Possessive Man Novels & Stories

Kaya lang siyempre, minsan hindi maiwasang magpanting ng tainga ko. May ugali kasi itong possessive at palautos. Akala mo ay under nito ang lahat ng mga tao sa paligid. Wala ako doong problema sa pagiging mapresko niya, kasi minsan ganoon din ako. Pero iyong parang pati kami ay pag-aari nito, that sounds f*ck. I am not the person who loves to live under any control or shed of anybody, that's a total absurd!

Nakatakda nang hiwalayan ni Klaire ang asawa niya nang malaman niyang bumalik na ang kaniyang kapatid, ang ex girlfriend ng kaniyang asawa na si Ethan. Sa loob ng limang taon nilang pagsasama, alam niyang ni kailan man ay hindi siya minahal ni Ethan Roswell, pinakasalan lamang siya nito dahil sa kasunduan ng kanilang mga pamilya. Ngunit ngayong handa na siyang magparaya, nalaman niyang nagdadalang tao siya! Anong pipiliin ni Klaire? Ang manatili para mabigyan ng kumpletong pamilya ang magiging anak nila? O hiwalayan ang asawa para magpaubaya sa kaniyang kapatid? Pero ang tanong, papayag ba si Ethan Roswell na hiwalayan siya nito ngayong alam niya nang nagdadalang tao siya?

, nakangising sagot niya. Tss. "Madamot ka.", nang-aasar na sabi ko na lang sa kanya. May pagka possessive talaga tong si Aiden. Pero imbes na matakot ako sa bagay na yun, actually mas kinikilig pa ako dahil alam kong mahal niya talaga ako dahil gusto niya sa kanya lang ako. Napangisi lang ulit ito. "That's because I don't share what I own sweetheart, especially not my woman."

"Don't praise other man in front of me, Princess." Masuyo niya itong niyakap. Natutuwa siya sa inaakto nito. "Nagseselos ka?" "Oo. Wala ba akong karapatan na magselos?" "Pero kinausap niya lang naman ako." "Kahit na. Ayokong may ibang lalaki na lalapit sayo, lalo na ang kausapin ka." "Hmmm... Ang possessive naman ng asawa ko."

"I understand you being possessive because you're just protecting me and I really, really like it when you does that. Beau, it is okay to be possessive but don't go too much to the point na pati ang pananamit ko ay pagbabawalan mo dahil lang sa nararamdaman mo. It's not healthy and it's also not good for a couple." He pouted his lips. "I know it's not healthy but I can't just control myself. Baka makasapak ako ng tao mamaya paglumabas ka ng ganiyan!" Marahan akong ngumiti sa kanya bago hinaplos ang pisngi. "It won't happen because you'll be by my side. Tsaka hindi ko naman hahayaan na may bumastos sa'kin." "Sorry," mahinang bulong niya. "you don't like me being possessive."

Hinawakan nito ang mukha niya. “Nessuno ti possiede, tranne me.” (No one owns you but me.)

But all I could hear were his low groans, the sound of his breath ragged and strained as he moved inside me with a possessive intensity. Nanghihina ako. Nanginginig ang buo kong katawan. Pero anong magagawa ko? “You’re mine, Haven,” he growled, his voice thick with possessiveness. “Hinding-hindi ko hahayaan na ibigay ka sa kanila. You’re mine.”

Kumunot ang kaniyang noo at nagtagpo ang dalawang kilay. “Protecting me?” Itinuro niya ang kaniyang sarili. “You're not being protective, Uncle. You're treating me as your possession. You're being possessive!” Her words pierced through my heart. Hindi ako nakapagsalita agad dahil natumbok niya—possessive nga ako. Ganoon ako sa mga bagay at mga taong pinapahalagahan ko. Walang ibang umangkin sa mga pinapahalagahan ko, ako lang! Ako lang dapat.

Isa ang kaibigan ko na si lee ang investor dito, hidden investor sya kasi yun ang gusto nya, sa dami na daw kasi ng negosyo nya di nya na kaya mag handle ng para sa ospital kaya ipinagkatiwala nya na sa akin ang pagma manage ng stocks nya dito sa ospital. Mahirap ang magpalago ng ospital lalo at hindi naman ako sanay sa ganitong propesyon ang maging businessman, pasalamat na lang ako kay Lee kasi kahit tarantado yun, nakaalalay pa rin naman sya sa akin oras na nagkaka problema ako. Madalas din naman kasi magkita ng taong yun kahit pareho kaming busy, may oras pa din kami oara uminom ng magkasama. Mahirap makakuha ng totoong kaibigan at si Lee ang taong yun na nag iisang naging totoo sa lahat

“Really? Glory, nagagawa niya noon, magagawa niya ulit ngayon, palibhasa hindi niya matanggap eh, na maayos na ang buhay mo ngayon,” “Ralph, I know him,” “I know him too,” “Please payagan mo na ako, wala akong mapapala kung dito lang ako sa bahay, I’m a career woman, you’re being too possessive right now!” “Yes Glory maybe I’m possessive, it’s just because I am protecting you! ilang beses ka ng napahamak diba?! pero anong magagawa ko kung ayaw mo, just go! you’re free! do whatever you want!” saad ni Ralph na masama ang loob na lumabas ng bahay nila.