Pinoy Joke Quotes Mga Nobela at Kwento

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon? "Ah mali ba, teka ano pa ba ang pwede mong maitago dyan sa likuran mo. Ah alam ko na!" bulalas ko pa kasabay ng isang mabilis na pagpalakpak. Tila naexcite din naman si Jolo dahil lumitaw na ngayon ang mga ngipin sa sobrang pagkakalapad ng ngiti niya.

sabi nito Napahinto sa paghakbang papasok sa si Jovelyn. Mabait ang amo niyang panganay pero ito ang tipong ng taong hindi marunong ng salitang its a prank kaya hindi biro ang sinabi nitong wala siyang magiging bonus. "Ay, teka lang senyorito masamang biro yan. Nakalaan na yun sa inaheng baboy ng tatang ko senyorito"sabi ni Jovelyn.

"Hindi ba naman ako magiging diabetic sa mga pangalan niyo?" They laughed again. Gosh, is laughing at corny jokes part of their job? I admit medyo corny ang sinabi ko but I'm not actually joking. I was being sarcastic dahil for sure sasama sila sa date namin ni Enrique. Matagal ko na itong hinintay tapos hindi pa kami makakapag solo. "Si maam joker." Said Sprite na natatawa pero sinimangutan ko lang sila. "Let's go?" Enrique asked me.

"I am Lorain G. Andal 16 years old. If you can't chase your dreams then chase me as your dream so that your dreams will come true." Pinalakpakan naming dalawa ni Jeymee ang napakalupit na quote ni Lorain sabay sigaw pa ng malakas bilang pagche-cheer kay Lorain. Nagtawanan at halos magwala na ang buong klase dahil sa kapal ng mukha ni Lorain.

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

Dugtong nito. Elegante itong naglakad papunta sa akin saka b****o. Nagtawanan pa ang mga tao sa paligid namin dahil maarte nitong pinunasan ang kaniyang pisngi na alam namang naming lahat na joke ito. "Gabbi anak, ang laki-laki mo na. Noon, umiiyak ka pa kapag wala ako sa tabi mo, tapos ngayon pakiramdam ko kaya mo nang wala ako..."

Tunog puring-puring perpekto. Humiga ako sa aking kama, ang mga kamay ay nasa likod ng aking mga tainga, nakatitig nang pakshet na walang pag-iisip sa kisame, kahit papaano ay nag-e-enjoy sa panonood ng pag-ikot ng bentilador. Isang kaisipan ang nasa isip, *“Paano ko sasabihin kay Jackson?”*

Kainis! "Pinapasaya lang kita, niccolo, hindi ba malungkot ka kanina?" aniya. "Kanina malungkot ako dahil sa pag-ibig, ngayon naman malungkot ako dahil sa joke mo na korni." "Tigil tigilan mo na pagsinghot ng solvent, lance." sabat ni lucas. "Maawa ka naman sa amin seb, kami at nanay mo na lang nagtitiis sa iyo." sabi ni jaq.

nevermind' sinimulan ko naring uminom. "Hindi 'yon multo tao 'yon idiot" Ani Hernan. "Hahaha, nakakatakot naman kasi isipin mo pare siya lang ang mag isang naglalakad sa madilim na daan, paanong hindi ko iisipin na multo 'yon" Tumatawang sagot ni jairo