I Hate Love Novels & Stories

Hinawakan ang magkabilang balikat, "You are so pretty and so sexy." "Tsk. Binobola pa ako. Magluluto na--ano ba?!" angal nito. Salubong pa ang kilay nito. Hinigit niya ito at mabilis na niyakap. "Sweetheart, may nakakalimutan ka." "I love you." "I love you, too. Pero hindi iyon ang ibig kong sabihin." "E, ano ba iyon?" "Parang gusto ko pa nang second round eh!"

He hate that girl, hindi ko alam kung bakit pero wala na rin naman akong pakialam. "Hindi ka na naman naniniwalang malandi ang tinuturing mong bestfriend? Well it's okay I know you were already fooled by her plastic side." He added. Napangisi ako, he hated from the very beginning and that's a good thing right? We both hate the same person.

Wala akong narinig na kahit ingay mula sa kanya. "I don't hate you. I loathe you Heaven. Ngayong pinaalala mo sa akin ang nangyari you made me loathe you so much. Sinasabi ko sayo Heaven wala na akong pakialam kung ano man ang mangyari sa'yo riyan sa loob. I hate you so much." That made my world stop kasabay ang pagtulo ng masaganang luha sa mga mata ko. ********************* Hit it dudes

Isang malaking parte kumbaga. Napa-iling siya. Hindi niya dapat iniisip ang taong yun. Wala siyang mapapala sa taong yun. Puro sakit lang ang parating dinudulot nito kaya dapat nang burahin sa mundong kinatatayuan niya ngayon. 'I hate you, September. That's my real feelings towards you. I don't like you. I loathe someone like you.'

This is the consequence of loving a person with no same fractions as yours. "I hate you Zachary Levi Esqueza!" sigaw at hinto ko sa gitnan ng kalsada. "I hate you! I hate you! Bakit mo ko ginamit?! Akala ko minahal mo ko! Kahit konti... Kahit zero point one percent lang... Ganun ba talaga katindi ang nakaraan mo? Kahit konti lang naman gusto ko eh..." Naiiyak naman ako. Umupo ako sa gitna ng kalsada sumasabay na ang pagtulo ng ulan sa pagpatak ng luha ko. Niyakap ko ang mga tuhod ko hindi ko na talaga mapigilan ang pag iyak ko..

Hindi niya nakita ang mukha ng babae ngunit malinaw na niloko siya nito. Halo-halong emosyon ang naramdaman niya ng mga oras na iyon at nanaig ang sakit sa dibdib niya at galit kaya pag-uwi niya ay sinabi niya rito na pagod na siya sa relasyon nila. Na hindi na niya ito mahal at dapat na silang maghiwalay na dalawa. Tandang-tanda pa niya ang galit na ekspresyon nito ng mga oras na iyon, nagtatanong ang mga mata kung bakit ngunit hindi niya nakayang titigan ang mga ito ng matagal.

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.

That you met her and got the love that works two-way. So please, make me hate you –I can't do it myself."

Hindi makapaniwala si loko sa sinabi ko. "I love you." sabi niya bago tuluyan mag hiwalay ang landas namin.

Humugot ito ng hininga. "I can't blame my mother on what happened. Kay Rommel niya lang naramdaman ang tunay na pagmamahal. Huwag ka lang magalit sa ina ako, puwede mo akong suntukin at bugbugin ngayon mismo. Just don't hate my mother. She's innocent. Wala siyang ibang hinangad kung hindi mapabuti ako pero ng dumating si Rommel, she learned that she wanted to be selfish for once. Please, Tanya..."