “A-and what did Papa do? D-did he help them or anything?” ani Geri. Umiling si Peter. “As far as I know, the d’Angelos are determined to solve the problem by themselves.” “But they need…” Hindi na itinuloy pa ng dalaga ang mga sasabihin, muling sinapo ng kamay ang ulo. Her mind was weary and her heart is filled with worry.

ANGELO PAGPASOK namin sa piitan ay sinalubong agad kami ng isang jail guard na naroon sa information desk. Nakasuot si Padre Tiago ng kupas na maong, sandalyas na kulay brown at itim na kamiseta na hapit sa kanya. Nakasuot din siya ng sunglasses na hindi niya rin tinanggal kahit nakapasok na kami sa loob. Bitbit ko naman ang mga gamit niya sa isang itim na bag at nakasunod lang ako sa kanyang pupuntahan.

sabay-sabay na bati ng mga kaibigan. “Hello Pierre! I’m your tita Angelie and this is Tita Astrid.” magiliw naman silang binati ng tatlong taong gulang na bata at agad nilang nahuli ang loob nito. Maya-maya lang ay kalaro na sila ni Pierre.

pagsang-ayun ng isa pa. Kung alam lang ng mga ito na hindi siya si Serenity. Serenity is known for her charity work. Isa sa charity na sinusuportahan nito ay ang international Angel's heart charity, sa Angels heart napupunta minsan ang mahigit sa kalahati na kinikita nito sa pagmomodelo. Ang angels heart ay isang charity institution para sa mga batang may sakit sa puso. “I love you too!” pabulong na wika niya sa punong tenga ni Andres habang nanatili na tinatakpan niya ang bibig nito.

May hitsura rin ang kaibigan niya na ito, moreno nga lang at bahagyang payat kumpara sa katawan ni Piere na may muscles kahit slim tignan kapag nakasuot ng maluwag na pantaas. “Oo, pero Piere ang pangalan niya at hindi Peter. Bakit?” paglilinaw ko kasabay ng tanong. “Madalas kasi siyang aligiran ng mga babae sa isla, para daw siyang mayaman na modelo. Pinakukumpirma lang sa akin kung kaano-ano ka niya,” natatawang sabi pa ng kaibigan ni Piere dahilan para maganda akong ngumiti.

ang anunsiyo ni Michele. "Medyo nagtataka lang kami ni Angel sa nangyari. Magtatapon lang sana ako ng basura sa trashcan. Pagkatapos noon ay may nakita akong maliit na bomba sa loob. Buti na lang at mabilis kaming nakalayo ni Angel bago sumabog ang bomba..." ang pagkukuwento ni Clarissa. "But I am really glad that you're safe, my love." ang sinserong pahayag ni Michele.

Bumaba ang tingin niya roon bago ulit naiangat ang mukha sa lalaki. "Pierce Kyries Allede.” Ito na mismo ang humawak sa isang kamay niya. Napamaang siya sa ginawa nito. "You can call me Pier." Agad din naman nitong binitiwan ang kamay niya. 'Yong unang dalawang bagahe ang kinuha nito. "Pasok na tayo, i-to-tour kita sa bahay ko." "Para namang kasing laki ng National Museum tong buhay n'yo."