Pío Del Pilar Novels & Stories

"Pero bakit nandito siya sa taas? Bakit wala po siya roon sa simbahan mismo?" "E, kasi nga sobra naming iniingatan 'yang santong 'yan. Kasing tanda ng santo itong simbahan - ibig sabihin mga seventeen hundreds pa ang istatwa. Panahon pa ng Kastila. Mas matanda lang siguro nang kaunti 'yung istatwa ng Nazareno sa Quiapo. Antigo na 'yan kaya madaling ma-damage. Kaya kami dito sa simbahan, hindi namin 'yan nilalabas at baka pag-interesan pa ng iba," pabirong napakindat si Father kay Minggay. Hindi tuloy niya alam kung binibiro o pinaparinggan siya ng pari.

Sinabi pa ni Pio na laging nasa trabaho ang papa at tuwing gabi lang sila nag-uusap, at feeling niya ay hindi siya na-mimiss nito. Napatampal si Marien sa noo at iniisip na baka maraming tanong pa ang itatanong sa kanya ng inay, lalo na tungkol sa iminungkahing kasal ni Zionn (tinatawag niyang "Poncio Pilato"). Inamin niya sa sarili na ayaw niyang magpakasal sa lalaki kahit na mayroon silang anak, dahil para sa kanya ay sagrado ang pag-aasawa at dapat lamang itong mangyari kung tunay na nagmamahalan ang dalawang tao — sa kanilang kaso, tanging responsibilidad para kay Pio ang namamagitan sa kanila.

"Sinong Poncio Pilato ba, Paz?" Natawa naman ako. "I mean, si Zionn po..." Tumango-tango naman si Nana Delia at muling ipinagpatuloy ang paggagayat ng kamatis. "Nakita ko siyang maagang umalis kanina. Hindi ko alam kung saan ang punta ng batang iyon," sabi nito. "Hindi ba nagpaalam sayo?" Napangiwi naman ako. Bakit naman magpapaalam sa akin ang Poncio Pilato na iyon? "Ahh, gano'n po ba? Sige po, Nana. Puntahan ko po muna si Pio sa room niya..."

Y Tuluyang pumunta si Silang sa counter. "Del Pilar!" tawag nito sa akin. Zsss, badtrip na naman ito. "Yes?" sagot ko naman. "Ay? Del Pilar ka nga at ikaw ang sumasagot diyan?" bara niya sa akin. Haduf talaga! "Ako lang naman ang tinatawag mong ganyan. Ikaw ang may pakana tapos 'di mo alam? Payapa!" Gaya ko sa madalas niyang sabihin. Napairap na lang siya.

"We're ready." "How about Fernando Del Carpio?" "Nasa San Vicente. And guess what..." pambibitin pa ni Christian. Kunot-noong tinitigan ko siya. "What is it?" "Marcello Thompson A. K. A. Pio is alive." "TheFuck! How does that happen?!" Nagkibit-balikat si Christian. "He has new wife now named Sonya and one daughter named Cheena. They lived in a mountain in San Agustin before but now they're gone. We can't find them anymore. I don't know where did they go after that encounter."

San Juan, Bayan ng Del Pilar. Del Pilar? Taga Del Pilar si mama? Ibig sabihin nito ay ipinanganak at nanggaling mismo si mama kung saan nangyari ang kahindik-hindik na pagpaslang ng daang tao noon, ang Hacienda Vergara Massacre. Ang pamilya ni Beatrice at si mama ay parehong taga Del Pilar. Ibig sabihin, ang lahat ng nangyaring ito ay may koneksyon sa nangyaring massacre noon.

Ginto't Pilak Unang Bahagi Una ko siyang nakilala nang magkaroon ng isang pagsasalo sa palasyo. Siya ang ika-tatlong prinsipe ng pamilyang Ravante na kilalang mga Encantado mula sa isla ng Hermosa. Ako naman ang ika-apat na prinsipe ng pamilyang Heilig, anak ng kasalukuyang Emperador, at susunod sa trono. Kami ang mga Panginoon ng Kulog at Kidlat na may kapangyarihang pasunurin ito.

Ang suot nitong kuwintas na may pendant na susi, parang bituwing kumikislap sa sinag ng araw na tumatama rito. "Dahil gusto mo ng katahimikan at ayaw mong naiistorbo sa iyong pamamahinga. Iyan ang tanda kong habilin mo hindi lang sa akin kung hindi pati na rin kina Idyang at Felipe." Sina "Idyang" at "Felipe" na tinutukoy ni Padre Mauricio ay ang mga Pilipinong katulong nila sa Casa Del Los Benditos.

What if palamigin ko, masyado kasi siyang hot. Madaling mainip si Padre Tiago kaya naman hindi dapat siya pinaghihintay sa mga bagay na dapat mangyari. "Bababa na po ako," tugon ko naman. Pagkababa ko ay saka ako tumingin sa karatula ng aming pagbibilhan. Rodeo Products and Equipment. Napalunok ako nang makita ko iyon. Saan mag-ro-Rodeo si Padre Tiago?

Sobrang lakas nang kabog ng dibdib ko. Nakahinga lang ako ng maluwag nang makalayo na kami sa simbahan. “Naku, Pilar, Kidnapping ‘tong ginawa natin,” sabi ni kuya Notnot, alam kong kinakabahan rin siya. Sino bang hindi? “Makukulong tayo nito.” Nilingon ko sa likuran ang walang malay. Mag-iisang oras na kami sa biyahe ngunit hindi pa rin siya nagigising. Mukang napalakas ang hampas ko.