Punch Line Tagalog Novels & Stories

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

mahabang paliwanag niya Nag isip ito at saka tumango tango "Pakawalan mo na siya" utos niya dito "No! Meron kang hindi sinasabi, merong kulang! Kung hindi coordinates o pincode ang code. What it is?!" Naniningkit ang mga matang tanong nito

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

Sobrang kinakabahan ako kaya naglakas loob ako para tignan 'yon. Dalawa ang sinubukan ko para sigurado dahil kapag isa lang minsan nagkakamali 'yon. Kaya mas magandang dalawa ang sinubukan ko. Pagtingin ko nagulat ako! Two lines. It means... Positive. May mga luhang pumatak mula sa aking mga mata. Nanginginig ako dahil hindi ko alam paano 'to. Alam kung masaya si Adrian pag nalaman niya 'to. Pero sa ngayon. Kaylangan ko muna ilihim 'to.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

pilit ngiti kong sabi " Eh bagong bili palang niyan na printer ah ". sabi naman niya Isip Chin!mag isip ka ng dahilan! " Ahm..sira na po eh.. hehehe ". saad ko " Teka-Lalabas na po ako ng maiprint ko na ito ". tatayo na sana siya ng magsalita na kaagad ako at dali daling binuksan ang pinto at lumabas

Damn! "Stupid!" I shutted and I punch my men. Claire Joyce Point Of View "Aray! Ano ba! Nasasaktan ako bitawan niyo ako!" Nagpupumiglas kong sabi ng ibinababa ako ng dalawang lalaki sa Van. "Wag kang maingay! Kung ayaw mong mamatay!" Sambit ng lalaking sobrang dami ng tattoo. Nakakakilabot ang itsura niya daig niya pa ang isang killer.

“How dare you punch me? Have you forgotten who I am? I’m the governor’s son!” Mahigpit na hinawakan nito ang baseball bat ng dalawang kamay, nanlilisik ang mga matang sinugod siya. Isang hampas sa ulo ni Rafael ang binalak nitong gawin, ngunit mabilis siyang umatras para umilag. Sinundan niya iyon ng isang malakas na roundhouse kick na tumama sa mukha nito. Muli itong nabuwag sa lupa.

EULA Wala pang kalahati simula ng baybayin namin ang daan papunta sa bukid pero itong amo ko ay halos mapugto na ang hininga dahil sa matinding pagod. "Kaya mo pa?" Ang tinig ay hindi nag-aalala kundi nang-aasar. Siraulong Pancho, ang hilig niyang gawing mahina si Sir Akio. Tumayo ng tuwid ang amo ko at naglakad ng matulin. Napailing nalang ako dahil sa kayabangan nilang dalawa. Para silang nagkakarera, kulang na nga lang ay tumakbo. Saglit akong tumigil sa isang malaking puno nang santol. Pagod na pagod na ko kakahabol sa kanila, buti sana kung kasing haba ng biyas ko ang biyas nila.

---PATALASTAS MUNA--- This is it, pancit! Hanggang sa Ending na po ito. Iba-iba po ang opinyon niyo kaya kahit ano man ang kahinatnan nitong kwento, inaasahan ko nang may matutuwa, merun ding hindi. Kaya pasensya na po, I’ll do better next time.