Litanya Sa Mahal Na Birhen Bisaya 소설 & 이야기

Hindi pwede iyon, basta hindi! Aba, Ginoong Marya-marya! Birhen na nabuntis. Saan pumasok at nabuo iyon? Kaya ayon, love at first sight na lang daw. Nasarapan siya sa isdang binebenta ko dahil sariwa ito at malaman kaya– ayon. Sana patukin ng kung sino man, sana paniwalaan nila dahil talaga naman sariwa ang mga binebenta kong isda.

Hindi na ito nakatiis. “Anyare, senyorita? Mukhang Biyernes Santo yang mukha mo? Sige ka, baka mamana yan ng anak mo,” nagbibiro nitong turan. Hindi naman nag-react si LYv. Bagkus ay dumako si Lyv sa direksyon ng pinakamalapit na kasambahay sa kanya at nagwika, “Nakokonsensya ako, Ate Marissa.” “Ha? Saan?”

Then she rolled her eyes on him, too. "Giatay nimo Chiara! Siya na gyud ang para nimo Kuys. Mao na jud na ang mopitol nimo. Good luck na lang daan!" [Liverspread, Chiara! Joke! (I don't know what's giatay in tagalog. That's bisaya expression. Only bisaya can relate. But I think it's like, what the hell, Chiara!) Siya na talaga ang para sayo Kuys. She's the one who can tame you. Good luck in advance!"

paliwanag ni Diego sa babae. agad naman nanlaki ang mga mata ni Raiza ng marinig ang mga salitang binitawan ng lalaki, "Ano? Hindi ikaw? Eh sino?" gulat at litong tanong niya sa kaibigan. Umiwas lang ng tingin si Lenie, hindi niya alam kung paano sasabihin na ang kanilang amo ang ama ng kaniyang dinadala. mapait siyang napangiti at bakas sa mga mata nito ang bigat ng nararamdaman. "Hindi naman mahala iyon, di' ba? h-hindi, h-hindi ko din.... k-kayang ituloy ang pagbubuntis ko," ani Lenie kasabay ang luha na umaagos sa mga mata nito.

Hindi biro ang halaga na kailangan niya. “Mahal na Birhen,” ulit niya. “Bigyan n’yo po kami ng lakas. Huwag n’yo kaming pababayaan. Bigyan mo ng linaw ang aking kaisipan at huwag iadya sa masamang landas. Alam ko na kailangan ko ng malaking halaga pero sana, ibigay mo iyon sa tamang paraan.”

Irene. "Sana nga," aniya sabay pahid ng luha. ... Binibining mary ✍️

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

Kaya marahil, naroon rin ang kahoy at ang taong pumatay rito. Hindi ako baguhan sa bayan ng Santa Lucia. Doon ako ipinanganak ng aking ina. Laking Maynila ang aking mga magulang. Buntis noon ang aking ina nang dumayo sila ng aking ama sa Santa Lucia at sa baying iyon dumating ang araw na ako'y ipinanganak.

Chat mo ko tita-ninang ah. [Tita-ninang?] [Oo! Automatic ng magiging ninang ka sa anak ko. Ayaw mo bang magiging pangalawang ina ka ng baby ko? Best friends tayo diba?] [Sige sige…] [Bye Vida, need to go dahil nandito na ang aking mahal.] Kumunot ang noo ko nang marinig ang salitang mahal. [Mahal, ito na ang pinabili m—toooooooot!]

LEILA MERCEDEZ POINT OF VIEW "HAPPY? HUH? AKO SOBRANG SAYA KO." "YES, SOBRANG HAPPY." "YOU WANT MORE?" "MAMAYA NAMAN. MAHAPDI NA." "GANUN BA? SORRY, BABE. ANG TAGAL KO NA KASING WALANG SEX. MANIWALA KA MAN O SA HINDI, IKAW PA YUNG HULING INANGKIN KO SA KAMA KAYA NAMAN SINULIT KO TALAGA NGAYON. I LOVE YOU!"