Pocketbook Tagalog Spg Novels & Stories

14 SPG alert Warning spg alert! NABALIK ako sa aking kamalayan ng may marinig na bumukas at namalayan ko nalang na ibinababa na ako papasok sa sasakyan, pilit kong iminulat ang mga mata para malaman kong sino ang lalaking bumuhat sakin. Parang nasa front seat ata ako ng sasakyan. Iminulat ko ang mga mata at nakasalubong nito ang magagandang mata na kahit ata sa panaginip ko ay nakikita ko. Mga matang si sir Marcus lang ang meron, pero napa kunot noo ako dahil ano naman ang ginagawa ni sir Marcus dito eh araw ng kasal niya at dapat honeymoon nito ngayon? nananaginip ba ako?

Hindi niya alam kung tama ba itong desisyon niyang magbakasyon gayong puro naman hugot ang mga naiisip niya. Pinikit niya ang mga mata at pinagpatuloy ang pagtulog. Halos 1 hour and 30 minutes pa ang gugugulin niya sa pagtulog bago sila makarating ng Palawan. "Ladies and gentlemen, welcome to Puerto Princesa, Palawan. We have arrived on schedule. Please remain seated with your seatbelt fastened until the seatbelt sign is turned off. Be careful when opening the overhead compartments, as items may have shifted during the flight. On behalf of your pilot Frank and the entire crew, thank you for flying with us. We hope to see you again soon. Have a wonderful day."

I know, malapit na akong makawala sa gapos niya. Sandali nalang Scott, matatapos na ang lahat ng kahibangan mo! Matatapos na ang pagiging mag-asawa natin. “Do you have proof of this payment, Mrs. De Diego?” tanong ni Mr. Mendoza. “O-opo. Narito po ang bank transfer records at ang mga message ni Scott sa akin,” sagot ni Mama habang nanginginig na iniaabot ang mga dokumento. “Patawarin mo ako, Arabelle... patawarin mo ako, anak.”

“I’m here to tell you na bukas na ang flight natin papunta sa Paris kaya magready ka na. Uuwi na tayo mamaya sa Maynila.” “Ha? Ang bilis naman.” gulat na tanong ko. Two weeks pa lang mula nang mag-file ako ng visa, at hindi ko pa alam kung approve ito. “My ticket na ba ako?” “Yeah, I already booked it.” sabi niya at ipinakita ang phone niya sa akin. “Teka, bakit may signal ka dito?” tanong ko habang papalapit sa kanya. Totoo nga. Nakapag-book na siya ng ticket naming dalawa.

Nasisiguro ko kasing hindi na kami babalik dito dahil hindi pa maggagabi ay tyak, tapos na ang misyon. Habang nasa byahe ang walang umiimik sa amin ni Dante, maliban kay Tobi na pakanta-kanta sa backseat habang may nginunguya na namang chocolate. Mayamaya ay huminto ang sasakyan sa isang malawak na compound. Sa tapat nito ay may malaking karatula, nakasulat ay CASTIGLIONE LOGISTICS & PHILANTHROPIES HUB. “Dito na ba ’yun?” tanong ko habang nakatingin sa matatayog na pader na may mga barbed wires at CCTV cameras sa bawat kanto.

Biglang tumunog ang cellphone ko. RING! RING! RING! Napairap ako. Kinuha ko ang phone ko. At nang makita ko ang pangalan. “Sh*t…” napamura ako. “Anong problema?” tanong ni Mommy, napatingin sa akin. Hindi ko agad sinagot. Kasi tumatawag ay yung pinagkakautangan ko. 2 million. Para lang sa isang gabi sa casino, peto talo naman.

May mochi na me. Kinuha niya yung dala-dala kong mga eco bag. Ang dami dami ko daw kasing dala-dalang eco bag eh kababae kong tao. Hindi daw magandang tingnan lalo na at mga lalaki ang kasama ko. Naglagay na din kami dun ng banana milk para daw sulit na yung pagiging korean vibes ko. Sabi pa nga niya kanina eh wala daw akong ambag sa Pilipinas.

WARNING ⚠️SLIGHT SPG+18 (ANG KWENTONG ITO AY KATHANG ISIP LAMANG NG MALIKOT KUNG KAISIPAN) (FICTION STORY/SPG) (RICA GONSAGA : POV) Ano bang Chismis yan!Matagal na sila rito bakit ngayon pa napapabalita yan. naku!wag lang papahuli sa akin ang chismosang yan!

paalam ko sa kanya (Sige, mamaya nalang bye)huling sabi nya bago patayin yung tawag. . . . . . . . . . . ===== 𝐏𝐚𝐬𝐞𝐧𝐬𝐲𝐚 𝐧𝐚 𝐩𝐨 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐚𝐭 𝐭𝐲𝐩𝐨 𝐚𝐭 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐫𝐚𝐦𝐦𝐚𝐫𝐬

Bea “Nasaan na ba iyon?” Hinalughog ko na ang buong back pack ko upang mahanap lang ang passport ko. Nakaupo ako sa maliit naming sala habang nakabalandra na sa center table ang lahat ng gamit ko. Kanina ko pa hinahanap ang passport ko at ngayon na kinakabahan na ako. Ang totoo niyan ay TNT na ako sa bansang ito dahil hindi na na-renew ang visa ko. Matapos ang pagdeklara ng kompanya ng bankruptcy, lahat ng ipon ko ay napunta na sa Pilipinas.