Prodigal Son In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

at tanggapin mona na may bago kanang daddy ngayon at step brother "step brother? wag na kayong umasa na maging close kami nun. agad naman nitong kinalabog ang pinto ng kwarto at dala dala ang isang maleta na puno ng mga damit at gamit. "paglabas namen ng gate isang limousine ang nakaparada at alam ko namang na ito nayung sundo namen mula sa mayaman na step dad ko. agad niya namang pinagbuksan ng pinto si mommy. at bubuksan ko nasa yung pinto ng bigla nito akong hinarang. "ako napo ma'am. saad nito "ako na, kaya ko naman. saad ko na para bang nakikipag agawan pako sa lalaking to. e driver lang naman

Inilayo niya ako sa ingay, patungo sa mas tahimik na bahagi ng pier kung saan humahampas ang mga alon sa mga poste ng kahoy sa ilalim nito. Humarap siya sa akin, hawak ang magkabilang kamay ko. “Liv, may kailangan akong sabihin sayo. Si Dad kasi... isasama niya ako. Sa ibang bansa. It's a big business trip. Singapore, tapos Dubai. Sabi niya panahon na raw na matuto ako kung paano magpatakbo ng negosyo kung gusto kong maging tagapagmana niya balang araw.”

Ilang oras pa ang nakalipas ay isang iyak ng bata ang narinig ko. Parang agad nawala ang hirap, sakit na naranasan ko ng makita ko ang anak ko. Halos maluha naman si Kian ng makita at mahawakan niya ang anak namin. Lalake ang anak namin at pinangalanan namin James Miguel Del Valle. "I love you son." bulong ni Kian sa anak habang pinapatulog ito at hinehele. Lumapit ako sa mag-ama ko at niyakap sila.

abi ko lang ang totoo. wala naman talagang masama sayo diba? Pagkatapos ng lahat, mayroon kang napakaraming kapangyarihan. Kayang-kaya mong maging mapagbigay.” Nakakainis na maging magalang sa mga taong alam niyang madali niyang matatalo.Ngunit ayaw niyang mapahiya ang kanyang kaibigan, kaya sinubukan niyang lutasin ang bagay nang mapayapa. Habang sinasabi niya ito, isang medyo may edad na lalaki ang lumapit sa grupo. Siya ay isang matangkad na lalaki sa isang magandang suit at isang maayos na pares ng salamin. Sinabi niya sa mahinahong boses, "Pakiusap, sigurado akong lahat tayo ay makatwirang tao. Paboran mo ako at hayaan ang mga bata. Hindi na kailangang maging malupit sa kanila."Ito si J

taas kilay niyang sagot Bakit ba kami nagsusungitang dalawa. Bakit ba kung magusap kami ay walang pinagsamahan. Bakit puro tanong ang sagot sa bawat tanong namin sa isa't isa. Nagkita lang ba kami para mag away? "You are the Santiago's Heirs malamang sa malamang mayaman" masungit kong sagot sa kaniya "I am not his biological son. Anak lang ako sa labas, nagiisang anak na lalaki kaya tagapagmana" Walang bisa niyang sagot

“I feel lighter now. Mas nakakahinga ako.” A relieved grin spread across Tito Ramon’s face. “Ayan! ’Yan ang anak ng Santiago family na kilala ko.” He clapped his hands once, proud. “Bumangon! Move forward! Level up! Hindi puwedeng naka-attach ka lang sa iisang tao.”

"Son, your papa and I are talking about having a vacation there in the Philippines, but your dad is super busy...Please, anak...Ikaw na lang ang bumisita sa'min dito. Miss na miss na kita...Look oh, my skin was not as healthy as before, ang dami ko ng wrinkles at kulubot na ang balat ko, matanda na ako, di mo ba ako balak man lang alagaan dito sa Melbourne, son?"

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Hindi ako nagkamali nang itabi niya ang libro sa side table at hinarap ako. “So you’re a senator’s son, huh?” Pinisil niya ang ilong ko. I smiled sheepishly at her. “Illegitimate son, but yes. I am Pavlo’s firstborn.” Sa totoo lang, hindi ko ikinahihiya ’yon. When my father learned about me, he cried. Pavlo actually did. Alam niyang mahirap ang buhay ni Nanay at kung nalaman lang daw niya kaagad, he could have provided for us. But that’s water under the bridge for so many years at naging maayos naman ang buhay namin ng aking ina. They are not just meant to be.