Poems About The Ocean Mga Nobela at Kwento

I wish you could forgive me when the time comes, just like how I forgave you for everything you've ever done to me. "Maraming salamat po sa paglalakbay kasama ang Imperial Ocean Travel at muli, maligayang pagdating sa isla ng The Pearl of Imperial!" Pababa pa lamang sa barko, mangha na kaming lahat sa nasisilayan. Malinis ang kulay asul na dagat at kitang-kita ang mga isdang naglalanguyan. Maputi rin ang buhangin, may mga sun lounger, at may mga puno ng buko na nagsisilbing silungan sa bawat sulok.

Sa kabila ng malawak na bughaw na dagat ng Maldives, sumalubong ang kalmado at mabining hampas ng alon sa baybayin. Ang araw ay unti-unting lumulubog, nag-iiwan ng gintong liwanag na parang ipinintang obra sa kalangitan. Ang hangin ay may kasamang halimuyak ng alat at init na tila nagdadala ng kakaibang aliw sa bawat hininga.

Hindi maiwasan ni Klyde ang mamangha sa magandang tanawing nakahain sa harapan niya. Maingay ang paghampas ng bawat alon sa dalampasigan ngunit kakatwang hindi niya iyon napapansin, the beat of his heart is way louder than the sound of the waves kissing the shore. Nanghahalinang pagmasdan ang pagtama ng liwanang ng buwan sa tubig ng karagatan pero hindi niya iyon magawang pagtuunan ng pansin dahil sa katotohanang mas nakakahalina ang kagandahan ni Sana nang mga sandaling iyon. Sampung beses na mas maganda ang babae kaisa sa tanawing nakapaligid sa kanya.

At bumungad sa kanya ang malawak na karagatan. Ang tubig ay kumikislap sa ilalim ng araw habang ang mga alon ay marahang humahampas sa puting buhangin. Huminto siya sandali. Huminga ng malalim. Ang simoy ng dagat ay pamilyar at nakakapagpagaan ng pakiramdam. Ito ang lugar kung saan siya madalas mag-isip. Kung saan siya nakakaramdam ng kapayapaan.

Just don't give up. With all of that in my head, sumisid ako sa karagatan. With my goggles on, I saw a lot of beautiful corals and fishes. The beauty of the ocean is mesmerizing. Hindi ako magsasawa. Hindi pa nga ito malalim. Sa kalayuan, alam kong malalim na iyon. I don't want to go there because I am afraid. Paano kung mawala ako? I would never forgive myself.

The crystal-clear turquoise waters beckon me to dive in, shimmering under the bright sun. With a sense of anticipation, we board the traditional outrigger boat that will take us to the next island. The boat gently rocks as we set sail, the rhythmic sound of the waves lulling me into a state of tranquility. I watch in awe as the islands around us come into view, each one more breathtaking than the last.

I've watched him carefully, ang pagbaba taas ng kaniyang dibdib ay nagbibigay ng ibayong kaba sa aking puso. Napayuko ako at bahagyang ngumiti, clumps of seaweed got washed up on the beach, maging ang ilang seashells ay nasa pampang lamang dahil sa lakas ng alon. Muling bumalik ang tanaw ko sa malayo. The sea is a cerulean-blue gown and the beach seems dipped in earthshine-gold. The yachts lolling in the distance, feeling that the sea wants to lull me.

Malakas ang malamig na simoy ng hangin at ang hampas ng alon ay nakadadagdag kapayapaan sa aming nararamdaman. Huminto ako sa gitna habang yumakap naman siya mula sa likuran ko upang parehas naming pagmasdan ang dagat. "Look at the fish in the sea," he whispered. "They live long on a very salty water, yet they never absorb the taste of it." Ngumiti ako. "Hinahamon mo ba kong gumawa ng reflection about d'yan?" "Sige nga. Parinig, baby girl." "Remaining pure in a polluted world is difficult. But a heart filled with the Spirit of God, leaves no room for pollution."

Paminsan-minsan, hinahawakan niya ‘yung kamay ko, at sa tuwing magtatagpo ‘yung mga daliri namin, parang may parte sa’kin na kumakalas, nahuhulog paunti-unti sa isang bagay na alam kong delikado. Maya-maya pa ay naglakad kami sa tabi ng dalampasigan ng nakayapak lang. Out of nowhere, bigla syang nagsalita habang nakatingin sa malayo. "Do you know why I love the ocean?" Nagtataka akong napatingin sa kanya. "Bakit?" tanong ko. "Because it didn't ask questions. Like it's just here to comfort me." makahulugan nyang sabi.

Lalo pa na tabing dagat itong bahay niya. Kumatok ulit ako ng walang nagbubukas sa akin. Nilakasan ko pa nga para sure na maririnig niya. The only sounds I could hear were the waves of the ocean. Tapos may mga naliliparang ibon sa di kalayuan. “Tulog pa kaya to?”