Novel & Cerita Poetry On Drugs

Kung titingnan, ang mga likidong nakapaloob sa maliliit na bote ay pawang pangkaraniwang alak lamang, ngunit iyon ay mga ilegal na droga na mismong kanilang hinagilap. “A drug that can make someone moron, have hallucinations, and become a coward just by intaking every small drop a day.” nakalolokong tumaas ang sulok ng labi niya. “A perfect match for someone like Raquel, I'd say.” “Perfecto.” napapatangong pagsang-ayon pa ni Ramil. “Yeah, let's play with her a little.”

At iyon malapit na naming magamit. "Pañero... Mukhang may mabigat kang dinadala ha..." sabi nito na dinutdot ang upos ng sigarilyo sa ashtray na nasa tabi nito. Iyon ang lugar ng kanilang lihim na pagmi-meeting. Habang ginagawa ang meeting ay sinasabayan ng pagsusugal at pag-iinuman. Naroon na rin nakahanda ang droga at iba pang ipinagbabawal na gamot. Si Don. Fabian ay nagbabalak na magpakalat ng Isang klase ng droga. Isang klase ng gamot na maaring kumitil ng Buhay ng napakaraming tao. Alam na namin ang Kuta ng kanilang laboratory na sa pilipinas nila mismo ginagawa upang hindi malaman ng marami. May mga tao silang ginagamit upang gumawa at mag manufacture ng lahat ng mga ipinagbabawal na

"Babe, anong gamot ang ibinigay mo sa kanya?" "Gumawa ako ng bagong drug na makapagdudulot ng matinding hallucinations at disability. Pagkatapos niyang inumin ito sunod na mabubulok ang internal organs at unfortunately mamamatay.” Ang mga salita ni Nynaeve ay parang kidlat na tumama kay Nelson Co, "Hallucinations? Disability?"

I feel his head nodding. Natawa ako at niyakap siya pabalik. Hindi ko alam na ganito pala nagagawa ng party drugs na nakahalo sa chocolates na binebenta nila. It makes me feel so not me at all but free. I feel like I'm so young and immortal. ______

Hindi ako smoker, sadyang may stock lang ako ng sigarilyo dahil pampakalma ko simula noong tumigil ako sa paggamit ng weeds. I had been in the weeds after the ambush. Kung walang weeds noon ay hindi ko alam paano ako kakalma. I had tried barbiturates and other mind-relaxing illegal drugs created by Paradiso's pharmaceutical scientists and chemists. I had been there to stop my dreams of Althea's death. Matagal din akong umasa sa mga droga para makalma hanggang sa sanayin ko na lang ang sarili ko sa kadalasang mga panaginip. Dreams that always ending into nightmares but who fucking cares? Wala.

Mas malakas nga lang ang pandedemonyo ng droga sa kanya. That drug can kill him if only he is not determined and brave. He can die of overdose, pain, suffer, and torture. Masiyado lang siyang matapang at kahit hindi na niya kaya'y nilalabanan niya. Sigurado na dahil iniisip niya ako. Kung magpapatalo siya at bibigay ang katawan niya'y ako ang susunod na mapapahamak.

Pinanindirihan na ako ng lipunan. Minsan gusto ko na lang magpakamatay. Wala ng halaga pa ang buhay ko. Hindi ko alam kung bakit hangang ngayun buhay pa ako. Tanging droga na lang ang nagpalalakas ng loob ko sa sitwasyon kong kinasadlakan. Kaya naman ito ang karamay ko sa lahat ng oras. Droga, alak, sigarilyo.... alam kong lulong na ako. Pero wala akong magagawa. Kapag nasa ilalim ako ng impluwensiya ng bisyo na iyan ay nakakalimutan ko ang aking mga problema. Hindi ko alam kung hangang kailan ako sa madilim na lugar na ito. Hindi ko na din mabilang kung ilang lalaki ang nagpakasasa sa katawan ko. Halos gabi-gabi. Iba-ibang lalaki.

Para akong inaakit ng paraiso patungo sa makasalanang lugar ng impyerno. But I was more than happy to serve her—to please her. Kahit magpakalunod pa ako sa kumukulong kumunoy ng pagkakasala, nakahanda akong gawin uli. Makasama lang siya at muling madama ang init ng halik at mga haplos niya. "Nakakatakot na talaga ang panahon ngayon. Naglipana na ang drugs. Tingnan mo naman, hon! May nahuli na namang drug lord ang mga pulis."

Wah! Napatabon nalang ako ng kamay sa bibig at naligo na. Aish! Hindi ko alam pero kagabi parang mamamatay na ako sa init tapos ngayon waah! Parang wala lang, ang bilis ko naman yata gumaling. And so you stand there And you pray for god to see But the only one you have to be Honest to is me You are a drug, I cannot quit you You are a drug

huwag muna ngayon, anak, Daddy is not here, please hang in there. Napapikit ako dahil sa liwang na dulot ng biglang pag bukas ng pinto sa harap ko, bumukas ang ilaw, dahan dahan na nag adjust ang mga mata ko, at nakita ang paligid ko. It’s an abandoned warehouse. The building was empty, but for a few obsolete pieces of rusted factory equipment, pieces that seemed perfectly at home within the building’s vine-covered walls, there are some metal drums, and metal chains everywhere