Predestined Tagalog Romane & Geschichten

at iniabot iyon Kay Kathy. At nag umpisa na rin niya akong igaya para sumayaw. rinig ko Ang tugtog na Destiny. (Baby your my destiny, You and I were meant to be With all my heart and soul, I give my love to have and hold And as far as I can see, You were always meant to be my destiny Maybe all we need is just a little faith, Cause baby I believe that love will find a way) Samalat Eman sa sopresa mo.saad ko Kay Eman

Kailan ko ba kasi ako makakasigurado? Nalulungkot ako ngayon para kay Jairus. I think, it's a plane crush. Nasabi niya kasi sa akin na ngayon yung alis ng daddy niya papuntang ibang bansa. Ang bilis ng pangyayari, hindi talaga natin alam kung kailan tayo mawawala rito sa mundo.

sabi nito. "Okay," saad n'ya. "Iniisip mo pa ba ang lalaking iyon? Wala kang kinabukasan doon at niloko ka na nga ay ganyan ka pa rin. Hanggang ngayon ba ay umaasa ka ba magkabalikan kayo? Pinaghiwalay ko na kayo kaya walang bisa na ang kasal ninyo. Malaya ka na mag-asawa muli. Si Kael ay may sarili ng mundo sa loob ng kulungan," malakas ang boses na sermon ng ama.

hindi pa rin mapigil ni Celeste ang sariling makinig lamang. "What happened next was total destruction of Andres' sanity. Hindi niya akalaing may taglay na kasamaan ang nanay niya, nakaapekto 'yon ng sobra sa katinuan ng kanyang pagiisip. Imagine mo nga naman,halos parang Diyos ang pagtingin niya sa kanyang magulang. Tapos malalaman niyang gusto pala ng kanyang ina na masira ang relasyon nilang mag-asawa. Nalaman ni Andres na balak lasunin ni Aling Melinda ang ate mo. At si Andres ay isang lalaking may mataas na respeto sa ina. Si Andres ay lumaking mabuting anak,katoliko,nagsisimba tuwing linggo. In short, he was a very naive person."

mahabang kuwento ni Archmaster, at saka napabuntong hininga na lamang. “Ngunit kahit nabago ang takbo ng oras, mukhang hindi pa rin natin matatakbuhan ang poot ng mga bathala,” malungkot na hayag ni Archmaster. “Hindi natin matatakasan ang mga bagay na nakatakdang mangyari. I don't want to believe on the saying that life is predestined. I know that we can choose our own destiny,” seryosong sambit naman ni Lotus, na bigla-bigla na lang sumisingit sa mga eksena.

“Rios, can you fetch me up?” Nais kong hindi kami tumuloy sa simbahan. Nais kong takasan ang tadhana ngunit paano ba ako makakasiguro na hindi mangyayari ang nasa panaginip ko kung subukan kong ibahin ko ang pagkakasulat ng tadhana sa love story naming dalawa? Nagbabakasali akong sa gagawin ko ay mailigtas ko siya mula sa kamatayan. Mas nanaiisin kong maging masaya siya sa piling ng iba kaysa iwan niya ko rito sa mundo ng mag-isa. Maybe he is not destined to leave the world. The destiny is, we are not really meant to be. Simula umpisa pilit na kaming pinaghihiwalay ngayong wala nang hadlang tadhana naman ang ayaw. Baka sa susunod na buhay ay pabor na sa amin ang tadhana. Maybe in our next l

"E, ano pala? Teka... huwag mong sabihing n-naglayas ka rin?" Rin? Bakit may rin? May pagtataka man ay tumango na rin ako. "And I guess, we are on the same page with the word rin?" Nangiti ito. "So, hindi pala ako nag-iisa at akalain mo nga naman, uso pa pala ang paglalayas? At talagang 'yong katulad ko pa ang nakatagpo ko. What a coincidence. Ito ba ang tinatawag nilang destiny? Pero teka ulit, saan ka tutuloy niyan?" usisa nito.

masinsinang mungkahi ni mommy sa akin. “Iba naman kasi sitwasyon ninyo ni daddy… kilala na ninyo ang isa’t isa bago pa kayo pinilit magpakasal at isa pa gwapo kaya si daddy at higit sa lahat hindi pa mamamatay,” hirit ko pa. “Iyon na nga Han.. that’s the exciting and challenging part of your sacrifice, God has a greater purpose why things happen not the way we like it. Maybe you are destined by God to be of help to your dying husband to be. Malay mo ikaw ang kanyang dinarasal sa Diyos na magbibigay sa kanya ng kasayahan bago man lang siya mamaalam

Habang seryosong nakatingin ng tuwid sa mga mata ko. Bumuntong hininga nalang akong napatingin sa kawalan ng biglang lumawak ang ngiti ni Ellaine.. "I don't know. Di ko alam." "I think this is what we call destiny."Pabirong turan ni Ellaine, na nagpakunot naman ng mga noo ko. "Ang sabihin mo this is what we call hell."Bulyaw ko kay Ellaine na ikinahalakhak naman niya ng sobra.

dagdag na tanong ko pa. Malakas siyang bumuntong hininga at tila nag-aalangan pa sa kung anong isasagot niya sa tanong ko. Dahil doon ay mas lalo lamang akong naguluhan. Ibinalik ko ang tingin ko sa invitation at nakumpirma nga noon ang hinala ko dahil nakalimbag doon ang pangalan niya. Preston Tejada The Fourth. Astig naman ng pangalan niya. Ibig sabihin, ilang dekada nang may Preston Tejada sa pamilya nila. Galing.