Quotes About Sea And Life Novels & Stories

Or haunting him. He was just looking at the sea while thinking about his family. He’s one of those unfortunate people in this world. Wala siyang nailibing na bangkay ng kahit na sino sa pamilya niya. Hindi na nakita ang mga katawan ng mga ito kaya naman sa tuwina ay sa malapit sa dagat na lang siya nagpupunta. It makes him feel that they’re around him whenever he’s near the sea.

“What are you thinking about?” “Wala,” mahinang sagot niya rito at humugot ng malalim na hininga. “Ang ganda lang pagmasdan ng dagat. Even with waves crashing against the shore, it’s still pretty. Ang ganda pa rin kahit maingay ito. This is the only noise that knows how to calm a messy and chaotic mind. What a wonderful creation.”

Kahit may nagkikipagkilala, sinasabi kong may anak na ako para tumigil na agad. I spent most of the time in the seashore. Bukod sa trabaho kong mangisda, I find it peaceful just by being near the sea. Maganda ang mga ulap, dagat, bato, buhangin at mga puno. This is a richer life compared to the one in Manila with those skyscraper. Dito, mas lamang ang pahinga at tahimik. "Kuya! Kuya, pa-picture po!"

Ang pagkain ng halamang dagat, maliliit na isda ay sapat na para sa kanila. Samantalang ang sirenang katulad ko'y namulat na lang sa ilalim ng dagat, walang alaala ng kahit ano kundi ang pangalan lang. Isinisilang ang gaya ko dahil sa mga pangit at hindi katanggap tanggap na pangyayari. Mga aksidenteng may kinalaman sa tubig, pagkalunod o sadyang pagpatay.

Itinaas ko ang kamay at saka sumigaw ng wala sa sarili. “I miss this! I like this so much!” I express freely. This is all I can think of right now. The sea is stunning. The speed is quick, and the wind blows freely at max. Bryce is behind me, wrapping me in protection. I won't fall, because he won't let me. That's who Bryce is—always there to rescue me. . c.m. louden

Ang swerte nila kasi they are one of those privileged people. Natigil lang ako sa pag-iisip about sa mga nabasa ko nang magpatugtog na si Luella mula sa mga speakers sa kwarto ni Arie. This is one of our favorite bondings. Listening to music while drinking and playing. If you ever find yourself stuck in the middle of the sea, I'll sail the world to find you If you ever find yourself lost in the dark and you can't see, I'll be the light to guide you Find out what we're made of

Wow “Seafood! Here I am!” Narinig ko na lamang sa kabila, “George! Want to die now?!” “Ma-Master Sean.” Amen. Kain na ako. Bahala na kayong dalawa mag-usap riyan. Hay naku, may kasabihan sa akin na, “Wag niyo na asarin si Zhia lalo na kung gutom.” Ay wow, ansasarap. Andaming putahe. Seafood my Favorite!

Umalingawngaw sa parteng yun ng karagatan ang tuwang-tuwang hiyawan ng mga nasa barko habang unti-unti itong lumalayo sa banda roon. "What a noisy beings." Bulong ng matanda habang tinitingnan ang banda ng karagatan kung saan naroon ang barko. "What is it Sean?! Is it that important that you need to wake me up from my nap? Your annoying voice almost made me accidentally sink that ship." Sabi ng matanda sa isang alon na palapit sa kanya.

Magkahawak kami habang lumalangoy at sumisisid sa ilalim ng dagat. I thought I already saw the beauty of the world. But right now, watching the small and not so big fishes, swimming down the sea, touched my heart. Nakakatuwa silang panoorin. Ang gaganda ng mga corals at ang mga isdang sama-sama ay mas lalong nagpapadagdag sa kagandahang mayroon ang ilalim ng dagat. Dahil hindi kami makapagsalita, we communicate deep inside the sea through hand signals. Mas sumisid pa kami at mas mgagandang tanawin ang nakita namin. I definitely agree that sea creatures are much more beautiful than the creatures on the land.

Sandali siyang tumingin kay Katreese bago nagpatuloy: “Lahat ng bagay may kapalit. Kung gusto mo ang dagat, tatanggapin mo rin ang alon. Kung gusto mo ang ulan, tatanggapin mo ang lamig. Walang perpekto sa mundo, ang pagiging perpekto ay ilusyon lang. Ang hindi pagiging perpekto… iyon ang normal sa buhay.” Napangiti si Katreese habang pinagninilayan ang sinabi nito. “Tama ka… marami pa akong kailangang matutunan.” “Ganyan talaga ang buhay—may nawawala, may dumarating. Huwag mong dibdibin,” dagdag pa nito. “Mukhang marami ka ring kuwento sa buhay mo.” Napataas ang kilay niya. “Talaga?”