Poetry On Drugs Novels & Stories

Hindi ko na ito inintindi at naglakbay ang isip sa droga na tinira ko kanina. Ang sabi ng mga siraulong kasama ko kanina ay maganda ang drugs para hindi ako tablan ng antok. Okay naman at gising na gising na nga ang diwa ko at nagawa ko pa nga kunin ang belt bag na nakita ko kanina sa nagtitinda ng yosi. Nagtataka nga ako kung kaninong tao ‘yong nagtitinda ng yosi, pero naawa naman ako ng kaunti kasi nataakot siya sa akin. At happy pill yata ang drugs na tinira ko at kanina pa ako parang masaya, puro positive nasa isip-ko.

Hindi ako nagsalita at binigyan lamang siya ng isang makahulugang tingin habang iniikot ang alak na nasa baso ko. Ang droga na tinutukoy niya ay ang Nezious, it’s a new invented drug— I mean, a new developed drug ng Light Arrows. Kilala sila sa underground world dahil sa iba’t ibang droga na nailalabas nila sa black market. That drug makes their rank even higher in the underground world. It is a risky drug that is sold at a high price, but still many people patronize it. It’s actually alarming, hindi lamang dahil lumalayo na ang agwat nila sa ranggo namin sa underground world kundi sa mga taong pinag-gagamitan ng gamot na ‘yon.

Wari moy apoy na biglang sumiklab ang aking katawan, mapusok na tinugon ko ang mga halik nito habang hinahaplos ng mga palad ko ang n*******d niyang katawan. “Hey, relax, you don’t need to hurry, I’m yours, all night.” Malandi nitong wika na sinundan ng malanding pagtawa. Ngunit, wala akong pakialam, dahil ang mas mahalaga sa akin ay mawala ang init na nararamdaman ko. Nang mga oras na ito ay tuluyan ng nilamon ng epekto ng droga ang buong sistema ko. Halos hindi ko na kilala ang aking sarili at talagang nahihirapan na akong pigilan ito.