Prey Tagalog Novels & Stories

Tagaytay "We're going to Tagaytay," he announced. "What?!" Ngayon ay nasa kotse niya kami pauwi sa amin, pagkatapos ng nangyari kagabi ay iniwasan na namin ang usapan na tungkol kay Grace. Kapag mas lalo kong pinipilit, lalo lang siya naa-asar sa akin at hindi nagsasalita.

"Kamusta ka, anak? Si mama. ***** Hi! This is Ej. Pasensiya na po kung ngayon lang ako nakapag-update. May pasok na kasi kami at tambak ang activities namin. Mabuti na lang at naisingit kong isulat 'to kagabi. Anyway, kindy drop a comment po kapag tapos niyo nang mabasa 'to. I will help me. Thanks! 💖

Maya maya ay biglang minulat nito ang mata na para bang may naalala. "Naalala ko. Mga bandang 11 iyon. Gising pa ako kasi nanonood ako ng Kdrama. Then narinig ko ang ilang mga tahol ng aso sa kapitbahay. Sinilip ko pa sa bintana kasi ang ingay nila sobra. Naiistorbo ako sa pinapanood ko, tapos napansin kong umilaw iyong emergency light niyo sa harap pero wala naman akong nakitang tao. Mga bandang 2 na ako nakatulog at matutulog na sana ako ng may maamoy akong usok. Sinilip ko ang labas at nakita kong galing iyon sa loob ng bahay niyo. Hindi ko rin narinig sila tita at tito na sumigaw at baka mahimbing pa ang tulog. Ginising ko sila mama at papa para doon pero nahuli na kami at nagsibasag na

pasorpresa pang dugtong ng host. Umugong ang palakpakan sa loob ng bulwagan. Halos lahat ng tao ay nakikisaya sa tagumpay nilang mag-ama. Ibinigay sa kanilang mag-ama ang certificate kasama ang tseke. Walang katapusan pagbati ng congratulations at thank you ang mga nasa ibabaw ng stage. Nagkikislapan din ang mga kamera sa kanila at may mga matataas na opisyales din ng gobyerno ang nagpapicture sa mag-ama.

Ito ang unang beses na hindi kami nagkita rito. Nagpatuloy ako sa pagkuha ng mga isda gamit ang net na may hawakang kawayan at nilalagay ito sa timbang dala. Maya-maya pa'y may naririnig ako. Kung hindi ako nagkakamali ay mga yabag ito ng tumatakbong kabayo at papunta ito sa aking kinaroroonan. Bigla akong kinabahan dahil alam kong hindi si Mang Tasyo 'yon. Hindi na nito kayang mangabayo dahil may edad na.

Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Kinakabahan ako, baka hindi ako magustuhan ng mommy niya. Kasunod namang pinakilala ni Cyrus si Calvin. "And this is my best friend, Calvin." "Bonjour!" Pagbati ni Aunt Jamie sabay beso rin kay Calvin. Pagkatapus makipagbeso ni Aunt Jamie ay nagsmile lang si Calvin. "Bonjour means Hello in French." Cyrus explained. "Ahhh... yun pala yun? Hello po Sir Jamie." Nakangising bati ni Calvin. Kahit paano talaga tong si Calvin, napaka-kalma lang.

"Saan mo nilalagay 'yong ganiyang karaming pagkain? Kung ganiyan ka talaga kumain, bakit ang sexy mo pa rin? Hindi ka tumataba. Sana lahat ng katawan ganiyan. Ako kasi kailangan ko matutong magbalanse ng pagkain ko dahil mabilis akong tumaba. Nakakainis nga! Kasi kapag gusto ko kumain ng marami ay hindi ko magawa. Kailangan tama lang para iwas baboy ang katawan." Tinawanan niya na lang ang kaniyang kaibigan. Pinagpatuloy niya ang kaniyang pagkain. Sarap na sarap si Roxanne sa pagkaing kinakain niya. Susulitin niya ang pagkain niya ngayong gabi dahil minsan lang siya makatikim ng masasarap na pagkain. Bahala na kung sumakit ang kaniyang tiyan basta't nakain niya lahat ng gusto niyang kaininin

tanong nito ng maibaba ang hawak na tasa ng tsaa. "Kasi panibagong umaga ulit kinabukasan. Bagong simula ng pag asa. Hindi ko kasi alam kung sa bawat pag takip silim e, sasaya pa ako ulit. All my life I don't have a complete and happy family. I was envious of those my classmates and friends that have a complete and happy family. Kaya nga sabi ko noon hindi ako mag aasawa para wala akong anak ney. Ayokong maranasan nilang maging malungkot na kagaya ko. Pero, mali pala iyon simula ng nakilala kita narealized ko na masaya palang magka anak at masayang bumuo ng masayang pamilya. Kasi darating ang araw na kailangan nating bitawan sila at tayo na lang ang magkasama kagaya ngayon. Nasa states si Ku