Novel & Cerita Bakit Bumibilis Ang Pintig Ng Puso

Napapikit ako, at tila may kuryente na dumaloy sa buong katawan ko. Di agad ako nakagalaw. Wala na ito sa tabi ko, biglang bumilis ang tibok ng aking puso. Hindi na talaga maganda ang tibok ng puso ko. Baka magkaroon ako ng sakit nito sa puso, kung magpatuloy ito.

Alaalang hindi mawawala sa isip at puso kahit panandalian lang dahil ikaw ang first love ko. "Yessss!!!!" sigaw ko at napatayo saka tumalon sa sahig ng kwarto ko. Bumukas ang pintuan ng kwarto ko dahilan para huminto ako sa excitement na nararamdaman ko. "Anong nangyari?" bungad ni Axelle na padaskol binuksan ang pintuan ng kwarto ko.

Bumilis bigla ang tibok ng puso ko dahilan para habulin ko ang hininga ko. Huminga ako ng malalim at lumunok bago ako dahan dahan papunta sa hagdan. Humawak ako sa railing ng hagdan. Isang tapak ko lang sa hagdan bigla akong kinabahan. Bigla akong nanghina, hindi ko maintindihan. Dahan dahan akong umakyat at sa bawat hakbang at akyat ko sa hagdanan ay bumibilis ang tibok ng puso ko na parang hinahabol ng aso.

wika nito saka siya binigyan ng mabilis na halik sa labi. Gosh, hindi makapaniwalang bulalas niya. Naramdaman na naman kasi niya ang wari’y kuryenteng dumaloy sa bawat himaymay ng kanyang kalamnan. Tapos, pinabilis na naman nito ang pintig ng kanyang puso. Mas lalo pa ngang nagwala ang kanyang puso dahil agad itong tumabi sa kanya. “Hindi na ako makatulog..”

Kinapa ko ang malakas na pintig ng aking puso at huminga ng malalim. Ano ba itong nararamdaman ko? Bakit ang lakas lakas ng pintig ng puso ko kapag nasa malakpit lang siya? His eyes... bakit gusto kong laging titigan? Sunod-sunod akong umiling. Baka nagkakamali ka lang Venice. Baka naman na mi-mis-interpret mo lang ang lahat-lahat ng kabutihang pinapakita n'ya saiyo?

Kumalampag sa loob ng dibdib ang kanyang puso na sa lakas ng tibok ay parang pako iyong malakas na minamartilyo. “Bakit narito ka na?” Ang buong akala ni Daviana ay magbibigay ito ng distansya sa kanilang dalawa pero nagkamali siya. Muli siyang nahiga dahil sa binata. Confused na confused ang kanyang mukha kung bakit ni isang salita ay wala itong sinasabi. Dahil sa kaba ay sunod-sunod na siyang napalunok ng sarili niyang laway. Bahagyang lumungkot ang maitim na mga mata ng binatang nakatitig sa kanya. Lumipat na rin ang tingin nito mula sa bahagyang namamaga niyang mga mata pababa sa kanyang bahagyang nakaawang na labi. Hindi alam ni Daviana kung bakit napansin niya ang banayad nitong mga ga

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

Parang apoy na unti-unting lumilipat sa kaniyang katawan. Hindi lamang ang kaniyang mga daliri ang umiinit, pati ang kaniyang mukha at ang kaniyang tainga. Maging ang mabilis na pagtibok ng kaniyang puso ay tila hindi na niya makontrol. Sa mga sandaling iyon ay wala na siyang lakas upang muling tumanggi. Bigla— Beep! Beep! Isang malakas na busina ang pumunit sa katahimikan.

Nawala ang kabang bumabalot sa buo kong sistema kanina. Binawi ko ang mga mata ko na nakatingin sa kaniya. Dumungaw na lang ako sa bintana upang hindi niya mapansin ang pamumula ng mga pisngi ko. Gustong tumakas ng mga ngiti sa labi ko pero kinagat ko na lang upang pigilan na sumilay ito. Malakas at mabilis ang pintig ng puso ko kanina dahil sa kaba, pero ngayon ibang rason na ang pagbilis ng pintig niya.

rason ko dahil totoo naman. "Do you think after all what happened to us, I will let you out of my grip? Wrong move, baby. Because I will not let you go, never," saad niya na nakapagpatigil sa 'kin ngunit labis-labis ang pagbilis ng tibok ng puso ko, parang lalabas ito mula sa ribcage ko! What is happening to my heart? It's literally pounding! Imbis na kabahan ako ay parang... parang ang sarap sa tainga pakinggan na inaangkin niya 'ko at gusto niya kong makasama hanggang huli.