Poems About The Ocean นิยาย & เรื่องราว

It always reminds me to stand up like how the sun rises up every morning and how the moon lights up every night. The waves also remind me that life may go wilder at times, but they can also be calm. Indeed, that's how our life works. It's dynamic. We can't always be happy and we can't always be sad. "Alam mo bang sobrang disappointed ako sa sarili ko," I said out of nowhere. Sa ilang oras naming pagtatampisaw sa dagat, ngayon lamang namin naisipan na umahon at tumungo sa bangka.

Napili kong tumambay sa isang coastline sa malapit na bay area. Tanaw ko ang repleksyong sinasalamin ng tubig at inimumungkahi ang kapayapaan. Wala akong nahanap na matutulugan dahil wala naman akong pera at imposible na ring makahanap ng trabaho.

We need to make memories every passing day just to remind ourselves that we are so blessed and grateful. Anjelouv woke up from her deep sleep. The golden rays of sunset strike the calm sea in front of her. It illuminated different colors, painting the water aesthetically. Seeing how the deep-sea kisses the beautiful sun for a while made her heart rest in solace. Nakakamangha lang tingnan kung paanong matiyagang naghintay ang dagat mahalikan at mayakap lang ang araw sa kahit kaunting sandali. Nakukuntento lamang ito sa kakarampot na minuto sa bawat araw na lumilipas.

The gentle waves rolled over it in slow, rhythmic patterns, giving the sea a calm and almost inviting appearance. Sa dako pa roon ay ay may isang mababang kumpol na mga bato na halos kapantay na ng dagat. Tila hinati ng mga bato ang bahaging iyon ng karagatan. The waves broke lightly against them, creating small splashes and faint echoes that blended into the soothing rhythm of the shore.

Si Mang Raldo, "Mailgayang pagdating sa Rehiyon ng Tubig, ang Soliver!" My body shook in shock and thrill because of what I'm witnessing. As daylight gradually emerges the whole surrounding, it is clear to see beneath is a broad ocean that seems to be infinite and from the spot we are standing, we are witnessing on the surface there are countless thousands of floating islands and other landforms! This is out of world experience. This is insane!

"Sleep..." OCEAN_TEN

Nakahinga nang maluwag si Thara at muling ibinalik ang atensyon sa tanawin. Nasa matarik na burol ang mansyon, at mula roon tanaw ang walang hangganang karagatan. The sight of the vast ocean and the rhythmic sound of the waves felt like music to her ears. Saglit niyang nakalimutan ang kanyang kalagayan, nakalimutan ang pagka-bilanggo. Kung sa ibang pagkakataon ito nangyari, siguro ay nagsisigaw siya sa tuwa. Pero ngayon, nakuntento na lamang siyang magmasid at magpakalunod sa ganda ng dagat.

Bawat gamit ay parang piraso ng kanyang puso na unti-unting nawawala sa hangin. Isang-isa iyong naglaho sa alon. Tumilapon sa tubig ang mga kulay na minsang nagbigay-buhay sa kanyang mundo. Ang dagat ay kumain ng lahat ng iyon, hanggang ang mga kulay ay naging abo.

Those limestone is majestically build while the water is like a diamond coz it's crystal clear. It's such a beautiful place. Ang himig ng mga ibon ay malayang naririnig. Hindi ko alam kung ano ang dapat kung maramdaman ngunit sa oras na 'to. I feel flattered that's all. I could stay long on the shore. When I was anxious and have a bad thoughts. The waves of the sea help me to get back my calm. The memories feels like to me. Naalala ko pa noon, sa tanan ng aking buhay ang dalampasigan lamang ang aking takbuhan sa tuwing malungkot ako. Sa tuwing masaya at naghihikayos ako.

Who want to have a miserable life? The stiff breeze of salty air from the facade of the ocean kept on sweeping. Madilim na ang paligid kaya ang iilan na ilaw galing sa mga cottage ay nakabukas. The sunset is waving, beautifully. Love is like a wave, fight for it. Parang mga buhangin sa isang dagat... minsan nakakasakit, minsan nakakabulag pero... madalas masarap sa pakiramdam ang kagandahan.