Isipin mo ang isang tula na parang isang mahabang lihim na nais ipahayag ng iyong puso. Isang napakasayang pakiramdam ang bumuo ng mga taludtod na naglalarawan ng damdamin ng pag-ibig. Una, simulan mo sa isang saknong na puno ng matamis na alaala. Halimbawa: "Sa gabi ng mga bituin, iyong ngiti'y nagliliyab, Kasing liwanag ng buwan, ang pag-ibig ko'y wagas at sabik. Sa bawat salin ng hangin, naririnig ang iyong tinig, Isang himig ng saya, hatid sa pusong naglalakbay."
Matapos itakda ang tono, ang susunod na saknong ay maaaring tugunan ang mga hamon na dala ng pagmamahalan. Halimbawa: "Ngunit hindi lahat ng landas ay tuwid at madali, Sa unos ng pag-ibig, may mga luha’t pagsisisi. Sa likod ng ngiti, may ilang takot na natatago, Ngunit ikaw pa rin ang aking liwanag sa dilim na madalas magtago."
Dito, mahalagang ipahayag ang iyong tunay na damdamin sa ikatlong saknong. Halimbawa: "Minsan ako’y naguguluhan, tila huli ang lahat, Ngunit ang puso mo’y tila tukso na sa isip ay naglalakbay. Kahit sa bawat pagdapo ng lungkot at takot, Kasama ka sa aking mga pangarap sa bawat kibot."
Sa huli, takpan ang tula ng pag-asa, isang pangako na ang pag-ibig ay kaya pa ring magpatuloy. Halimbawa: "Dahil sa bawat sakripisyong dulot ng pag-ibig, Laging nandiyan ka, aking sinta, sa bawat tiyak na paligid. Sa sariwang simoy, sa init ng mga halik, Kumbinsido akong kasama kita, wala nang hihigit."
Ang isang tula sa pag-ibig ay dapat sumasalamin sa kabuuan ng iyong damdamin. Sa pamamagitan ng mga salitang ito, tila nakagawa ka ng isang maliit na obra na nakatali sa iyong puso, at malaking bagay ang maipadama ito sa mga nakabasa. Ang paglikha ng tula ay hindi lang isang sining kundi isang paraan ng pagkonekta; kaya't basta't honest ka at totoo sa mga salin ng iyong puso, tiyak na magagawa mo itong maganda.