Pinoy Joke Quotes Mga Nobela at Kwento

Yung english teacher na kinuha niya para turuan ako mag-english? "Hindi naman mataray yun, mabait nga eh." "I was just joking wife. Napaka-seryoso mo naman." Hindi ko siya pinansin, nagsabi lang din naman ako ng totoo na hindi mataray ang teacher ko na iyon. "Maalam ka sa mga kasabihan pero hindi ka maalam sa mga jokes?" Binitawan ko ang kamay niya at naupo sa sofa nang makapasok kami sa opisina niya. Alam ko na kung saan na naman hahantung itong usapan namin, mauuwi na naman ito sa pang-aasar niya sa akin kaya habang maaga pa lang ay hindi ko na siya papansinin.

Nakornihan ba siya? No'ng nabasa ko 'yong joke na 'yon sa internet ay inabot 'yong tawa ko ng tatlong oras. ‘Ang bato niya naman.’ Tatahimik na sana ako pero may naisip akong isa pang joke kaya nagliwanag ulit ang mukha ko. “Isa pa, isa pa, ito,” hirit ko sa kanya. “Ano ang pinakamahabang tulay?”

Maarte siyang umupo sa unahan at nag-request ng inumin. "Hi, one pineapple juice and chicken joy like Jollibee, you know Jollibee? A big bee with a wierd smile and big eyes same as you, that's Jollibee. Plus carbonara and big pizza..." sandali siyang huminto at nag-isip, "and lechon manok good for me." umarte siyang very fluent at social habang sinasabi iyon sa barista. Napanganga ang lalaking sinabihan niya at hindi makapagsalita. Kumurap-kurap lang ang mga mata nito na hindi alam kung ano ang isasagot sa kaniya.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

mariin kong sabi. "It's a joke," tumatawa niyang sabi sa akin. Binawi pa! Akala mo naman ay maniniwala ako sa joke niya. Playboy talaga siya. "Joke? Mahilig ka sa joke? Tamang tama, mukha ka talagang manloloko," matigas kong paratang sa kaniya at inirapan ko na naman siya.

sita ko rito. Umayos ito saka nagtaas ng tingin. "Buti nga ang tingin ko lang ang masama, eh ba't sa'yo, ba't 'yang mukha mo yata ang may sira? Hindi ko ma-drawing, grabe...at kung ma-drawing ko nga 'yan, ang dami sigurong bura." Wow!? hello joke? Joke ba 'yon? Inarapan ko siya, ang lakas talaga ng loob ng batugan na 'to.

"I just knew that you're from the Philippines." "Yeah," tumatangong sabi ko. I wasn't really expecting na may dugong pilipino siya dahil hindi halata sa itsura niya lalo na sa pananalita niya. He looks like a full blooded American. "Life is really cruel, right?" he asked me after drinking his beer. "But let me share this quote with you." Umayos siya ng upo bago tumingin sa akin. "No matter what people say, you're the most precious person in your life."

Ano bang sinasabi mo? "Ginagaya ko lang naman 'yung sinasabi ng lolo ni Jackie chan. Gogokokyupalitaw!" "hahahaha! Panchitaw 'yun, hindi palitaw. Ano 'yun pagkain? Baliw nga ako pero may mas baliw pa pala sakin." Sabi ko. "Hoy! Ayos pa ang turnilyo ng utak ko yammie!" sabi niya. "Mas lalo naman 'yung sakin, yaddie!" sagot ko.

"Pfft, joke lang ito naman." "Tsk, sa tingin mo ba nakakatawa?" Pag uulit ko. "Sa tingin mo rin ba nakakatawa yong joke mo kanina?" "Anong joke?" Nag joke ba ako kanina? "Stephen. I love you! Nag jo-joke lang ako no...tsk, sa tingin mo nakakaawa yon?" Napakamot ako sa batok ko, hindi nga talaga nakakatawa yong joke na yon.

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!