Poetry For Me Novels & Stories

Pagkatapos ng lahat ay nagpasalamat ako sa pagtulong nila at umakyat sa kwarto. Nais ko sanang gumawa ng tula para sa mahal kong Ina. "LITRATO" WRITTEN BY: crlrz💔 Nang ako'y isang paslit pa lamang pagkuha na ng litrato ang aking nakahiligan Walang mintis ang pagkuha ng litrato ng mga alitaptap o kahit mga ilaw ng mga sasakyan Sa aking paglaki ganun pa rin naman ang aking hilig at gusto

sagot ko sa kanya. “I’m Gavril, I already introduce myself to you earlier.” Sagot niya. Napailing-iling naman ako at natawa sa sinabi niya. “That’s actually a poem by Emily Dickinson. That poem means that it is actually nice to be nobody than to be somebody. People think that being alone means loneliness but being alone means that you just have more time for yourself and it is better to be that way.” Sagot ko. Napangisi naman niya sa sinabi ko.

Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman! Ang punto ko lang sa tulang ito Alekhine, I like you too! DJ Toyang ♥ “Sira ka talaga, self…” humahagikhik na sambit ko nang basahin ulit ang ginawang malayang tula. I felt satisfied with my poem, though. One way of writing a heartfelt poem was reflecting the person that you are in your piece. Bibo akong tao kaya gusto kong lumikha ng klase ng tula kung saan kapag binasa ni Alek ay maririnig niya ang boses kong nagna-narrate roon.

August's POV Para akong wala sa sarili buong araw pagkatapos ng lunch time at pangyayaring yun. Yung utak ko ay paulit ulit na bumabalik ang mga sinabi ni Cayden. Para itong sirang plaka na paulit ulit lang yung nagpiplay. Wait for me.......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love

T-teka, umiiyak ba siya? “Why you always think them? Why you don’t think of you self of your happiness?” ano ba ang pinagsasabi niya? hindi ba siya takot nab aka hiwalayan na naman siya ng kapatid ko dahil sa ginagawa niya. “You’re the only one for me, mahirap ba ‘yong intindihin?” hindi ako nakapagsalita dahil sa sinabi niya sa akin.

misterfourth Why are you writing? Writing is a form of art, thus it is a medium where I express my inner feelings which I can not tell it to others nor I can't voice out. I don't write for anyone (except if it is for a project, work, or for a special someone), I write for myself—in order to satisfy what I feel on a certain time. Writing can build you into a holistic individual. :)

hahayst! Ayaw maalala ni Trsiha ang pangit na naing buhay. Tuningin ito sa amo na titig na tiitg pa rin sa kanya. "Oi friend na tayo baka nakakalimutan mo sir" Bulong ni Trisha. “Did you write that poem thinking of me Trish?” Jeon could not help but ask her. Her poems are so good and it hit him like she is telling his stories. The message is full of love and longing. Her poem reaches his inner soul as if this woman knew him for a long time.

Dion's POV "...You have a lot to say with your eyes. I'm particularly taken with your frowning expression. Unique and stunning that you stand out from the crowd." I read aloud the final stanza of my fourth poem. I've been writing since this morning, and my mind and hands seem to be working nonstop to create poetry. To be honest, I'm very productive right now. It's amusing how many ideas pop into my head. "Hep, hep, hep! And who's that lucky person you dedicate that poem to, huh?" Dad's sudden appearance behind me surprised me.

Thalia’s Point of view Nagugunita ko ang nagdaang araw, Sa piling ni Ina at Ama kong mahal Sa aking pagsilang sa madilim na mundo Sila’y naging gabay sa aking paglaki Mula sa pagmamahal at kalinga Kakulangan kailan ma'y di alintana Ngayong ako’y tuluyang iniwan Puso ko’y puno ng kalungkutan Oras at araw na lumipas ay lubhang walang buhay Paano haharapin ang bukas Kung sa tuwina ay ramdam ang pag-iisa Sinisikap maging matatag Ngunit katotohanan sumasampal Isang katanungan tumimo sa isipan At para saan pa itong aking buhay? “Dinig ko ang bawat patak ng aking mga luha mula sa papel sa aking harapan, isang buwan na rin ang lumipas ng pumanaw ang aming mga magulang.

Hindi ako anino para sumunod lagi sa 'yo. At hindi ako guwapo para kabaliwan ninyo. Isa lamang akong tao, Kinakausap ang kung sinu-sino. Naturingan minsang baliw, Dahil sa sobrang pagliliwaliw. Ako'y naparito, Para aliwin kayo. Hindi ako magpapatawa, Pero puso mo'y bibigyan natin ng ligaya. Puso mo ba'y dumudugo?