Keep Your Face To The Sunshine Mga Nobela at Kwento

Idagdag pa ang matipuno nitong katawan na tiyak niyang bunga ng regular nitong pag-eehersisyo. “I like sun sets because of the relaxing feeling it gives me. Hindi lang pagsikat ng araw ang sumisimbolo ng bagong simula para sa akin. Sunset gives me chances everyday to make it better the next day. I like watching the sunset over the sea,” Sylvan cleared his throat when Eliana moved closer to his side. The close distance between them distracted him. “What are you doing?”

"Maybe... because you don't look at me the way everyone else does." Habang nagmamaneho siya, hindi na ganoon ka-cold ang aura niya. Tumingin siya saglit sa akin at napansin kong medyo namumula ang pisngi ko. "You should smile more," bigla niyang sabi. "Hindi bagay sa'yo ang mukhang pagod palagi." "Wow, compliment ba 'yon? Or just another way of saying mukha akong zombie?" biro ko, pero may halong hiya.

kumunot ang noo ni Gab. "Ano ka ba? Hindi mo ba alam? Sunflowers always face the sun, they face the east knowing that's where it'll return. I want to have that kind of faith, gaya ng faith ng sunflower sa araw. Na kahit marami mang shortcomings na dumating sa buhay ko, I will always face the rising sun. And on my darkest days, I will never let my faith wither. I will patiently wait for the sun. I will always believe that it will return and will shine on me at its brightest." "Woah! Ang lalim naman no'n, mahal." Gab stated in awe. Natawa ko dahil umawang pa ng malaki ang mga labi niya.

Every sunrise is a new beginning. Every breath is a new challenge to take. Every sunset is a sign of a better tomorrow. Don't lose hope and always look at the brighter side of life. They will always be there, stays beside you and protects you no matter what is costs them to lose. Author's Pov: Hindi alam ni Zach kung ilang minuto na silang nakikipagpalitan ng mga bala at suntok sa pagitan sa kanila ng mga tauhan ni F.H.

pagpapaliwanag niya. Kaya pala makakapal lagi ang suot niyang damit. Pero hindi ko pa rin gets. Hindi naman niya kailangang itago ang mukha niya. Pwede naman siya mag-apply ng sunscreen facial kagaya ng ginagawa ni Sandy? "Hindi naman niya siguro kailangang itago ang mukha niya," wika ko.

Nang makita ni Trish ang seryoso niyang reaksyon, napatawa ito. “Relax! It's not a bad smell,” sabi niya. “It's actually nice. The scent of motherhood.” Inis na tinapik siya ni Ysa. Pagkatapos ay napansin niya ang mukha ng kaibigan. Matagal niya itong tinitigan bago nagsalita. “Um… umitim ka ba?” Agad na sumimangot si Trish. “Yes! Exactly!” reklamo nito. “The sun there doesn't look strong, but the ultraviolet rays are insane! By the time I remembered sunscreen, it was already too late.”

“Mukhang sobrang inlove yata ni Ma’am Sunset!” “Iba talaga kapag may lovelife!” “Ang glowing ni ma’am. Parang bagong facial!” “Mabuti na lang at mabait si ma’am. Sobrang pretty pa!” “He!” ganoon na lamang ang pagtawa at pag-iling ni Sunset nang pagtulungan ng mga kasamahan niya sa panunukso. “Bawiin ko iyong nilibre ko. Binobola niyo na ako eh!”

Hindi napigilan ni Barbara na itaas ang kamay niya para harangan ang sinag ng araw. "Umiinom ka na naman." Huminto si Helios sa harapan niya at hinarangan ang liwanag. Tumayo siya sa ilaw, at ang anino ng mukha niya at lalong nag palitaw ng facial features niya.

Tumayo siya nang tuwid habang hawak sa kanyang kanang kamay ang isang payong. Sobrang taas ng sikat ng araw at masakit ito sa balat. Mabuti na lang talaga at may dala siyang payong at mayroon siyang gamit na sunscreen. Hindi masyadong masama ang tama ng araw sa kanyang balat.

Ngumisi ang lalaki. Nanatiling maputla ang mukha ng lalaki mula sa ilaw ng sunset. Ang payat na katawan niya ay parang may sakit. Makikita ang pagiging tuso sa kanyang mga mata sa ilalim ng baseball cap. Balisa na sumagot si Zennie, “O-Oo. Totoo, ginawa ko ang inutos mo—”